Tuesday, 17th September 2019

ಸಮತೋಲನ ತಪ್ಪಿದರೆ ವಿಕೋಪ

ಅಬ್ಬಾ! ಈ ಪ್ರಕೃತಿವಿಕೋಪ. ಮಳೆಯ ದಾಳಿ ನಿಲ್ಲಿಸು ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು, ಕವಿತೆ ಬರೆದರು. ಆದರೂ ತನ್ನ ಆರ್ಭಟ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ ಮಳೆರಾಯ. ತನ್ನ ಬಿಸಿ ಆರುವವರೆಗೂ ಸುರಿಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಸತತ ಸುರಿದ ಮಳೆಗೆ ಮೈದುಂಬಿದ ನದಿಗಳು ದಿಕ್ಕು ತೋಚದೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಜಲ ಪ್ರಳಯಕ್ಕೆೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದವು. ನೀರಿನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆೆ ತನ್ನವರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರೆಷ್ಟೋೋ, ಜೀವಕ್ಕಿಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಾದ ಹೊಲ, ಗದ್ದೆ, ಜಾನುವಾರುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರೆಷ್ಟೋೋ. ಆಸೆ ಪಟ್ಟು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಬಟ್ಟೆೆಬರೆ, ಸುಂದರ ಪೀಠೋಪಕರಣಗಳು, ಹೊಸ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾಾನಿಕ್ ಸಲಕರಣೆಗಳು, ವಾಹನಗಳು ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿಿದ ನೀರಿನ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದನ್ನು ಕಣ್ಣಾಾರೆ ಕಂಡೆವು.
ಬಡವ, ಶ್ರೀಮಂತ ಎನ್ನದೇ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದೇ ಸಮನಾಗಿ ಗೋಳು ಹೊಯ್ದುಕೊಂಡಿತು ಈ ಪ್ರಕೃತಿ ವಿಕೋಪ. ಬಂಗಲೆಯವರೂ, ಗುಡಿಸಿಲಿನವರೂ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಾಗಿ ಒಂದೇ ಸೂರಿನಡಿ ಬರಬೇಕಾಯಿತು. ಫುಡ್ ಪ್ಯಾಾಕೆಟ್ ಗೆ ಕೈಯೊಡ್ಡಬೇಕಾಯಿತು. ಯಾಕೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಈ ವಿಕೋಪ ಎಂದು ವಿಚಾರಮಾಡಿದರೆ ಕಾರಣಗಳು ಅನೇಕ. ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡಾಗಿರುವ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಸೋರಿಹೋಗುತ್ತಿಿಲ್ಲ. ಜತೆಗೆ ಕೆರೆ, ಹಳ್ಳ, ನಾಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿಿರುವ ಮನೆಗಳು…ಹೀಗೆ. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ ಪ್ರಕೃತಿ ತನ್ನ ಸಮತೋಲನ ತಪ್ಪಿಿದಾಗ (ಮಾನವ ಸಮತೋಲನ ಕೆಡಿಸಿದಾಗ ಎನ್ನುವುದು ಸೂಕ್ತ) ಅದನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಯಾವ ಉಪಕ್ರಮಕ್ಕೂ ಸೈ.
ದುರಂತದಲ್ಲಿ ಆದ ಜೀವಹಾನಿಯನ್ನು ಮರುತುಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಮಾನವೀಯತೆ. ಜಾತಿ, ಕುಲ, ಧರ್ಮವೆನ್ನದೇ ಬಿಟ್ಟು ಮನೆ ಮಠ ಎಲ್ಲಾ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಿರ್ಗತಿರಾಗಿರುವ ಜನರಿಗೆ ಹಣ ಆಹಾರ ಬಟ್ಟೆೆಗಳ ಸಹಾಯಹಸ್ತವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ದುಡ್ಡಿಿನ ಆಸೆ ಬಿಟ್ಟು ಉಚಿತವಾಗಿ ವಸತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆೆ ಕಲ್ಪಿಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ಕುಲ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಜನ ಸಂಘಟಿತರಾಗಲು, ಮಾನವೀಯತೆಯ ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಕೃತಿ ವಿಕೋಪಗಳ ಸಂದರ್ಭವೇ ಆಗಬೇಕೇ ಎಂಬುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆೆ.

ಅಂಜಲಿ ಗರಗ, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *