ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಮಾತು
ಸಮುದ್ರರಾಜನ ಅಹಂಕಾರ ಕರಗಿತ್ತು. ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಆಳುವ ರಾಮನ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿ ಕೊಡಲು ಸಾಗರವು ಶಾಂತವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಶ್ರೀರಾಮನು ನಲ ಮತ್ತು ನೀಲರನ್ನು ಕರೆದು ಸೇತುವೆಯ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಆದೇಶಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ವರದಿಂದ ಹಾಗೂ ಋಷಿಗಳ ಶಾಪದ ಫಲವಾಗಿ ಅವರ ಕೈ ಸೋಂಕಿದ ವಸ್ತುಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದವು.
ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಹನುಮಂತ, ಅಂಗದ, ಜಾಂಬವಂತ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ವಾನರ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದರು. ‘ಜೈ ಶ್ರೀರಾಮ’ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆ ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಾನರರು ಬೆಟ್ಟದ ಗಾತ್ರದ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸೇತುವೆಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ವೇಳೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ನಡೆಯಿತು. ನಲ ಮತ್ತು ನೀಲರು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ವಾನರರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ‘ರಾಮ’ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಕೆತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿಜ್ಞಾನದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಭಾರವಾದ ಆ ಶಿಲೆಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಗುರವಾಗಿ ತೇಲತೊಡಗಿದವು. ರಾಮನಾಮದ ಶಕ್ತಿ ಅಂಥದ್ದು; ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಪಾರು ಮಾಡುವ ಆ ನಾಮವು, ನಿರ್ಜೀವ ಕಲ್ಲು ಗಳನ್ನೂ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ತೇಲಿಸಿತು!
ತುಳಸೀದಾಸರು ಈ ಸಂದರ್ಭದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ:
ಜಾಮವಂತ ಕೆ ಬಚನ ಸುಹಾಏ | ಸುನಿ
ಹನುಮಂತ ಹೃದಯ ಅತಿ ಭಾಏ ||
ರಾಮ ಕಾಜು ಕರಿಬೆ ಕೊ ಆತುರ | ಹರಿಷಿ
ಚಲೆಉ ಹನುಮಾನ ಅತಿ ಆತುರ ||
ಭಾವಾರ್ಥ: ರಾಮನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಹನುಮಂತನು ಎಷ್ಟೊಂದು ಆತುರ ನಾಗಿದ್ದನೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ರಾಮ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಹಂಬಲ ಅವನದಾಗಿತ್ತು. ಇಡೀ ಸೈನ್ಯವು ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಗವಂತನ ಸೇವೆಗೆ ಕಟಿಬದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Roopa Gururaj Column: ರಾಮಚರಿತ ಮಾನಸ: ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರನಿಂದ ಸಮುದ್ರ ರಾಜನ ಗರ್ವಭಂಗ
ಸೇತುವೆಯ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶ್ರೀರಾಮನು ಅಹಂಕಾರ ಪಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ತಾನು ಕೈಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯವು ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ಸಾಗಲು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮರಳಿನಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದನು. ಅದೇ ಇಂದು ನಾವು ಕಾಣುವ ಪವಿತ್ರ ‘ರಾಮೇಶ್ವರ’. “ರಾಮನಿಗೆ ಈಶ್ವರನೇ ದೈವ, ಈಶ್ವರನಿಗೆ ರಾಮನೇ ದೈವ" ಎಂಬ ಅದ್ವೈತ ತತ್ವಕ್ಕೆ ಇದು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು.
ಶತ್ರುವಿನ ನಾಶಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವುದು ರಾಮನ ಗುಣವಾಗಿತ್ತು. ಐದು ದಿನಗಳ ಸತತ ಪರಿಶ್ರಮದ ನಂತರ, ನೂರು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ ಭವ್ಯ ಸೇತುವೆಯು ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಇದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಲುಗಳ ಸೇತುವೆಯಾಗಿರ ಲಿಲ್ಲ, ಜತೆಗೆ ‘ಧರ್ಮ’ ಮತ್ತು ‘ಅಧರ್ಮ’ದ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿತ್ತು.
ವಾನರ ಸೈನ್ಯವು ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರದೊಂದಿಗೆ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿತು. ರಾಮನು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುಂದೆ ನಡೆದರೆ, ಸೈನ್ಯವು ಜಯಘೋಷ ಹಾಕುತ್ತಾ ಲಂಕೆಯ ದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿತು.
ದೂರದಲ್ಲಿ ಲಂಕೆಯ ಉತ್ತುಂಗ ಗೋಪುರಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಅಹಂಕಾರದ ಅರಮನೆ ಇತ್ತು, ಇಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಭಕ್ತಿಯ ಸೈನ್ಯವಿತ್ತು. ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿದ ಸೈನ್ಯವು ಈಗ ಲಂಕೆಯ ಸುಬ್ರೇಲ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿತು. ರಾಮನು ಎತ್ತರದ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಲಂಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಕ್ರೌರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಹಾಗೂ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ತರುವ ಕರುಣೆಯಿತ್ತು.
ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಕಷ್ಟಗಳು ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಎದುರಾದಾಗ, ನಂಬಿಕೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಕೆತ್ತಿದರೆ ಸಾಕು; ಆ ಕಷ್ಟಗಳೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಯಶಸ್ಸಿನ ಕಡೆಗೆ ತೇಲಿಸಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಸಣ್ಣ ಅಳಿಲು ಕೂಡ ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತ್ಯಾನು ಸಾರವಾಗಿ ಮರಳನ್ನು ತಂದು ಹಾಕಿದಂತೆ, ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ಭಗವಂತನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಫಲವನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರ ಚರಣೌ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ..