ಕರಾವಳಿಯ ಕುಮಟಾ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಮೂರೂರಿನವರು. ಇವರದು ಯಕ್ಷಗಾನ ಕುಟುಂಬ. ಇವರ ಅಜ್ಜ ದೇವರು ಹೆಗಡೆಯವರು ಜನಪ್ರಿಯ ಯಕ್ಷಗಾನ ಕಲಾವಿದರು. ತಂದೆ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ, ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾಗಿ ನಿವೃತ್ತರಾದವರು. ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಕಲೆಯ ವಾತಾವರಣದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದದ್ದು ಇವರ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. ಕುಮಟಾ ಮತ್ತು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ನಡೆಯಿತು. ಓದಿದ್ದು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನು ಕಲಿತು ಕೆಲವು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದವರು. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶಕ. ದಶಕದಿಂದ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ವಾಸ. ಶಿಕಾಗೋದ ಬೋಲಿಂಗ್ ಬ್ರೂಕ್ನಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿ ಮೇಘಾ ಮತ್ತು ಮಗಳು ಮೈನಾ ಜೊತೆ ಬದುಕು. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದ ಉರುಗೈ, ಚಿಲಿ, ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ, ಬ್ರೆಜಿಲ್ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಕಾಲ ವಾಸ. ಹತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದೇಶ ನೋಡಿದ, ತಿರುಗಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದಿಂದ ವಿಶ್ವವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಕಣಕಾರರಾಗಿ ಸಕ್ರಿಯ. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಾಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕ್ರಿಕೆಟ್, ವಾಲಿಬಾಲ್ ಹವ್ಯಾಸಗಳು.
ಪೆನ್ವಿಲ್ವೇನಿಯಾ ಕನ್ವೆನ್ಷನ್ ಸೆಂಟರ್ ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ಜನರು ಸೇರಬಹುದಾದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಒಳಾಂಗಣ. ಅಲ್ಲಿ ಆರೇಳು ಸಾವಿರ ಜನರು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಹಾಲ್- ಮುಖ್ಯ ವೇದಿಕೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆದದ್ದು. ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕೆ ದುನೂರು ಜನರು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ವೇದಿಕೆಗಳು. ಅದರ ನಡುವೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಮೀಟರಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಅಗಲದ ಕಾರಿಡಾರ್- ರಾಜ ಹಜಾರಗಳು.
ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಮತ್ತವರ ಶಿಷ್ಯವೃಂದವಿದೆ. ಅವರ ಕೆಲಸವೇ ಅದು. ಆಗೀಗ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಘಟನೆಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಅದನ್ನು ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ನೈತಿಕ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ತಂದು ವಿಚಾರಣೆಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು. ಆ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸ ವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುವುದು. ಇದು ಬಾಯಿ ಚಟವೋ, ಉದ್ದೇಶ ಪೂರ್ವಕವೋ, ಇವರಿಗೆ ಇದುವೇ ಬದುಕೋ ಅಥವಾ ವಿಕೃತ ಆನಂದವೋ- ತಿಳಿಯದು.
ನಾನು ಮತ್ತು ಕಿರಣ್ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳವುದುರೊಳಗೆ ‘ಅಯ್ಯೋ ಹೋಗಿ ಸಾರ್.. ಅಡ್ಜ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್..’ ಎಂದು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವರು ಹೇಳಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಹಾರ್ನ್ ಮಾಡಿ ಅಸಹನೆ ತೋರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ನಮ್ಮ ಕಾರನ್ನು, ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. ಹಿಂದಿನ ದಿನವಷ್ಟೇ ಕಿರಣ್ ಅವರ ಕಾರಿಗೆ ಯಾರೋ ಬೈಕಿನವನೇ ತಾಗಿಸಿ ಗೀರು ಮಾಡಿ ಹೋಗಿದ್ದನಂತೆ.
ಕಪ್ಪು ನಿಲುವಂಗಿ ಆ ಹುದ್ದೆಯ ಘನತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ ಕಾನೂನು ಗೊತ್ತಿರ ಬೇಕು, ಭಯ-ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಬೇಕು. ಸಮಾಜ ಇದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಎಂದರಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡು, ಯಾರನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಭೇಟಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಲ್ಲ. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿರುವ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ (Procedure) - ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಮತ್ತು ರೀತಿ ರಿವಾಜಿನ ಕೆಲಸ, ಬದುಕು ಕೂಡ
ಪ್ರತೀ ದಿನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಅಡಿಗೆಮನೆ, ಚಾವಡಿ- ಬೆಡ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ, ಆಫೀಸು- ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ರಸ್ತೆ, ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ. ಶಬ್ದ- ಮಾತು ಧ್ವನಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಯಿಂದ ಹೊರಬೀಳುತ್ತದೆ, ಧ್ವನಿ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ ಒಂದು ಅಪೂರ್ಣತೆಯ ಭಾವ.
ಕಾಡು ನೋಡಲು ಬ್ರೆಝಿಲ್ ನ ಮನೌಸ್ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಗದ್ದೆ ಕೊಯ್ಲಿನ ನಂತರ ಮಣ್ಣು ಸುಡುವಾಗಿನ ಹೊಗೆಯ ಘಮಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಹಳ್ಳಿಮನೆಯ ಬಚ್ಚಲು ಮನೆಯಂತೆ ಇಡೀ ನಗರ ಖಮಟು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಏನೆಂದು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಭಾಷೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಎರಡು ದಿನದ ನಂತರ ನಮ್ಮನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಗೈಡ್ ಒಬ್ಬ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವವನಿದ್ದ.
ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಚಿನ್ನ ಹಾಕಿದರಂತೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಇಡೀ ಮದುವೆಯ ಎಕಾನೊಮಿಕ್ಸ್ ಅನ್ನು ಸಾದೃಶಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಮಹತ್ವ. ಚಿನ್ನವೆಂದರೆ ಮೋಹ. ಹುಬ್ಬೇರುವುದು, ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕುವುದು ಇವೆಲ್ಲವಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನ ಕಾರಣ. ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲ ದುರಂತಕ್ಕಿಂತ ವಿಮಾನ ದುರಂತದ ಸುದ್ದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೈಲೇಜ್ ಸಿಗುತ್ತದೋ ಹಾಗೇ ಎಲ್ಲ ದರೋಡೆಗಿಂತ ಚಿನ್ನದ ದರೋಡೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಬ್ರಾಂಡ್- ಅದು ಗ್ರಾಹಕನನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆಯುವ, ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ. ಗ್ರಾಹಕ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಆ ಹೆಸರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲದೇ - ಮಾರಾಟಗಾರನಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಒಂದು ಲಗಾಮು. ಹಲವು ಬಾರಿ ಇದೆಲ್ಲ ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದಿತ್ತು ಅನ್ನಿಸುವುದಿದೆ. ಆದರೆ ಬ್ರಾಂಡ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಅದರಾಚೆ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಎರಡು ಅಂಗಡಿಗಳ ನಡುವಿನ ಚಿಕ್ಕ ಬೀದಿ, ಅಲ್ಲೊಂದು ಅಡ್ಡ ಬಾಗಿಲು. ಬಾಗಿಲು ಸರಿಸಿ ಒಳಹೊಕ್ಕು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹತ್ತು ಬೈ ಹತ್ತರ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಜನ ಬೆವರಿಳಿಸಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಆಜುಬಾಜು ಒಂದೆರಡು ಲಕ್ಷ ನೊಣಗಳು ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವರು ತಯಾರಿಸುವ ಪರೋಟಾ ಹಿಟ್ಟಿಗೆ ಮುತ್ತುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಾಡುತ್ತಿದ್ದುದೇ ನೊಣಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ.
ನಾಯಿಯನ್ನು ಪಳಗಿಸುವ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದು ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯ ಕ್ರಮ. ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರ ದಲ್ಲಿ ಅವನೊಬ್ಬ ಫೇಮಸ್ ನಾಯಿ ಕಕ್ಕಸ್ ಟ್ರೈನರ್ ಇದ್ದ. ಯಾವುದೇ ನಾಯಿ ಮರಿ ಅವನಿಂದ ಎರಡೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಶೌಚಾಭ್ಯಾಸ ಕಲಿತುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಇದಕ್ಕೊಂದು ಜಾಣ್ಮೆಯ ತಂತ್ರವನ್ನು ಮಾಡಿ ಕೊಂಡಿದ್ದ. ನಾಯಿಯನ್ನು ಹೊರಗಡೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ಮತ್ತು ಫುಟ್ಪಾತ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ.
ವ್ಯಾಪಾರಿ ಉಪಕಾರ ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಕಾಡಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನನ್ನು ಕರೆತರಲು ನಾಲ್ಕು ಜನರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ. ಅವರ ಜೊತೆಯಾದ ಕಾಡುಜನರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಊರು, ಮನೆಗೆ ಬಂದುಮುಟ್ಟಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಭವ್ಯ ಸ್ವಾಗತ, ಭೂರಿ ಭೋಜನ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಯಾಗಿತ್ತು. ಊಟದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದಾರ್ಥವೂ ಕಾಡುಜನರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಿಗೆ ಹೊಸ ಅನುಭವ, ಪರಮಾದ್ಭುತ ರುಚಿ. ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಅವನದು ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ- ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಈ ದಿವ್ಯ ರುಚಿ ಯಾವುದರಿಂದ? ವ್ಯಾಪಾರಿಗೆ ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು
ಕಳೆದೆರಡು ವಾರ ನಮ್ಮ ತಲೆಯೊಳಗಿನ ಇಬ್ಬರು ಖಾಯಂ ನಿವಾಸಿಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿ ಕೊಂಡಿದ್ದೇವಲ್ಲ - ಒಬ್ಬ ಹಳೆಯದನ್ನು ತನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ತಿರುಚುವ ವಿಚಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಕಾರ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಅಸಾಮಿ ಮುಂದಿನದನ್ನು ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಊಹಿಸುವ ಜ್ಯೋತಿಷಿ. ಹೌದು, ಇವರಿಬ್ಬರ ಬಾಯಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು ನಾವು ಇವರಿಬ್ಬರ ಗಲಾಟೆಯ ನಡುವೆಯೇ ಕಳೆಯುತ್ತೇವೆ. ಇವರಿಬ್ಬರು ಆಡಿಸಿದಂತೆ ಆಡುತ್ತೇವೆ. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ತಾಳ ತಪ್ಪುತ್ತೇವೆ.
ಮನುಷ್ಯನ ಮೆದುಳು ನಿರಂತರ ಊಹಿಸುವ ಕಾರ್ಯಾಗಾರ. ನಾನಿಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನಾವು ಯೋಚಿ ಸುವ ಊಹೆ, ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮೆದುಳಿನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಕಲ್ಪನೆ, ಊಹೆ. ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಬಸ್ಸಿನ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣಿಗಾದ ಪಕ್ಕದ ಬಸ್ಸು ಹಿಂಜರಿಯುವ ಅನುಭವ ಮೆದುಳಿಗೆ ಮುಟ್ಟುವಾಗ ದೇಹಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಬಸ್ ಸರಿದ ಅನುಭವವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ದೇಹ, ಬಸ್ಸು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸರಿದಿರುವು ದಿಲ್ಲ
ಊಟ ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಒಂದೇ ವಿಷಯವೆಂದರೆ- ಉಳಿದವ ರೆಲ್ಲರ ನೆನಪು ಸರಿಯಿಲ್ಲ - ನನಗೆ ನೆನಪಿದ್ದದ್ದೇ ಸರಿ! ಆದರೇನು ಗೊತ್ತಾ.. ಆ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೊ ಬ್ಬರೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು- ಅವರವರ ನೆನಪಿ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ. ತನಗೆ ನೆನಪಿದ್ದದ್ದೇ ಸತ್ಯ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡಲು ತಯಾರಿರಲಿಲ್ಲ!
ಹಠ ಹಿಡಿದು ಹೊಯ್ಯುವ ಮಳೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಒಳನಾಡು, ಅರೆ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಉಂಬುಳದ (ಲೀಚ್/ ಜವಳೆ) ಕಾಟ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು. ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೀರಿನ ತೊರೆಯಿದೆಯೆಂದು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ, ಅಥವಾ ಕಾಲದ್ದಿದರೆ ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಅರಿವಿಗೇ ಬಾರದಂತೆ ಮೈ ಮೇಲೆ, ಕೈ ಕಾಲುಗಳ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ನಯವಾಗಿ ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತವೆ.
ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೋಣೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ kitchenette-ಅಡುಗೆ ಬಿಸಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಒಂದು ಇಂಡಕ್ಷನ್ ಒಲೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮೇಲ್ಗಡೆ ಒಂದು ಮೈಕ್ರೋ ವೇವ್, ಕೈ ಅಗಲದ ವಾಶ್ ಬೇಸಿನ್, ಚಿಕ್ಕ ಫ್ರಿಡ್ಜ್. ಎಲ್ಲವೂ ಚಿಕ್ಕದು- ಆದರೆ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಸಲಕರಣೆಗಳು. ಆ ಒಂಟಿ ಕೋಲಿಯ ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ನ ಒಳಗಿದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ ಬಾಗಿಲು- ಅದನ್ನು ತೆರೆದರೆ ಕೈ ಅಗಲಿಸಲಿಕ್ಕಾಗದ ಅಗಲದ ಬಚ್ಚಲುಮನೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಮೈಮುಟ್ಟಿ ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಸಲುಗೆಯ ಸರಳತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದು ಕೆಲವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಮೋದಿ ಮೆಲೋನಿ (ಮೆಲೋಡಿ) ಸಾಕಷ್ಟು ವೈರಲ್ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಏಕಾಏಕಿ - ಎಲ್ಲ ಮೀಟಿಂಗ್- ಗಡಿಬಿಡಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದೊಂದು ಪಾರ್ಲೆ ಚಾಕಲೇಟ್- ‘ಮೆಲೋಡಿ’ ತೋರಿಸಿ ವೈರಲ್ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಹುಡುಗ ಮೈಕಲ್ ಫೆಲ್ಪ್ಸ್ಗೆ ಸ್ವಿಮ್ಮಿಂಗ್ ಪೂಲ್ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದುಹೋಯಿತು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಹಜ ವಾಗಿ ನೀರಿನ ಆಟ, ಈಜಾಟ ಖುಷಿ. ಇವನೋ ವಿಚಿತ್ರ. ಹುಚ್ಚು ಎಷ್ಟೆಂದರೆ ಇವನ ವಾರಿಗೆಯವ ರೆಲ್ಲ ಯಾವ ಹವ್ಯಾಸ ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದರೆ, ಫೆಲ್ಪ್ಸ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಐದು ಗಂಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ತಣ್ಣನೆಯ ಈಜುಕೊಳದೊಳಗೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಕೋಚ್ - ಗುರುವಿಗೆ ಇವನಲ್ಲಿನ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ತಿಳಿಯಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಅಪ್ಪ ಮನೆಗೆ ಬಂದವರೇ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದರು. ‘ಪರೀಕ್ಷೆ ತಯಾರಿ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ‘ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ’ ಎಂದೆ. ‘ಎಷ್ಟು ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಬರಬಹುದು?’ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ. ‘ಪ್ರಿಪರೇಟರಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಪ್ರಕಾರ? ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್ ಬರಬಹುದಾ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಏನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ ಎಂದೆನಿಸಿತು.
ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಎಷ್ಟು ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯಗಳಿರಬಹುದು ಹೇಳಿ? ಒಬ್ಬನ ಜೀವಮಾನ ದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಮುಗಿಸಲಿಕ್ಕಾಗದಷ್ಟು. ಎಷ್ಟು? 35 ಸಾವಿರ..! ಹೌದು- ಅಷ್ಟು. ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯವಿರುವ ದೇಶ ಅಮೆರಿಕ. ಅದರಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಮನೆಯ ಗಾತ್ರದ ಸುಮಾರು 25 ಸಾವಿರ, ಮಧ್ಯಮ ಗಾತ್ರದ 7-8 ಸಾವಿರ ಮತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ - ಬೃಹದ್ ಗಾತ್ರದ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಸಾವಿರ ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯಗಳಿವೆ.
ಸರಕಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೂ, ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೂ ಹೋಲಿಸುವಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ತೀರಾ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ದಿನಬೆಳಗಾದರೆ ಕಂಡು ವ್ಯವಹರಿಸುವುದರಿಂದ ಅವೆಲ್ಲ ಹೇಗೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ನನಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಕಂಡು ಗೊತ್ತು. ಎಲ್ಲ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲೂ ಬಂತು, ಅಲ್ಲಿನ ನೌಕರ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಕನಿಷ್ಠ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ. ಆಗ ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಸೂರ್ಯ, ಪ್ರಕೃತಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಈಜಿ, ಚೀನಾದ ಹ್ವಾಂಗೆ ನದಿತಟ ಪ್ರದೇಶ, ರೋಮನ್, ಇಂಕಾ ಇತ್ಯಾದಿ ನಾಗರಿಕತೆಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಭಾರತ, ಇರಾನ್, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲ ಆಚರಣೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ರೂಪಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಇಲ್ಲಿ ಆಗ ವೇದಕಾಲ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಮತ (ಇಂದಿನ ರಿಲಿಜಿಯನ್) ಎಂದು ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಎಂದೂ ಮಲಗದ ಅದ್ಭುತ ಜಾಗ. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗ ನೋಡಿದರೂ ಜನವೇ ಜನ. ಒಂದು ಕಡೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ತಾಸು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ಮುಂದೆ ಹೋಗುವ, ನಿದ್ರೆ ಸರಿಯಾಗಿರದೆ, ಹೊಟ್ಟೆ ಕೆಟ್ಟ, ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿಯೂ ದಣಿದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಭಾಷೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಕಂಗಾಲಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ದಲ್ಲಿಯೇ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ಇತ್ತಿಂದತ್ತ ದಿಕ್ಕು ಬಳ್ಳಿ ದಾಟಿದವರಂತೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಇತ್ಯಾದಿ.
ವಿಜ್ಞಾನ ನಿಂತ ನೀರಾಗುವಂತಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹತ್ತು ವರ್ಷದಿಂದೀಚೆ ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನ ಬಹಳಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ವಿಷಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ವಿಜ್ಞಾನ ಯೋಚಿಸುವ ರೀತಿಯೇ ಬದಲಾಗಿದೆ. ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿದೆ. ಮೊದಲು ಹೇಗಿತ್ತು? ಕಳೆದ ಒಂದು ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಬಂದ ವಿಜ್ಞಾನ - ವೆಸ್ಟೆರ್ನ್ ಸೈನ್ಸ್ - ಯಾವುದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅಥವಾ ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅದನ್ನಷ್ಟೇ ನಂಬುತ್ತಿತ್ತು, ಒಪ್ಪುತ್ತಿತ್ತು.
