Tuesday, 17th September 2019

ಭಾರತೀಯ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಸಂಕೇತ

ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವ ಬಂದಿದೆ.
ಬ್ರಿಟಿಷರ ಠೇಂಕಾರದೆದುರು ಮೌನಕ್ಕೆೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದ, ಅವಮಾನದ ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತಳಾಗಿದ್ದ ಭಾರತಾಂಬೆ, ದಾಸ್ಯದ ಸಂಕೋಲೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ದಿನವಿದು. ಹಾಗಾಗಿ ಇದು ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಬ್ಬವೂ ಹೌದು, ಭಾರತೀಯ ಅಸ್ಮಿಿತೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗಳ ಸಂಕೇತವೂ ಹೌದು. ದೇಶಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಸ್ವಾಾತಂತ್ರ್ಯ ದಕ್ಕಿಿಸಿಕೊಡಬೇಕೆಂಬ ಸಂಕಲ್ಪ ತೊಟ್ಟು, ಮನೆ-ಮಠ ತೊರೆದು, ಬ್ರಿಟಿಷರ ಬಂದೂಕು-ತೋಪುಗಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಿಕೊಂಡು ಇತಿಹಾಸವೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟವರ ತ್ಯಾಾಗ-ಬಲಿದಾನಗಳನ್ನು ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೆನೆಯಬೇಕಾದ್ದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನ ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯ.

ಸ್ವಾಾತಂತ್ರ್ಯದ ದಿನವು ಸಂಭ್ರಮದ ಹಬ್ಬವಾಗುವುದರ ಜತೆಗೆ ಆತ್ಮಾಾವಲೋಕನಕ್ಕೆೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅಣಿಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭವೂ ಆಗಬೇಕು. ದೇಶಕ್ಕೆೆ ಸ್ವಾಾತಂತ್ರ್ಯ ದಕ್ಕಿ ದಶಕಗಳೇ ಸಂದಿದ್ದರೂ, ಭಾರತವಿನ್ನೂ ‘ಅಭಿವೃದ್ಧಿಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರ’ ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಡಿಯೇ ತೊನೆದಾಡುತ್ತಿಿದೆಯೇ ವಿನಾ, ‘ಅಭಿವೃದ್ಧಿಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರ’ ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆೆಯ ಗರಿ ಇನ್ನೂ ಅದಕ್ಕೆೆ ಪ್ರಾಾಪ್ತವಾಗಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾಾತಂತ್ರ್ಯವೆಂದರೆ ಸ್ವೈರತೆ ಅಥವಾ ಸ್ವೇಚ್ಛೆೆ ಎಂದೇ ಕೆಲವರು ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಾಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆೆ ಕಾರಣ. ಇದನ್ನು ತೊಡೆದು ನಿಜಾರ್ಥದ ದೇಶಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿಯೂ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಫಲಶ್ರುತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದರ ಜತೆಗೆ, ಒಂದು ದೇಶವಾಗಿ ಭಾರತ ಪ್ರಗತಿಪಥದಲ್ಲಿ ದಾಪುಗಾಲು ಹಾಕುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯ. ಇಂದು ಅಂಥದೊಂದು ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆೆ ಮುಂದಾಗೋಣ.

ದೇಶದ ಭದ್ರತೆ, ಸಮಗ್ರತೆ ಮತ್ತು ಏಕತೆಗೆ ಭಂಗ ತರುವ ಉಗ್ರರು, ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳಂಥ ವಿಚ್ಛಿದ್ರಕಾರಕ ಶಕ್ತಿಿಗಳನ್ನು ಹಣಿಯುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೂ ಈ ನಾಡಿನ ಜವಾಬ್ದಾಾರಿಯುತ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞಾಾವಂತ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಿ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕಿದೆ. ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಬೆಟ್ಟ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಶತ್ರು ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಉಗ್ರರು ನುಸುಳಿರುವ ಸಂಗತಿ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಗೆ ಗೊತ್ತಾಾಗಿದ್ದು ಒಬ್ಬ ಕುರಿಗಾಹಿಯಿಂದ; ದೇಶಭಕ್ತಿಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಆತ ಸಮಗ್ರ ಭಾರತೀಯರ ಪ್ರಾಾತಿನಿಧಿಕ ರೂಪವಾಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವನ ಬದ್ಧತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಮೈಗೂಡಬೇಕು. ರಾಷ್ಟ್ರ ರಕ್ಷಣೆಯ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆಳುಗರು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಉಪಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಭಾಷೆ-ಬಣ್ಣ-ಜಾತಿ-ಮತ-ಪ್ರಾಾಂತ್ಯದ ಮನೋಭಾವ ಮೀರಿ ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಇಚ್ಛಾಾಶಕ್ತಿಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕು. ಇದು ನೆರವೇರಿದಲ್ಲಿ, ‘ಸುಜಲಾಂ ಸುಫಲಾಂ ಮಲಯಜ ಶೀತಲಾಂ, ಸಸ್ಯಶ್ಯಾಾಮಲಾಂ ಮಾತರಂ’ ಎಂಬ ಗುಣವಿಶೇಷಣಗಳಿಂದ ಬಣ್ಣಿಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆ ದುಸ್ತರವೇನಲ್ಲ. ಭಾರತವು ‘ವಿಶ್ವಗುರು’ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಕನಸಿನ ಸಾಕಾರ ಅಸಾಧ್ಯವೇನಲ್ಲ.
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನದ ಶುಭಕಾಮನೆಗಳು!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *