ಬೆಂಗಳೂರು, ಫೆ. 15: ಮಹಾ ಶಿವರಾತ್ರಿಯನ್ನು(Maha Shivaratri) ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ (Hindu Religion) ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿವಭಕ್ತರು ಈ ದಿನವನ್ನು ವಿಶೇಷ ಪುಣ್ಯ ದಿನವೆಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಲಯಕರ್ತನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಈ ಹಬ್ಬ, ಹಿಂದೂ ಪಂಚಾಂಗದ ಪ್ರಕಾರ ಮಾಘ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣ ಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಯಂದು ಬರುತ್ತದೆ. ಶಿವನು ವಿಷಕಂಠ, ಭೋಲೆನಾಥ, ಶಿವಶಂಭು, ಮಹಾದೇವ, ಶಂಕರ ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಹಾಗಾದರೆ ಶಿವನ ಉದ್ಭವದ ಬಗ್ಗೆ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡೋಣ.
ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿರುವ ವಿವರಣೆ
ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಶಿವನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವರಂತೆ ಜನ್ಮ ಪಡೆದವನಲ್ಲ, ಅವನು ಸ್ವಯಂಭೂ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣದ ವಿವರ ಪ್ರಕಾರ, ಬ್ರಹ್ಮನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದರೆ, ಶಿವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತನಾದನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಶಿವನು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಜ್ಯೋತಿ ಸ್ತಂಭದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನೆಂದು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಶಿವ
ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಕಥೆಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುತ್ರ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಏಕಾಏಕಿ ಒಂದು ಶಿಶು ಅವನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆ ಮಗು ಅಳುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, “ನನಗೆ ಹೆಸರಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನೆಂದು ಕಥೆ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಮಗುವಿಗೆ “ರುದ್ರ” ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟನು. ‘ರುದ್ರ’ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ‘ಅಳುವವನು’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಆದರೂ ಮಗು ಮೌನವಾಗದ ಕಾರಣ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಕೊನೆಗೆ ಶಿವನು ಎಂಟು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆ ಅಷ್ಟನಾಮಗಳು: ರುದ್ರ, ಶರ್ವ, ಭವ, ಉಗ್ರ, ಭೀಮ, ಪಶುಪತಿ, ಇಶಾನ್ ಮತ್ತು ಮಹಾದೇವ.
ಮಹಾಶಿವರಾತ್ರಿ ಸಡಗರ: ಧರ್ಮಸ್ಥಳದತ್ತ ಹರಿದುಬರುತ್ತಿರುವ ಪಾದಯಾತ್ರಿಗಳ ದಂಡು
ಶಿವನ ಉದ್ಭವದ ಇನ್ನೊಂದು ಕಥೆ
ಮತ್ತೊಂದು ಪೌರಾಣಿಕ ಕತೆ ಪ್ರಕಾರ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಸೇರಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ನೀರಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದರು. ವಿಷ್ಣು ಶೇಷನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಮಲದ ಕಾಂಡದ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಆ ವೇಳೆ ಶಿವನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದರೂ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಶಿವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮುನ್ನ ಶಿವನ ಆಶೀರ್ವಾದ
ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಶಿವನು ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದನೆಂದು ಪುರಾಣಗಳು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ, ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವಾಗಿ ಶಿವನು ಮಗುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳು ಶಿವನ ದಿವ್ಯತ್ವ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತವೆ.