ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ
ಲೀನಾ ಜೋಶಿ
ಎಲ್ಲಾ ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಭಾರತವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಶಾಜನಕ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಯೆಂದು ಹೇಳುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಇನ್ನೂ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗ ವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. 2022-23ರಲ್ಲಿ ಭಾರತವು 7%ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧಿಸಿತ್ತು. ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನ ಗತಿ ಕಂಡುಬಂದರೂ, ಇದು ಜಾಗತಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಪರಿಣಾಮವೂ ಆಗಿದೆ. ಭಾರತದ ಸೇವಾ ವಲಯ ಇನ್ನೂ ಬಲವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಐಟಿ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಆರ್ಥಿಕತೆ ವಿಶ್ವದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿವೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ಐಎಂಎಫ್ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕತೆಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ 6ನೇ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕುಸಿದಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭಾರತವು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ ಮತ್ತು ಜಪಾನ್ ದೇಶಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ 4ನೇ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದಾಗ, ಭಾರತ ಶೀಘ್ರದ ವಿಶ್ವದ ಮೂರನೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಯಾಗಲಿದೆ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದೆ: ಭಾರತ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿಧಾನಗತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಇದು ಕೇವಲ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಅಸ್ಥಿರತೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸರಳ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲ.
ಭಾರತ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲ, ಅತಿವೇಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಭಾರತವು ದೊಡ್ಡ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ, ಆದರೆ ಹಲವಾರು ಆಂತರಿಕ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪರಿವರ್ತನಾ ಹಂತದ ಆರ್ಥಿಕತೆ.
ರೂಪಾಯಿಯ ದುರ್ಬಲತೆ
ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಗಾತ್ರವನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಳೆಯುವಾಗ, ಜಿಡಿಪಿಯನ್ನು ಅಮೆರಿಕನ್ ಡಾಲರ್ನಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರೂಪಾಯಿ ಡಾಲರ್ ವಿರುದ್ಧ ನಿರಂತರವಾಗಿ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ. 2021ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಡಾಲರ್ಗೆ ಸುಮಾರು ರೂ.73-75 ಇದ್ದರೆ, 2025ರ ವೇಳೆಗೆ ಅದು ರೂ.82-84 ರವರೆಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ, 2026ರಲ್ಲಿ ರೂ.94-95.
ಕೇವಲ ಒಂದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ರೂಪಾಯಿ ಸುಮಾರು 10%ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ವಿನಿಮಯ ದರದ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಐಎಂಎಫ್ ಯಾವುದೇ ದೇಶದ ಜಿಡಿಪಿಯನ್ನು ಮೊದಲು ಅದರ ಸ್ಥಳೀಯ ಕರೆನ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಡಾಲರ್ಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸು ತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Leena Joshi Column: ಮೊರಾರ್ಜಿ ದೇಸಾಯಿಯವರ ಬಗೆಗಿನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಘಟನೆಗಳು
ಆದ್ದರಿಂದ ರೂಪಾಯಿ ದುರ್ಬಲವಾದರೆ, ಭಾರತದ ನಿಜವಾದ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೂ, ಡಾಲರ್ನಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದಾಗ ಜಿಡಿಪಿ ಗಾತ್ರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಭಾರತವು ಆರ್ಥಿಕ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದರೂ, ಜಾಗತಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಸಂಗತಿ ಏನೆಂದರೆ, ರೂಪಾಯಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಏಷ್ಯಾದ ಹಲವಾರು ಕರೆನ್ಸಿಗಳು ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಮುಖ ಏಷ್ಯನ್ ಕರೆನ್ಸಿಗಳ ನಡುವೆ ರೂಪಾಯಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಹಲವಾರು ಆರ್ಥಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿವೆ. ಜಪಾನ್ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಯೆನ್ ಕರೆನ್ಸಿಯ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಭಾರತಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ, ಜಪಾನ್ ಮತ್ತೆ ಭಾರತಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡ
ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಸವಾಲು ತಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಜಾಗತಿಕ ಅಸ್ಥಿರತೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಷ್ಯಾ- ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧ, ಇರಾನ್ - ಇಸ್ರೇಲ್ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಪಂಚದ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಯನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದೆ. ಇಂಧನದ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚಳ, ಮತ್ತು ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿವೆ.
ಭಾರತ ತನ್ನ ಇಂಧನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗವನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಂತರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಬೆಲೆ ಏರಿದಾಗ, ಭಾರತದ ಆಮದು ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ವ್ಯಾಪಾರ ಕೊರತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ರೂಪಾಯಿ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಒತ್ತಡ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ರೂಪಾಯಿ ದುರ್ಬಲವಾದಂತೆ ಆಮದು ಇನ್ನಷ್ಟು ದುಬಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ - ಇದು ಒಂದು ದುಷ್ಟಚಕ್ರದಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಅಮೆರಿಕಾ-ಚೀನಾ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಘರ್ಷ, ಜಾಗತಿಕ ಟ್ಯಾರಿ- ನೀತಿಗಳು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಪಾಲಿಸಿಗಳು ಕೂಡ ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸಿವೆ. ಭಾರತೀಯ ರಫ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೂ ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಟೆಕ್ಸ್ಟೈಲ್, ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಲಯಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಬೇಡಿಕೆಯ ಕುಸಿತದಿಂದ ಒತ್ತಡ ಅನುಭವಿಸಿವೆ.
ಜಿಡಿಪಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮತ್ತು ಬೇಸ್ ಇಯರ್
ಭಾರತ 2011-12 ಅನ್ನು ಬೇಸ್ ಇಯರ್ ಆಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದ ಬೆಲೆ ಮಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಳೆಯ ಬೇಸ್ ಇಯರ್ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜಿಡಿಪಿ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ವಾಸ್ತವಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು ಎಂಬ ಟೀಕೆಗಳಿವೆ. ಬೇಸ್ ಇಯರ್ ಅನ್ನು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ನವೀಕರಿಸುವುದು ಅತ್ಯ ಗತ್ಯ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆರ್ಥಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ನಿಜವಾದ ಚಿತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸದೇ ಹೋಗಬ ಹುದು.
ಭಾರತ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆಯೇ?
ಈ ಎ ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಭಾರತವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಶಾಜನಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೆಂದು ಹೇಳುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಇನ್ನೂ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯು ತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. 2022-23ರಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ೭%ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧಿಸಿತ್ತು. ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನಗತಿ ಕಂಡುಬಂದರೂ, ಇದು ಜಾಗತಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಪರಿಣಾಮವೂ ಆಗಿದೆ. ಭಾರತದ ಸೇವಾ ವಲಯ ಇನ್ನೂ ಬಲವಾಗಿಯೇ ಇದೆ.
ಐಟಿ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಆರ್ಥಿಕತೆ ವಿಶ್ವದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಸ್ಟಾರ್ಟಪ್, ಯುಪಿಐ ಆಧಾರಿತ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪಾವತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮುಂದು ವರಿಯುತ್ತಿವೆ. ವಿದೇಶಿ ಹೂಡಿಕೆಗಳು (ಎಫ್ʼಡಿಐ) ಕೂಡ ಗಣನೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ದೇಶಗಳು ವಯೋವೃದ್ಧ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಾರತ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸಗಾರ ವರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಸರಿಯಾದ ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ನಡೆದರೆ, ಇದು ಮುಂದಿನ ಎರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕ ಬಲವಾಗಬಹುದು.
5 ಟ್ರಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಗುರಿ- ವಾಸ್ತವಿಕವೇ?
ಭಾರತವು 5 ಟ್ರಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಗುರಿಯನ್ನು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಕೋವಿಡ್ ಮುಂಚೆ ಈ ಗುರಿಯನ್ನು 2025ರೊಳಗೆ ಸಾಧಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿತ್ತು. ನಂತರ ಅದನ್ನು 2027ಕ್ಕೆ ಮುಂದೂಡಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಗುರಿ ಮತ್ತೆ ಮುಂದೂ ಡಲ್ಪಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಗಳು ಆರಂಭವಾಗಿವೆ.
2027ರೊಳಗೆ 5 ಟ್ರಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಗುರಿ ತಲುಪಲು ಭಾರತವು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಸುಮಾರು 20% ನಾಮಮಾತ್ರ ಜಿಡಿಪಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸರಾಸರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸುಮಾರು 7% ಮಾತ್ರ. ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕತೆ, ಅಮೆರಿಕಾ ಅಥವಾ ಚೀನಾ ಸೇರಿ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕವಾಗಿ 20% ನಾಮಮಾತ್ರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿರುವ ಉದಾಹರಣೆ ಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕರೆನ್ಸಿ ಮೌಲ್ಯ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ರೂಪಾಯಿ ಡಾಲರ್ ವಿರುದ್ಧ ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ, ಡಾಲರ್ ನಲ್ಲಿ ಜಿಡಿಪಿಗಾತ್ರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವು ದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಕರೆನ್ಸಿಯ ಸ್ಥಿರತೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ.
