ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಮಾತು
ಅಮೆಜಾನ್ನ ನಿಗೂಢ ಹಸಿರಿನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ, ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಚಿನ್ನದ ನೂಲಿನಂತೆ ಜಾರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಆ ಕಾಡಿನ ಅತ್ಯಂತ ಸಣ್ಣ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಸದ್ದು ಜೋರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಒಂದು ಮೃದುವಾದ, ಪ್ರೀತಿಯ ಗುಣುಗುಡುವಿಕೆಯಂತಿತ್ತು. ಅವುಗಳೇ ಕೊಂಡಿಯಿಲ್ಲದ ಜೇನು ನೊಣಗಳು (Stingless bees).
ಶತಶತಮಾನಗಳಿಂದ, ಪೆರುವಿನ ಅಮೆಜಾನ್ ಕಾಡಿನ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಈ ಪುಟ್ಟ ಜೇನು ನೊಣಗಳಿಗೂ ನಡುವೆ ಒಂದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ, ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯುವ ಪವಿತ್ರ ವಾದ ಸಂಬಂಧವಿತ್ತು. ಈ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಕೇವಲ ಕೀಟಗಳಾಗಿರ ಲಿಲ್ಲ; ಅವು ಕಾಡಿನ ಉಸಿರಾಗಿದ್ದವು.
ಕೋಕೋ, ಕಾಫಿ, ಮತ್ತು ಆವಕಾಡೊಗಳ ಹೂವುಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೃಷ್ಟಿ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದವು. ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳು ಈ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವುಗಳು ನೀಡುವ ಹನಿ-ಹನಿ ಜೇನು ಕೇವಲ ಆಹಾರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದರಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಆಶೀರ್ವಾದವಿತ್ತು, ಕಾಯಿಲೆ ಗುಣಪಡಿ ಸುವ ಅಮೃತವಿತ್ತು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Roopa Gururaj Column: ಅಪ್ರತಿಮ ಸಾಧಕಿ “ ಸ್ಕ್ವಾಡ್ರನ್ ಲೀಡರ್ ಸಾನ್ಯಾ”
ಆದರೆ, ಕಾಲ ಬದಲಾಯಿತು. ಮನುಷ್ಯನ ದುರಾಸೆಯ ಕೊಡಲಿ ಕಾಡಿನ ಗರ್ಭವನ್ನು ಸೀಳ ತೊಡಗಿತು. ಹೊಗೆಯುಗುಳುವ ಯಂತ್ರಗಳು, ವಿಷಕಾರಿ ಕೀಟನಾಶಕಗಳು ಹಸಿರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡವು. ಜತೆಗೆ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಜೇನುನೊಣ ಗಳ ಹಾವಳಿ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.
ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಆ ಮೃದುವಾದ ಗುಣುಗುಡುವಿಕೆ ಕ್ಷೀಣಿಸತೊಡಗಿತು. ಕಾಡಿನ ಹಿರಿಯರು ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆಕಾಶದತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು-ಯಾಕಂದರೆ ಕೊಂಡಿ ಯಿಲ್ಲದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಾಡು ತನ್ನ ಜೀವಕಳೆ ಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿಗಳು ಮೌನವಾಗಿ ರೋದಿಸುತಿದ್ದವು, ಆದರೆ, ಆ ಅಳು ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಈ ಮೌನ ರೋದನವನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿ ರೋಸಾ ವಾಸ್ಕ್ವೆಜ್ ಎಸ್ಪಿನೋಜಾ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳ ನಾಯಕರು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡರು. ನಮ್ಮ ಕಾಡನ್ನು ಕಾಯುವ ಈ ಪುಟ್ಟ ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನು ನಾವು ಹೀಗೆಯೇ ಸಾಯಲು ಬಿಡಬೇಕೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚಿತು. ಅವರು ಈ ಜೀವಿಗಳ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ದರು. ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಕಾನೂನಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ಜೀವದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಆ ಹೋರಾಟ ನಡೆದಿತ್ತು.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಆ ಪವಾಡ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಸಡಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ 2025ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 22ರಂದು, ನೌಟಾ ನಗರವು ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ತೀರ್ಪನ್ನು ನೀಡಿತು. ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಅಕ್ಟೋಬರ್ನಲ್ಲಿ ಸತಿಪೋ ಪ್ರಾಂತ್ಯವು ಹಚ್ಚಿದ್ದ ಕಿಡಿಗೆ ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವ ಬಂದಿತ್ತು. ಆ ಹೊಸ ಕಾನೂನು ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ತೀರ್ಪಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪರವಾಗಿ ಬರೆದ ಕಾಳಜಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಆ ಕಾನೂನಿನಂತೆ ಈ ಪುಟ್ಟ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಕೇವಲ ಕೀಟಗಳಲ್ಲ; ಅವುಗಳೂ ನಮ್ಮಂತೆ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜೀವಗಳು. ಸ್ವಚ್ಛವಾದ, ಆರೋಗ್ಯಕರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಬಾಳುವ, ತಮ್ಮ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಸುವ ಪೂರ್ಣ ಹಕ್ಕು ಅವುಗಳಿಗಿದೆ ಎಂದು ಘೊಷಿಸಲಾಯಿತು.
ಇದು ಇಡೀ ಅಮೆಜಾನ್ ಕಾಡು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟ ಕ್ಷಣ. ಮನುಷ್ಯ ಕೊನೆಗೂ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಅತ್ಯಂತ ಕಿರಿದಾದ ಜೀವಿಯ ಎದುರು ತಲೆಬಾಗಿದ್ದ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಅಮೆಜಾನ್ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮುಂಜಾನೆ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ. ಎಲೆಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ, ಹೂವುಗಳ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಆ ಪುಟ್ಟ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತೆ ನವೋಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಬಡಿಯುತ್ತಿವೆ.
ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿಡಲು ದೊಡ್ಡ ಕ್ರಾಂತಿಗಳೇ ಆಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಯ ಅತ್ಯಂತ ಸಣ್ಣ ಜೀವಿಗೆ ನಾವು ನೀಡುವ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಇಡೀ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನೇ ಉಳಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಕಥೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕು ನಮಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮಂತೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಆ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.