ವೀಕೆಂಡ್ ವಿತ್ ಮೋಹನ್
ದಶಕದ ಹಿಂದೆ ಬ್ರಿಟನ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಿರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸ ಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದು ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣ, ಆರ್ಥಿಕ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ, ನಾಯಕತ್ವದ ವೈಫಲ್ಯ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನೂ ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸ ಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.
2026ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಕೀರ್ ಸ್ಟಾರ್ಮರ್ ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆಯೊಂದಿಗೆ, ಆ ದೇಶದ ಆಧುನಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಅಸ್ಥಿರ ಅವಧಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿದೆ. ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಡೇವಿಡ್ ಕ್ಯಾಮರನ್, ಥೆರೇಸಾ ಮೇ, ಬೋರಿಸ್ ಜಾನ್ಸನ್, ಲಿಜ್ ಟ್ರಸ್, ರಿಷಿ ಸುನಕ್ ಹಾಗೂ ಕೀರ್ ಸ್ಟಾರ್ಮರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಆರು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳ ನಿರ್ಗಮನವನ್ನು ಕಂಡಿದೆ.
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಥಿರ ಸಂಸದೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಬ್ರಿಟನ್ ಇಂದು ರಾಜಕೀಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ, ನಾಯಕತ್ವದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳು ಹಾಗೂ ಜನರ ನಿರಾಶೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಅಸ್ಥಿರತೆಯ ಬೇರುಗಳನ್ನು 2016ರ ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ ಜನಮತ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.
ಡೇವಿಡ್ ಕ್ಯಾಮರನ್ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಕನ್ಸರ್ವೇಟಿವ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ವಿಚಾರವಾಗಿ ತೀವ್ರ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದವು. ಪಕ್ಷದ ಒಳಜಗಳವನ್ನು ಶಮನ ಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಯುರೋಪ್ ವಿರೋಧಿ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅವರು ಬ್ರಿಟನ್ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕೇ ಅಥವಾ ಹೊರಬರಬೇಕೇ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಜನಮತ ಸಂಗ್ರಹ ನಡೆಸುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿ ದರು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Mohan Vishwa Column: ಬ್ರಿಟಿಷರ ಪಕ್ಷದಿಂದ ಆರ್ʼಎಸ್ʼಎಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಜನರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಉಳಿಯಲು ಮತ ಚಲಾಯಿಸು ತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ಅವರಿಗಿತ್ತು. ಆದರೆ 2016ರ ಜೂನ್ 23ರಂದು ಪ್ರಕಟವಾದ ಫಲಿತಾಂಶದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮತದಾರರ ಪೈಕಿ ಶೇ.51.89% ಜನರು ಹೊರಬರಬೇಕೆಂದು ಮತ ನೀಡಿದರೆ, ಶೇ. 48.11% ಜನರು ಐರೋಪ್ಯ ಒಕ್ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕೆಂದು ಮತ ನೀಡಿದ್ದರು. ಈ ಫಲಿತಾಂಶ ರಾಜಕೀಯ ಭೂಕಂಪವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿತು.
ಆರ್ಥಿಕ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ, ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಭಜನೆಗಳು ದೇಶ ವನ್ನು ಕಾಡತೊಡಗಿದವು. ತಾನೇ ನಡೆಸಿದ ಜನಮತ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಸೋಲು ಕಂಡ ಕ್ಯಾಮರನ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿ ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ನ ಮೊದಲ ರಾಜಕೀಯ ಬಲಿಪಶುವಾದರು. ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದ ಥೆರೇಸಾ ಮೇಗೆ ಇನ್ನೂ ಕಠಿಣ ಸವಾಲು ಎದುರಾಯಿತು.
ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಜೊತೆಗೆ ದೇಶದ ಏಕತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಅವರ ಮುಂದಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬ್ರಿಟನ್ ಸಂಸತ್ತು ಮತ್ತು ಕನ್ಸರ್ವೇಟಿವ್ ಪಕ್ಷ ಎರಡೂ ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ವಿಭಜಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಮಾಡಿ ಕೊಂಡ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಕಠಿಣ ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ ಬೆಂಬಲಿಗರು ವಿರೋಧಿಸಿದರೆ, ಯುರೋಪ್ ಪರ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದರು. ಅವರ ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ ಒಪ್ಪಂದವು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸೋಲು ಕಂಡಿತು. ಇದರಿಂದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಸ್ಥಗಿತ ಗೊಂಡಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಮುಂದುವರಿದ ರಾಜಕೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಬಳಿಕ ಥೆರೇಸಾ ಮೇ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದರು.
2019ರಲ್ಲಿ ಬೋರಿಸ್ ಜಾನ್ಸನ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮೂಡಿತ್ತು. ‘ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಭಾರೀ ಚುನಾವಣಾ ಗೆಲುವು ಸಾಽಸಿದರು. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ಬ್ರಿಟನ್ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹೊರಬಂದರೂ, ಜಾನ್ಸನ್ ಸರಕಾರ ಬೇಗನೆ ವಿವಾದಗಳ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿತು.
ಕೋವಿಡ್-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಜನರಿಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಲಾಕ್ಡೌನ್ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇರಲಾಗಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಕಚೇರಿಯ ಪಾರ್ಟಿಗಳು ನಡೆದಿದ್ದವು ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ಹೊರ ಬಿದ್ದವು. ‘ಪಾರ್ಟಿಗೇಟ್’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಹಗರಣ ಜನರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗೂ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯ ವಾಗದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿರುವುದು ಬಹಿರಂಗ ವಾಯಿತು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಮಂತ್ರಿಗಳ ನೇಮಕಾತಿ, ನೈತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ದುರುಪ ಯೋಗದ ಆರೋಪಗಳು ಸರಕಾರದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿದವು. ಕೊನೆಗೆ ಸರಕಾರದ ಅನೇಕ ಸಚಿವರು ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ ಪರಿಣಾಮ ಜಾನ್ಸನ್ ಕೂಡ ಅಧಿಕಾರ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾಯಿತು.
ಬೋರಿಸ್ ಜಾನ್ಸನ್ ಅವರ ಪತನ ನಾಟಕೀಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ಲಿಜ್ ಟ್ರಸ್ ಅವರ ಆಡಳಿತ ದುರಂತಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಘೋಷಿಸಿದ ತೆರಿಗೆ ಕಡಿತಗಳ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಹಣಕಾಸು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಆಘಾತ ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಹಣಕಾಸು ಮೂಲಗಳಿಲ್ಲದೆ ಘೋಷಿಸಲಾದ ತೆರಿಗೆ ಸವಲತ್ತುಗಳು ಬ್ರಿಟನ್ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿದವು.
ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪೌಂಡ್ ಮೌಲ್ಯ ಕುಸಿಯಿತು, ಸಾಲದ ವೆಚ್ಚಗಳು ಏರಿಕೆಯಾಗಿದವು ಮತ್ತು ಪಿಂಚಣಿ ನಿಧಿಗಳ ಮೇಲೂ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ತಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮಧ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಕೇವಲ 45 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲಿಜ ಟ್ರಸ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಇತಿಹಾಸದ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ದಾಖಲಾದರು.
ಅವರ ನಂತರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದ ರಿಷಿ ಸುನಕ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ ತರಲು ಯಶಸ್ವಿ ಯಾದರೂ, ಬ್ರಿಟನ್ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೂಲಭೂತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಿಧಾನಗೊಂಡಿತ್ತು, ಹಣದುಬ್ಬರ ಜನರ ಬದುಕನ್ನು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿಸಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಳು ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದವು.
ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ನಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದ ಲಾಭಗಳು ಸಾಕಾರವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕನ್ಸರ್ವೇಟಿವ್ ಆಡಳಿತದ ಬಳಿಕ ಮತದಾರರು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದರು. ೨೦೨೪ರ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ಸರ್ವೇಟಿವ್ ಪಕ್ಷ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸೋಲು ಕಂಡಿತು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಸುನಕ್ ಅವರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಗೂ ತೆರೆ ಬಿತ್ತು. ಕಾರ್ಮಿಕ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ಕೀರ್ ಸ್ಟಾರ್ಮರ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಬ್ರಿಟನ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಿರತೆ ಸಿಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆಶಾಭಾವನೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಡಳಿತದ ಸವಾಲು ಗಳು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದವು.
ಜೀವನ ವೆಚ್ಚದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡ, ಆರ್ಥಿಕ ಕುಂಠಿತತೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಅಸಮಾಧಾನಗಳು ಅವರ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದವು. ಪೀಟರ್ ಮಂಡೆಲ್ಸನ್ ಅವರನ್ನು ಅಮೆರಿಕದ ಬ್ರಿಟನ್ ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿ ನೇಮಕ ಮಾಡಿದ್ದು, ಮತ್ತೊಂದು ವಿವಾದವಾಯಿತು.
2026ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗಗೊಂಡ ಎಪ್ಸ್ಟೀನ್ ಫೈಲ್ಸ್ ಸಂಬಂಧಿತ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪೀಟರ್ ಮಂಡೆಲ್ಸನ್ ಮತ್ತು ಎಪ್ಸ್ಟೀನ್ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧದ ವಿವರಗಳು ಹೊರ ಬಂದವು. ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಂಡೆಲ್ಸನ್ ಬ್ರಿಟನ್ ಸರಕಾರದ ಸೂಕ್ಷ ಮಾಹಿತಿ ಯನ್ನು ಎಪ್ ಸ್ಟೀನ್ಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳೂ ಕೇಳಿ ಬಂದವು. ಆದರೆ ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿ, ಮಂಡೆಲ್ಸನ್ ವಿರುದ್ಧ ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧ ಸಾಬೀತಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಮಂಡೆಲ್ಸನ್ ನೇಮಕಾತಿಗೂ ಮುನ್ನವೇ ಅವರ ಎಪ್ಸ್ಟೀನ್ ಸಂಪರ್ಕ ದಿಂದ ಸರಕಾರದ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದರು ಎಂಬ ದಾಖಲೆಗಳೂ ನಂತರ ಬಹಿರಂಗವಾದವು. ಇದರಿಂದ ಪ್ರಧಾನಿ ಸ್ಟಾರ್ಮರ್ ಅವರ ತೀರ್ಮಾನದ ಮೇಲೂ ತೀವ್ರ ಟೀಕೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು.
ನಂತರ ನಡೆದ ಸ್ಥಳೀಯ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿನ ಹಿನ್ನಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಟೀಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸ್ಟಾರ್ಮರ್ ಕೂಡ ರಾಜೀನಾಮೆ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ ಆರನೇ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಅವರು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು. ಬ್ರಿಟನ್ನ ಈ ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿರತೆಯ ಹಿಂದೆ ಹಲವು ಆಳವಾದ ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ ದೇಶವನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿತು.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗುರುತು, ವಲಸೆ ನೀತಿ, ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್ನ ಪಾತ್ರದ ಕುರಿತು ತೀವ್ರ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಮೂಡಿದವು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡವು. ಜೊತೆಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕುಂಠಿತತೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಸಮಾಧಾನ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತದ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯ ಕುಸಿತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣಗೊಳಿಸಿತು.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಹಗರಣಗಳು ಮತ್ತು ಆರೋಪಗಳು ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡು ವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿವೆ. ಪಾರ್ಟಿಗೇಟ್ ವಿವಾದದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಧಿಕಾರ ದುರುಪಯೋಗದ ಆರೋಪಗಳವರೆಗೆ, ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ದೊಡ್ಡ ಹಗರಣಗಳು ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೂ, ಆಪ್ತರಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಡುವಿಕೆ, ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವದ ದುರುಪಯೋಗ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವದ ಕೊರತೆಗಳ ಆರೋಪಗಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತದ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾಸೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ.
ಒಂದು ದಶಕದ ಹಿಂದೆ ಬ್ರಿಟನ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಿರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಉಲ್ಲೇ ಖಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದು ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣ, ಆರ್ಥಿಕ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ, ನಾಯಕತ್ವದ ವೈಫಲ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಭಜನೆಗಳು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವನ್ನೂ ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಜೀವಂತ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಕೀರ್ ಸ್ಟಾರ್ಮರ್ ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೇವಲ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯ ಪತನವಲ್ಲ; ಅದು 2016ರ ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ ಜನಮತ ಸಂಗ್ರಹದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ರಾಜಕೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಮೂಲ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್ ಪರಿಹರಿಸುವವರೆಗೂ, ಡೌನಿಂಗ್ ಸ್ಟ್ರಿಟ್ನ ಬಾಗಿಲು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳಿಗಾಗಿ ತೆರೆಯುತ್ತಲೇ ಇರಬಹುದು.