ಸಮತೋಲನದ ನೀತಿಗಳು ಅಗತ್ಯ
ಭಾರತದ ಮುಂದಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಪಯಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ನೀಡಬೇಕು:
೧. ರೂಪಾಯಿ ಸ್ಥಿರತೆ- ಹಣದುಬ್ಬರ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಬಲವಾದ ಹಣಕಾಸು ನೀತಿಗಳ ಮೂಲಕ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬೇಕು.
೨. ರಫ್ತು ಉತ್ತೇಜನ- ತಯಾರಿಕಾ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿ ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾವನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೌಲ್ಯದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ರಫ್ತು ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬೆಳೆಸಬೇಕು.
೩. ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ- ಯುವಜನತೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯ.
೪. ಬೇಸ್ ಇಯರ್ ನವೀಕರಣ- ಜಿಡಿಪಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಗೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಪರಿಷ್ಕರಿಸಬೇಕು. ೫. ಸಮಾನತೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ- ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಲಾಭ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೂ ತಲುಪುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಕೇವಲ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಕಾ ಗುವುದಿಲ್ಲ.
ನಿಜವಾದ ಚಿತ್ರ
ಭಾರತ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ; ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. ಇದು ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ, ಆದರೆ ಜಾಗತಿಕ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕತೆ. ಐಎಂಎ- ರ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ಗಳು ಮತ್ತು ಜಿಡಿಪಿ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಒಂದು ದಿಕ್ಕನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಅದರ ಜನರಲ್ಲಿ, ಅವರ ಪರಿಶ್ರಮ ದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ. ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶ ಮಾನವಾಗಿರಬಹುದು- ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗಿಂತ ವಾಸ್ತವಿಕತೆ, ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆ ಗಳಿಗಿಂತ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ನೀತಿಗಳು, ಮತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಗಳಿಗಿಂತ ಜನಕೇಂದ್ರಿತ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮುಖ್ಯ.
ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ, ಭಾರತೀಯರು ಚಿನ್ನದ ಮೇಲಿನ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು ಹಾಗೂ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಡೀಸೆಲ್ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಲಹೆಯ ಹಿಂದೆ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಜಿಡಿಪಿ ವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಹತ್ವದ ಉದ್ದೇಶ ಅಡಗಿದೆ. ಭಾರತವು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.
ಭಾರತೀಯರು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತ ಹೂಡಿಕೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಖರೀದಿ ಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಚಿನ್ನದ ಆಮದು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ದೇಶದ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಸಂಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ವ್ಯಾಪಾರ ಹಿನ್ನಡೆ (SZbಛಿ ಈಛ್ಛಿಜ್ಚಿಜಿಠಿ) ಉಂಟಾಗಿ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯ ಕುಸಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಚಿನ್ನದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವ ಬದಲು ಉತ್ಪಾದನಾ, ಕೈಗಾರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿದರೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗು ತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಜಿಡಿಪಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಭಾರತ ತನ್ನ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಡೀಸೆಲ್ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲವನ್ನು ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಡೀಸೆಲ್ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ತೈಲ ಆಮದು ವೆಚ್ಚವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮತೋಲನಕ್ಕೆ ಹೊಡೆತ ಬೀಳುತ್ತದೆ.
ಜನರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆ ಬಳಸುವುದು, ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವುದು ಹಾಗೂ ಇಂಧನ ಉಳಿತಾಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದರಿಂದ ತೈಲ ಆಮದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ದೇಶದ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಹಣವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಬಳಸಬಹುದು.
ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯವರ ಈ ಸಲಹೆ ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಉಳಿತಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ಕುರಿತಾಗಿದೆ. ಜನರು ತಮ್ಮ ಖರ್ಚು ಮತ್ತು ಹೂಡಿಕೆ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದರೆ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಹೆಚ್ಚು ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ.
ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಇಂಧನ ಆಮದು ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ಹಣಕಾಸಿನ ಒತ್ತಡ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಉತ್ತೇಜನ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತೀಯರು ಚಿನ್ನದ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಉತ್ಪಾದಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಇಂಧನ ವನ್ನು ಮಿತವಾಗಿ ಬಳಸುವುದು ದೇಶದ ಜಿಡಿಪಿ ವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತ ನಿರ್ಮಾಣದತ್ತ ಮಹತ್ವದ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಲಿದೆ.