Friday, 7th October 2022

ಇನ್ನೂ ಕಾಡಿಸಬೇಡ ನೋಯಿಸಬೇಡ….

*ಎಸ್ ಎರಿಸ್ವಾಮಿ

ನಾ ಮಾಡಿದ ಅಂದು ಪ್ರೀತಿ ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಕಾಡುತ್ತಿಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಕತ್ತಲನ್ನು ಹಗಲು ಎನಿಸುವು ಪ್ರೀತಿ. ಜಗತ್ತಿಿನ ಅತಿ ಸುಂದರವಾದ ಭಾವನೆಯದು. ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣ ನೋವುಆ ಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿಿದೆ. ನಾ ಡಿಗ್ರಿಿ ಕಾಲೇಜ್ ಓದುತ್ತಿಿದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವಳೆ ನನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವ. ನನ್ನ ಜೀವಕ್ಕಿಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅನೋಕೊಂಡಿದ್ದ ನಾನು,ಅವಳ ಖುಷಿ ಇದ್ದರೆ ನಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುತ್ತಿಿದ್ದೆ. ಅವಳು ನೋವು ಪಟ್ಟರೆ ನಾ ಅಳುತ್ತಿಿದ್ದೆ. ನನಗಾಗಿ ಅವಳು ಅವಳಿಗಾಗಿ ನಾನು. ಎರಡು ದೇಹ ಒಂದು ಹೃದಯ ಎಂಬಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ.

ಇದ್ದಕ್ಕಿಿದ್ದಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓಡುಕು ಮೂಡಿತು. ಯಾರ ಕಣ್ಣೂ ಬಿತ್ತೋೋ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮೇಲೆ ? ನನ್ನನ್ನು ಬೇಡ ಅಂದಳು. ಅಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಕಟ್ಟೆೆ ಒಡೆಯಿತು. ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾಾ ಇದ್ದು ನಾ ಅಲ್ಲಿ ಓದುವುದು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಕಡೆ ಬಂದೆ. ಅವಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ವರ್ಷವಾದರೂ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲ ವಾಸಿಯಾಗದ ನೋವಂತೆ ಕಾಡಿತು. ಅಂಬರಕ್ಕೆೆ ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುತ್ತಾಾ ಸೂರ್ಯನು ಮನೆ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಿಿದ್ದ.

ನಾ ಅವಳನ್ನು ಮರೆಯುವ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿಿದ್ದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ , ಅವಳು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊೊಬ್ಬ ನು ಕಂಡನು. ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಾಾ ಪ್ರೇಮ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ನನ್ನ ಎದುರಲ್ಲಿ ಬರುವದನ್ನ ಕಂಡೆ. ನಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಿದ ಗೋಪುರ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಉರುಳಿತು. ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆೆ ಗುಲಾಬಿ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ನನಗೆ ಆ ಹೂ ಕೆಳಗೆ ಇರುವ ಮುಳ್ಳಾಾಗಿ ನನ್ನ ಎದೆಯನ್ನು ಚುಚ್ಚಿಿ ದಳು. ಕಂಡರೂ ಕಾಣದಂತೆ, ನಾ ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿಯದಂತೆ ಅವಳು ಹೊರಟ ಬಿಟ್ಟಳು. ಅವಳ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತುಹೋಯಿತು. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಅವಿತು ಇರಿಸಿ ನನ್ನ ನೋವನ್ನು ನಾನೇ ನುಂಗಿದೆ.