ಸಂಪಾದಕರ ಸದ್ಯಶೋಧನೆ
‘ಎಲ್ಲರೂ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವ ಕತ್ತೆಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಎಲ್ಲರೂ ದ್ವೇಷಿಸುವ ತೋಳ ಆಗುವುದು ಲೇಸು’ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಈ ಮಾತಿನ ತಾತ್ಪರ್ಯವೇನು? ಜೀವನ ಎಂಬುದು ಒಂದು ನಿರಂತರವಾದ ಹೋರಾಟ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಮನುಷ್ಯನ ಆತ್ಮಗೌರವ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕಟುವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದೆ. ತೋಳ ಮತ್ತು ಕತ್ತೆಯ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಕೇವಲ ಅವುಗಳ ದೈಹಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವುಗಳ ಸ್ವಭಾವದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ಕತ್ತೆಯು ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ದಾಸ್ಯದ ಸಂಕೇತವೂ ಹೌದು.
ಅದು ಯಜಮಾನ ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ, ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾರೇ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರೂ ಪ್ರತಿಭಟಿಸದೇ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಹೀಗೆಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇತರರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ‘ಹೌದು’ ಎನ್ನುವ ಈ ಜನರನ್ನು ಲೋಕವು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಿಂದೆ ಗೌರವವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥವಿರುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Vishweshwar Bhat Column: ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ʼಅಕ್ಷರಪ್ರೇಮಿʼ ಸಿಎಂ
ತೋಳವು ಕಾಡಿನ ಒಂಟಿ ನಾಯಕ. ಅದು ಯಾರಿಗೂ ತಲೆಬಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ತನ್ನದೇ ಆದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಹಠ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಲೋಕ ಅದನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದು ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ಗೌರವ ಮತ್ತು ಭಯದ ವಲಯವಿರುತ್ತದೆ.
ಸಮಗ್ರತೆ ಎಂದರೆ ನಾವು ಯಾರೂ ನೋಡದಿದ್ದಾಗಲೂ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು. ನಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ನಾವು ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವುದು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಮಗ್ರತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದರೆ ಅವನು ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರ್ಥ.
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ‘ಒಳ್ಳೆಯವನು’ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬಹುದು, ಅನ್ಯಾಯ ವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅಥವಾ ಶರಣಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ನಾವು ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯವರಾದರೂ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯ ಮುಂದೆ ಸೋಲುತ್ತೇವೆ. ಸಮಗ್ರತೆ ಇರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಮಾಜದ ಟೀಕೆಗಳಿಗೆ ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ - ಲೋಕವು ಸತ್ಯವಂತನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕಡೆಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ನಮಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಬಯಕೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಆ ಪ್ರೀತಿಯು ನಮ್ಮ ‘ವಿಧೇಯತೆ’ ಅಥವಾ ‘ಗುಲಾಮಗಿರಿ’ಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಇದೆಯೇ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ತತ್ವಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಾಗ, ಜನರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯಾಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವು ಅವರ ಸುಳ್ಳು ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು ಕಳಚುತ್ತದೆ. ಈ ದ್ವೇಷವು ನೀವು ಸರಿಯಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ನೀವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಾಗಿ ನಡೆದರೆ, ಜನರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತುಂಬಾ ‘ಒಳ್ಳೆಯವರು’ ಎಂದು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಅದೇ ಜನರು ನಿಮ್ಮ ಮಿತಿ ಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ನೀವು ಅವರ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ಆ ಹೊಗಳಿಕೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಮಹಾನ್ ನಾಯಕರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ‘ತೋಳ’ಗಳಂತೆ ದ್ವೇಷಕ್ಕೊಳ ಗಾದವರೇ. ಅವರು ಸಮಾಜದ ತಪ್ಪು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದಾಗ ಜನ ಅವರನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರು.
ಆದರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಮಗ್ರತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಸಾಕ್ರಟೀಸ್, ಬಸವಣ್ಣ ಅಥವಾ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರಂಥವರು ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಸತ್ಯದ ದಾರಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ದ್ವೇಷ ತರಿಸಿತ್ತು, ಆದರೆ ಇಂದು ಅದೇ ಲೋಕ ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಬದುಕುವುದು ನೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲ, ಒಂದು ದಿನವಾದರೂ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು. ಇತರರ ಸವಾರಿಗೆ ಗುರಿ ಯಾಗುವ ಕತ್ತೆಯಾಗಿ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರತೆ ಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು, ಯಾರ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕುವ ತೋಳದ ಜೀವನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.