ಪ್ರಚಲಿತ
ಕೆ.ವಿ.ಚಂದ್ರಮೌಳಿ
ಭಾರತವು ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಭದ್ರತೆ ಎಂಬ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಕಾವೇರಿ ನದಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶವು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದೆ. ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆ ಯಿಂದ ದೇಶದ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನದಿಗಳ ಹರಿವು ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಹವಾಮಾನ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ: ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ ನೀರಿನ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಾನಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸ ಬಹುದು.
ಅಂದರೆ, ದೇಶದ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ, ಕೆಲವು ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಅಸಮಾನ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು.
ನದಿಯ ಹರಿವು ನಿರಂತರ ಕುಸಿತ
ಐತಿಹಾಸಿಕ ದತ್ತಾಂಶಗಳು ಕಾವೇರಿ ಕಣಿವೆ ಈಗಾಗಲೇ ಗಂಭೀರ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬು ದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. 1951ರಿಂದ 2012ರವರೆಗೆ, ಕೊಳ್ಳೇಗಾಲದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿ ರುವ ನದಿಯ ಹರಿವು ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಸೂಚಕ ಸುಮಾರು 28% ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕುಸಿತ ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾ ಲಿಕ ಏರಿಳಿತವಲ್ಲ; ಇದು ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಿರ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಯಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: K V Chandramouli Column: ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಅನುಭವ: ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಸಹನೆ, ಖರ್ಚಿನ ಪಾಠ
ಇದರಿಂದ ಕೃಷಿ, ನಗರ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ನೀರು ಪೂರೈಸುವ ಕಾವೇರಿ ಜಲಾಯನ ಪ್ರದೇಶದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಉದ್ಘವಿಸಿವೆ.
ಮುಂದಿನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, 2026ರಿಂದ 2050ರ ನಡುವೆ ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಇನ್ನೂ ಸುಮಾರು 3.5% ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇದು ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಕಾಣಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಈಗಾಗಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಂಚಿಕೆಯಾದ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಈ ಮಟ್ಟದ ಕುಸಿತವು ಸುಮಾರು 2526 ಸಾವಿರ ಮಿಲಿಯನ್ ಘನ ಅಡಿ (ಟಿಎಂಸಿಎಫ್ʼಟಿ) ನೀರಿನ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು, ಇದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಕೃಷಿಗೆ ನೀರಾವರಿ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಗೆ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಒದಗಿಸಲು ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಂತಹ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಕಾವೇರಿ ಕಣಿವೆಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಒತ್ತಡ ಈಗಾಗಲೇ ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದು, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. 1951ರಿಂದ 2012ರ ನಡುವೆ ಒಟ್ಟು ಜಲ ಲಭ್ಯತೆ 740 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿಗಳಾಗಿತ್ತು. 2026-2050ರ ಯೋಜಿತ ಅಂದಾಜು ಪ್ರಕಾರ ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ 714 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿಗಳಿಗೆ ಇಳಿಯಲಿದೆ. ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು 25ರಿಂದ26 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.
ಇದರಿಂದ ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಲಿದೆ. ಕಾವೇರಿ ನೀರನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಘರ್ಷ ಹೆಚ್ಚಳಿದೆ.
ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಇಳಿಮುಖ
ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ನದಿಗಳಂತಹ ದೊಡ್ಡ ನದಿಗಳು ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಪಕ ವಿಸ್ತೀರ್ಣ, ಭೌಗೋಳಿಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಮದ ಕರಗುವಿಕೆ ಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆಯಿಂದ ಹರಿವು ಬಹುತೇಕ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಸಿಂಧೂ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿವು ಶೇ.25ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಳವಾಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ.
ಇದೇ ರೀತಿ ಗಂಗಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.8ರಷ್ಟು, ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.16ರಷ್ಟು ನೀರಿನ ಹೆಚ್ಚಳದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಮದ ಕರಗುವಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ. ಆದರೆ ಕಾವೇರಿ ನದಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಂಗಾರು ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಅನಿಯಮಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ; ಕಡಿಮೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬೀಳುವ ಮಳೆ ನೆಲದೊಳಗೆ ನೀರಿಂಗುವ ಮತ್ತು ನದಿಗೆ ಹರಿದು ಬರುವ ನೀರನ್ನೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯಿಂದ ನೀರಿನ ಆವಿಯಾಗುವಿಕೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಿದೆ.
ನವ ನದಿಗಳ ಅಧ್ಯಯನ
ಗುಜರಾತಿನ ಗಾಂಧಿನಗರದ ಇಂಡಿಯನ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿಯ ಸಂಶೋ ಧಕರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನದಿ ನೀರಿನ ಏರಿಳಿತಗಳ ಕುರಿತ ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ದೀಪೇಶ್ ಎಸ್. ಚುಫಲ್ ಮತ್ತು ವಿಮಲ್ ಮಿಶ್ರ ಅವರ ಈ ವರದಿ ‘ಅರ್ಥ್ಸ್ ಫ್ಯೂಚರ್’ ( Earth's Future) ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಇವರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ 1951ರಿಂದ 2012 ರವರೆಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ನೈಜ ನದಿ ಹರಿವು ಡೇಟಾ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ಕಾವೇರಿ, ಗಂಗಾ, ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ, ಸಿಂಧೂ, ಗೋದಾವರಿ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಹಾನದಿ, ನರ್ಮದಾ ಮತ್ತು ತಾಪಿ ನದಿಗಳ ನೈಜ ನೀರಿನ ಹರಿವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಹವಾಮಾನ ಮಾದರಿಗಳ ಅಂದಾಜು ಗಳನ್ನು ತುಲನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಈ ವರದಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಂಶೋಧಕರು CMIP6 ವಿಧಾನ ಬಳಸಿ ಈ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. CMIP6 ಎಂದರೆ, ಹವಾಮಾನವನ್ನು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಲು ಬಳಸುವ ಹೊಸ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮಾದರಿಗಳ ಗುಂಪು. ಈ ಮಾದರಿಗಳು ಮಳೆ, ತಾಪಮಾನ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದಂತಹ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹವಾಮಾನ ಹೇಗೆ ಬದಲಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ವಿಶ್ವದ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಈ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ನೈಜ ಡೇಟಾ ಜೊತೆಗೆ ಬಳಸಿದರೆ ಸಮರ್ಪಕ ಅಂದಾಜುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ನದಿಯ ಹರಿವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಮಾನವರ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿಲ್ಲ.
ಅಣೆಕಟ್ಟುಗಳು, ನೀರಾವರಿ ಬಳಕೆ, ಜಲಾಶಯಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರ್ವಹಣೆಯಿಂದ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಮತ್ತು ಕೊರತೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು. ಅಂದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಗಂಭೀರವಾಗಿರಬಹುದು.
ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂಘರ್ಷ
ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲಿದೆ. ಕಾವೇರಿ ಜಲವಿವಾದ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ 2012ರ ದತ್ತಾಂಶದ ಪ್ರಕಾರ ಲಭ್ಯವಿದ್ದ ಒಟ್ಟು 740 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿದೆ. 2018ರಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಈ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾರ್ಪಾಡು ಮಾಡಿ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ 404.25 ಟಿಎಂಸಿ, ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ 284.75 ಟಿಎಂಸಿ, ಕೇರಳಕ್ಕೆ 30 ಟಿಎಂಸಿ ಮತ್ತು ಪುದುಚೇರಿಗೆ 7 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿದೆ.
ತಜ್ಞರ ಅಧ್ಯಯನ ಪ್ರಕಾರ 2026-2050ರ ವೇಳೆ ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ 714 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿಗಳಿಗೆ ಇಳಿಯಲಿದೆ. ಕೊರತೆ ಬೀಳಲಿರುವ 10 ರಿಂದ 12 ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ನೀರಿನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೊಸ ಸಂಘರ್ಷ ಭುಗಿಲೇಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ತೀರ್ಪಿ ನಲ್ಲಿ ಬರಗಾಲದಂತಹ ಕೊರತೆ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸೂತ್ರಗಳಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಳಿಕೆ ಆದರೂ, ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಬೇಡಿಕೆ, ನಿರ್ವಹಣೆ ಕೊರತೆ
ನೀರಿನ ಬೇಡಿಕೆ ದಿನೇ ದಿನೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದು, ಇದರಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಒಟ್ಟು ನೀರಿನ ಸುಮಾರು ಶೇ.80ರಷ್ಟು ಬಳಸುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಬೇಕಾಗುವ ಭತ್ತ ಹಾಗೂ ಕಬ್ಬಿನಂತಹ ಬೆಳೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬನೆ ಮುಂದು ವರಿದಿದೆ. ಇದರ ಜತೆಗೆ, ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ನಗರಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನೀರು ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣ ಗಳಿಂದ ಲಭ್ಯವಿರುವ ನೀರು ಮತ್ತು ಬೇಡಿಕೆಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಜನರ ಜೀವನೋಪಾಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.
ಮುಂದಿನ ದಾರಿ ಏನು ?
ಕಾವೇರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸರಿಯಾದ ಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಸಹಕಾರ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ. ಕರ್ನಾಟಕ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ರಾಜ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅದರ ಪಾತ್ರ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ತಮಿಳುನಾಡು, ಕೇರಳ ಮತ್ತು ಪುದುಚೇರಿ ಕೂಡ ಸಮನ್ವಯದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಉಳಿಸುವ ತುಂತುರು ನೀರಾವರಿ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು,
ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಬೇಕಾಗುವ ಬೆಳೆಗಳ ಬದಲು ಕಡಿಮೆ ನೀರು ಬೇಕಾಗುವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು, ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಬಳಕೆಯಾದ ನೀರನ್ನು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡ ಬೇಕು, ನೀರಿಂಗಿಸುವಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಣೆಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಧಾರಿಸಬೇಕು. ಇದರ ಜತೆ ಬರಗಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಡಿಲಿಕೆ ಇರಬೇಕು.
ತಕ್ಷಣದ ಕ್ರಮ ಅಗತ್ಯ
ಕಾವೇರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನೀರಿನ ಸಂಕಷ್ಟವು ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಮರಸ್ಯದ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮ ಬೀಳಬಹುದು. ಸರಳವಾಗಿ ಈಗಲೇ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಕಾವೇರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಿಗಡಾಯಿಸಲಿದೆ. ನೀರಿನ ಮಿತ ಬಳಕೆಯ ಜತೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಬಳಕೆಗೆ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಕಾವೇರಿ ನದಿ ವಿವಾದವೂ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿಯದ ವಿಚಾರ. ಇದು ಹೊಸ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣ ವಾಗದಂತೆ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ರೈತರೇ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಕೆ.ಎಸ್. ಪುಟ್ಟಣ್ಣಯ್ಯ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ರೈತರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿದ್ದರು.
ಮಂಡ್ಯದ ರೈತ ಮುಖಂಡರು, ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ರೈತ ಸಂಘ ಮತ್ತು ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆ ರೈತ ಹಿತ ರಕ್ಷಣಾ ಸಮಿತಿಯಂತಹ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಈ ಅಧ್ಯಯನ ವರದಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜಾಗೃತಿಗೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆ.ಬೋರಯ್ಯ, ಸುನಂದಾ ಜಯರಾಂ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಸಿ.ಎಸ್.ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಮತ್ತಿತರರು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಕಾವೇರಿ ನದಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಅರಿವು ಮತ್ತು ಸಮಯೋಚಿತ ಕ್ರಮಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯ.
ಬಾಯ್ಲರ್ಗಳ ಉಪ ನಿರ್ದೇಶಕರು (ನಿವೃತ್ತ)ಮೈಸೂರು