Friday, 27th May 2022

ಬದುಕಿನ ಪುಸ್ತಕದ ಅದ್ಭುತ ಪಾಠಗಳು

ಶ್ರೀನಾಥ ಮರಕುಂಬಿ

ಇಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಬೇಸರ. ನೀ ದೂರವಾದರೇನು ಸಖಿ, ನೀ ಕಲಿಸಿದ ಪಾಠಗಳು ಎನ್ನ ಬದುಕಿನ ಭವಿಷ್ಯದ ಪಥ ತೋರುವ ದೀವಿಗೆಗಳಾಗಲಿ!

ಬರೆಯುವ ಲೇಖನಿ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಬಾರದೇ ದೂರ ಸರಿದು ಸುಮಾರು ದಿನಗಳೇ ಸಂದಿವೆ. ನೆಪಮಾತ್ರದ ನಿನ್ನೊಲವಿನ ಲೇಖನ ಬರೆಯದೇ! ಈ ಅನುರಾಗಿಯ ನೂತನ ಅನುಭವ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಲು ಸಜ್ಜಾದಾಗ ಕುಣಿಯುವ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಮಜಾಕು ಮಾತು ಗಳನ್ನು ಆಡಿದಾಗ ಕಾಲಿನ ಜೊತೆಗೆ ಹೃದಯವೂ ಕುಸಿದು ಬಿತ್ತು.

ಭಾವಗಳ ಗುಟ್ಟನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಕತ್ತಿಗೆ ಕೈಹಾಕಿ ನೋವಿನ ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಖಾಲಿಯಿದ್ದ ಹೃದಯವನು ಪ್ರಲೋಭಿಸಿದೆ ನೀ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯಕೆ ಬಟವಾಡೆ ಪಡೆಯದ ಕಾವಲುಗಾರನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ ನಾ. ಹಗಲುಗನಸಿನ ಅನುಭವ ನೀಡಿ ಕಣ್ಣಾಲಿಯ ಕನವರಿಕೆಗೆ ಕಾರಣ ಹೇಳದೆ ಬಿಳಿ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ನೀಲಿ ಶಾಯಿಯ ಗುರುತು ಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೈಸಲು ನನ್ನ ಆತ್ಮಬಲವೂ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಆರೋಪಿಸು ವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ನಿನ್ನ ಸಾಹಚರ್ಯ ನನಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಅನುರಾಗ ನೀಡದೆ ಏಕೆ ಮಾಯವಾಗಿದೆ ? ಮನಸ್ಸಿನ ಮಹಡಿಗೆ ನುಸುಳಿದ ನಿನ್ನ ಪಿಸುಮಾತು ತುಸು ನಗದೇ
ಎತ್ತ ನೆಗೆದಿದೆ? ನಿನ್ನ ಎ ಸಂಚಿಗೆ ನಾ ಸೋತಿರಬಹುದು.

ಆದರೆ, ಭಾವಲೋಕದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೇನೆ. ಭಾವಲೋಕದ ಬಂಽಖಾನೆಗೆ ನನ್ನನೇಕೆ ತಳ್ಳಿದೆ? ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿನ ಗೆಳೆತನ ನನಗೆ ನೋವು ನೀಡಿರಬಹುದು. ನಾನದನ್ನು ‘ಬದುಕಿನ ಪುಸ್ತಕದ ಅದ್ಭುತ ಪಾಠಗಳು’ ಎಂದು ಕಲಿತಿರುವೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ನನ್ನ ಸಂಘ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಭಂಗ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ದೊಡ್ಡಸ್ತಿಕೆಯಾಗುತ್ತೆ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಬೇಡಲು ನನಗೆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ.

ನಿನ್ನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೂ ನನಗೀಗ ಇಲ್ಲ. ಸಾವಿರಾರು ಸಾವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇಂದು ಮನೆ ಮಾಡಿವೆ. ನಿನ್ನೆದುರು ಕುಳಿತು ಕೇಳುವ ಪ್ರಮೇಯ ನನಗಿಲ್ಲ. ಕಾಲವೇ ನಿನ್ನ ಕೈ ಕಟ್ಟಿ ಕೇಳಲಿದೆ ಇಲ್ಲವೇ ಸಂದರ್ಭಾನುಸಾರ ನನಗೆ ಉತ್ತರವೂ ಸಿಗಬಹುದು.

ಸಿರಿತಿನ ಮೈಗಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದವನು ನಾನು. ಹಾಗಾಗಿ ನೆಪಮಾತ್ರದ ನಿನ್ನ ಒಲುಮೆಯ ಸಿರಿಯನ್ನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಮಾಡಿರುವೆ. ಈ ಖಾಲಿ ಕೈಯ ಫಕೀರ ಇನ್ನೆಂದಿಗೂ ನೆನಪಾಗದಿರಲಿ.