ಮೂಲತಃ ಬೆಂಗಳೂರಿನವರಾದ ಶ್ರೀಮತಿ. ರೂಪ ಗುರುರಾಜ್ ರೇಡಿಯೋ ಉದ್ಘೋಷಕಿಯಾಗಿ, ದೂರದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಕಿ ಹಾಗೂ ವಾರ್ತಾ ವಾಚಕಿಯಾಗಿ, ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಬರಹಗಾರರಾಗಿ, ರೂಪದರ್ಶಿ, ನಟನೆ, ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಹೀಗೆ ಹಲವು ರಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. - ಬೆಂಗಳೂರು ದೂರದರ್ಶನದ ಚಂದನ ವಾಹಿನಿ. - ಆಕಾಶವಾಣಿ ನಿಲಯ. - ಎಫ್.ಎಂ ರೈನ್ ಬೋ ಕಂಪನಾಂಕ. - ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಡಿಜಿಟಲ್ ರೇಡಿಯೋ "ನಮ್ ರೇಡಿಯೋ" ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪ ಗುರುರಾಜ್ ಅವರ ಧ್ವನಿ ಚಿರಪರಿಚಿತ. ಕಳೆದ ಒಂದೂವರೆ ದಶಕಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಕಾಲ ನಿರೂಪಣಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 800ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ನಿರೂಪಣೆ ಕಿರುತೆರೆ, ಹಲವು ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ರೂಪದರ್ಶಿಯಾಗಿ ಉಡುಪು ಹಾಗೂ ಬೆಳ್ಳಿ ಆಭರಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಜಾಹೀರಾತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಶ್ವವಾಣಿ ದೈನಿಕದಲ್ಲಿ ಅಂಕಣಗಾರ್ತಿಯಾಗಿ "ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಮಾತು" ಅಂಕಣವನ್ನು ಕಳೆದ 4 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಲ್ಲದೇ ಕನ್ನಡದ ಅನುಭವ ಮಂಟಪ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದ "ವಿಶ್ವವಾಣಿ ಕ್ಲಬ್ ಹೌಸ್" ನ ಸಹ ನಿರೂಪಕಿಯಾಗಿ ಸತತ0 4 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ( 1,100) ಪ್ರತಿದಿನ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶ್ವವಾಣಿ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ( ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಚಾನೆಲ್) ನಲ್ಲಿ ಇವರ “ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಮಾತು “ ಸರಣಿ ವಿಡಿಯೋಗಳು ಬಿತ್ತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. 50 ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳ "ರೂಪಾಂತರ" ಹಾಗೂ ಮೂರು ಸಂಚಿಕೆಗಳ "ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಮಾತು" ಪುಸ್ತಕಗಳು ಲೋಕಾರ್ಪಣೆಗೊಂಡಿದೆ. ಮನ: ಪ್ರಸಾದ, ಪ್ರೇರಣ ಮುಂತಾದ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾಜಸೇವೆಗಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ವಾರಣಾಸಿಯ ಖ್ಯಾತ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಗುರು ವಿಶಾರದನೆಂಬ ವಿದ್ವಾಂಸನ ಬಳಿ ನಾಲ್ವರು ಯುವಕರು ಶಿಷ್ಯರಾಗಿ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಗುರುವು ಆ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ, ಗಿಡಮೂಲಿಕೆ ಗಳ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಮತ್ತು ರೋಗ-ರುಜಿನಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವ ಅಸಾಧಾರಣ ಮಾಂತ್ರಿಕ ವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು ಧರ್ಮದ ಕಟ್ಟುಪಾಡಿನೊಂದಿಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಮಗಳ ಅದ್ಭುತ ಲಾವಣ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ತಂದೆಯು, ಈಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯನಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದವಳಲ್ಲ, ರಾಜನ ಅಂತಃಪುರಕ್ಕೇ ಯೋಗ್ಯಳು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗುವಂತೆ ರಾಜನಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಕನ್ಯೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ತನ್ನ ಆಸ್ಥಾನದ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಉನ್ಮಾದಿನಿಯ ನಿರುಪಮ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡ ಕ್ಷಣವೇ ಪುರೋಹಿತರು ಬೆರಗಾಗಿ ಹೋದರು.
ಪಕ್ಷಿರಾಜ ಗರುಡನು ಪ್ರತಿದಿನ ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿ ತಿನ್ನು ವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು, ನಾಗರಾಜ ವಾಸುಕಿಯು ಗರುಡನೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು; ಅದರಂತೆ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ನಾಗನು ಗರುಡನಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸ್ವತಃ ಸಮುದ್ರದ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಮಲಗಬೇಕಿತ್ತು! ಆ ಚರ್ಮಗಳ ರಾಶಿ ಗರುಡನಿಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸರ್ಪಗಳದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳ ಕರುಳು ಹಿಂಡುವ ಆಕ್ರಂದನ ಕೇಳಿಸಿತು.
ವಾರಣಾಸಿಯ ನಾಲ್ವರು ಯುವಕರು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಗುರುಕುಲಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮೂವರು ಕಠಿಣ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಗಹನವಾದ ಮಂತ್ರಶಾಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಗೂಢವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕನೆಯವನಿಗೆ ಅಂತಹ ಯಾವುದೇ ಜಟಿಲ ಮಂತ್ರಗಳು ಒಲಿಯುವು ದಿಲ್ಲ; ಆತನಿಗೆ ಇದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮಾತ್ರ.
ಮಾನವನ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಣೆ, ವ್ಯಾಮೋಹ ಮತ್ತು ನೈಜ ತ್ಯಾಗದ ನಡುವಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗೆರೆಯನ್ನು ಅರಿಯಲು ಕಥಾಸರಿತ್ಸಾಗರದ ಬೇತಾಳ ಪಂಚವಿಂಶತಿಯ ಈ ಕಥೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆ. ಅಯೋಧ್ಯಾ ನಗರದ ರಾಜ ವೀರಕೇತುವಿನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕಳ್ಳನೊಬ್ಬ ನಗರದ ಧನಿಕರ ಮನೆಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಹದ್ದಿನ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆ ಸರ್ಪವು ವಿಲವಿಲನೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಾ, ಆಪತ್ತಿನ ಆವೇಶ ದಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಂದ ಉಗ್ರವಾದ ವಿಷವನ್ನು ಕಾರಿತು. ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಆ ಹಾಲಾಹಲದ ವಿಷದ ಹನಿಗಳು, ಕೆಳಗೆ ಸೇವಕನು ತೆರೆದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಲಿನೊಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಕರಗಿಹೋದವು! ಈ ಅನಾಹುತವು ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಹದ್ದಿಗಾಗಲಿ, ಹಾವಿಗಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೇವಕನಿಗಾಗಲಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ
ಅಧಿಕಾರದ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯರಾಗಿರಲಿ, ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಾಯಕರಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಾನದ ಯಾರೇ ಇರಲಿ; ನನಗೆ ಕೆಳಗಿನವರು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದರು, ಕಾನೂನು ಹೀಗಿದೆ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಿಯಮ ಹೀಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಮರ್ಥನೀಯ ವಾದ ನಿರ್ಧಾರವಲ್ಲ.
ಪತಿಯ ಉದಾತ್ತತೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆಯ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಕಾಮ ತೀರ ನಿಕೃಷ್ಟವಾದುದು. ನೀನು ನನ್ನ ಸಹೋದರಿಯಂತೆ ಪವಿತ್ರಳು, ನಿನ್ನ ಪತಿಯ ಬಳಿಗೇ ಮರಳು ಎಂದು ಆಕೆಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರುವಾಗ ಕಳ್ಳನಿಗೆ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಹೋದರೆ, ಕಳ್ಳನೂ ಆಕೆಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿ, ತಾಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಾರೆ ಎಂದು ಆಕೆಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಪತಿಯ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಶೋಭಾವತಿಯ ರಾಜ ಯಶಃಕೇತುವಿಗೆ ಆಡಳಿತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯ, ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಸಗಳ ಆಸಕ್ತಿ. ಅಂತೆಯೇ ರಾಜ್ಯದ ಸಮಗ್ರ ಭಾರವನ್ನು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮಂತ್ರಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಸಾಗರನೇ ಹೊತ್ತು, ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಾಗದಂತೆ ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಮ್ಮೆ ರಾಜನು ಬೇಟೆಗೆಂದು ತೆರಳಿದಾಗ, ಸುಂದರ ಸರೋವರದ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮೃಗಾಂಕವತಿ ಎಂಬ ಅಪ್ರತಿಮ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಮೋಹಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಇಬ್ಬರೂ ಬಾರದೆ ಕಂಗಾಲಾದ ಮದನಸುಂದರಿ ಒಳಗೆ ಬಂದು ಇಬ್ಬರ ಶವಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಚೀರುತ್ತಾ, ತಾನೂ ನೇಣು ಬಿಗಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಆಕ್ರಂದನ ಮತ್ತು ಪಾತಿ ವ್ರತ್ಯಕ್ಕೆ ಕರಗಿದ ಕಾಳಿಕಾದೇವಿಯು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾಗಿ, ಅಮ್ಮಾ, ದುಡುಕಬೇಡ. ಇವರಿಬ್ಬರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಅವರವರ ಮುಂಡ ಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸು, ನನ್ನ ವರದಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಬದುಕಿ ಏಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕರುಣಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ತಂದೆ ಹರಿದತ್ತನು ದೇಶಾಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದ ಒಬ್ಬ ‘ಜ್ಞಾನಿ’ ಯುವಕನಿಗೆ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಡು ವುದಾಗಿ ವಚನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಇತ್ತ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ತಾಯಿ, ತನ್ನ ಕಡೆಯ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮೂಲಕ ಬಂದ ಒಬ್ಬ ‘ಮಾಯಾವಿ’ಗೆ (ವಿಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ತಂತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದವನಿಗೆ) ಮಗಳನ್ನು ಕೊಡು ವುದಾಗಿ ಮಾತು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಆಕೆಯ ಸಹೋದರನು ತನ್ನ ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರನಾದ ಒಬ್ಬ ‘ಶೂರ’ ಯೋಧನಿಗೆ ತನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ವರಿಸಲು ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿರುತ್ತಾನೆ.
ಒಂದು ಕಡುಗತ್ತಲೆಯ ಮಳೆಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅರಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ತೀವ್ರ ರೋದನ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ವೀರವರನು ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ರಾಜನೂ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀ ಬೇರಾರೂ ಅಲ್ಲ; ರಾಜನ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದು ಆತ ಸಾಯಲಿದ್ದಾನೆಂದು ಗೋಳಾಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮಿ!
ಮೂರನೆಯವನು ಸನ್ಯಾಸಿಯಂತೆ ದೇಶಾಟನೆಗೆ ಹೊರಟು, ಪಯಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುಮುಖೇನ ಮೃತದೇಹಗಳಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುವ ಅಪೂರ್ವ ‘ಸಂಜೀವಿನಿ ವಿದ್ಯೆ’ಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡು ಮರಳಿ ಬಂದನು. ಮೂರನೆಯವನು ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಬೂದಿಯ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತನಿಂದ ನಮ್ಮ ವಿಳಾಸ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು, ಚಿತೆಗೆ ಹಾರಿದವನ ದೇಹದ ಮೇಲೂ ಮಂತ್ರಜಲ ಚಿಮುಕಿಸಿದನು.
ಮಂತ್ರಿ ಪುತ್ರನ ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಮಿಲನವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕಾದಾಗ ಮಂತ್ರಿಪುತ್ರ ಒಂದು ಕ್ರೂರ ತಂತ್ರ ಹೂಡುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗಿಯ ವೇಷ ಧರಿಸಿ, ರಾಜಕುಮಾರನ ಮೂಲಕ ಪದ್ಮಾವತಿಯ ಮೈಮೇಲಿದ್ದ ರತ್ನಖಚಿತ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತರಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕದ್ದಂತೆ ನಟಿಸಿ ರಾಜ ದಂತಘಾತನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಆಕೆಯ ದಾದಿ ಮುದುಕಿಯೇ ನನಗೆ ಮಾರಲು ತಂದಿದ್ದಳು ಎಂದು ಆಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಶಿವನು ಬಹಳ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ. ಅವನಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು ಯಾವುದು? ಎಂದನು. ಶಿವನು ನನ್ನ ವಿಧಿ ಯನ್ನು ಖಂಡಿತ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆಶೀರ್ವದಿಸು ಎಂದು ತಂದೆಯಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ದೂರ ಪರ್ವತಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಶಿವನಾಮ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ನಂದಿಯ ಕಠೋರ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಶಿವ ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಶಿವನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಮೈಮರೆತ ನಂದಿಗೆ ವರ ಕೇಳುವುದು ಮರೆತು ಹೋಗಿ, ಬಾಯಿಂದ ಯಾವ ಶಬ್ದವೂ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ
ಹೆಂಡತಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮೊದಲನೇ ವರವನ್ನು ಬಳಸಿ ಆಕೆಗೆ ಅದ್ಭುತ ಲಾವಣ್ಯ ವನ್ನು ಕೋರಿದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಆಕೆ ಅಪ್ಸರೆಯಂತೆ ಸುಂದರಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಳು. ಆದರೆ ದುರಂತ ವೆಂದರೆ, ಆಕೆಯ ಈ ಅತಿರೇಕದ ಸೌಂದರ್ಯದ ಸುದ್ದಿ ಹರಡಿ, ಆ ಊರಿನ ರಾಜನ ಕಿವಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ರಾಜನು ತಕ್ಷಣವೇ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಅರಮನೆಗೆ ಎತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಿಟ್ಟನು!
ಗುಣಾಢ್ಯನ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಗುಣದೇವ ಮತ್ತು ನಂದಿದೇವರಿಂದ ಕಥೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಲಿತ ಸಾತವಾಹನ ರಾಜನು, ಆ ಕೃತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಆಸ್ಥಾನದ ಗ್ರಂಥಾಲಯಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪೈಶಾಚೀ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ವಿದ್ವಾಂಸರ ಮೂಲಕ ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಪಸರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಮೂಲ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮುಖ್ಯ ಕಥಾನಾಯಕನೇ ‘ನರವಾಹನದತ್ತ’.
‘ಕಥಾಸರಿತ್ಸಾಗರ’ದ ಕಥಾಪೀಠದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಗುಣಾಢ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಾತವಾಹನ ರಾಜನ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಸಂಗ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಥೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಬದುಕಿ ನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಕಾಣುವುದು ಹೇಗೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ನಿದರ್ಶನವಾಗಿದೆ. ವಿಂಧ್ಯಾಟವಿಯ ಅರಣ್ಯ ದಲ್ಲಿ ಗುಣಾಢ್ಯನು ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಆರು ಲಕ್ಷ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಗೆ ಆಹುತಿ ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ, ಕೊನೆಗೆ ಉಳಿದಿದ್ದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಮಾತ್ರ
ಒಮ್ಮೆ ರಾಜನು ರಾಣಿಯರೊಂದಿಗೆ ಜಲಕ್ರೀಡೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರಧಾನ ರಾಣಿಯು ನೀರು ಎರಚು ವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಮೋದಕೈ ಸ್ತಾಡಯ (ಮಾ + ಉದಕೈಃ ತಾಡಯ; ಅಂದರೆ ‘ನೀರಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯಬೇಡ’) ಎಂದು ನುಡಿ ದಳು. ಆದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಸಂಧಿಕಾರ್ಯ ತಿಳಿಯದ ರಾಜನು, ಸಿಹಿತಿಂಡಿ ಯಾದ ‘ಮೋದಕ’ ಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲು ಮುಂದಾಗಿ ರಾಣಿಯ ಮುಂದೆ ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೀಡಾದನು
