ಸಮರಕಣ
ಡಾ.ಜಗದೀಶ್ ಮಾನೆ
ಜಗತ್ತು ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಗಳ ಸ್ವರೂಪವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಕಾಲ ದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿ ಹಿಡಿದ ಯೋಧನ ಶೌರ್ಯ ವಿಜಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರ ಬಂದೂಕು ಗಳು, ಫಿರಂಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳು ಆ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದವು. ಇಂದು ಮಾಹಿತಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತಚರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳು ಹೊಸ ಯುಗದ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೇ ಭವಿಷ್ಯ ದಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಲಿವೆ. ಭಾರತವು ತನ್ನ ಅಪಾರ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ, ವೈeನಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಮನ್ವಯ ಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಗಡಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಜಾಗತಿಕ ಭದ್ರತಾ ಸಮೀಕರಣಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲಿದೆ.
ಭವಿಷ್ಯದ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜಯವು ಹೆಚ್ಚು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ದೂರದೃಷ್ಟಿ, ಹೆಚ್ಚು ನಿಖರತೆ, ಹೆಚ್ಚು ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ಬಳಸಿದ ಕೆಲವು ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿವೆ. ಇದು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸುವ ತಂತ್ರವಾಗಿದೆ. ಶತ್ರುವಿನ ನಿರ್ಧಾರ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ನಾಯಕತ್ವ, ಭದ್ರತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಮುಖ ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆಸುವ ನಿಖರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ಆಧುನಿಕ ಯುದ್ಧದ ಹೊಸ ಮುಖವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ. '
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Dr Jagadeesh Maane Column: ವಿಶ್ವದ ರಕ್ಷಣಾ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸಿಂಹಗರ್ಜನೆ !
ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ವಿಶೇಷತೆ ಏನೆಂದರೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರಿಯಾಗುವುದು ಯಾವುದೇ ನಗರ ಅಥವಾ ಪ್ರದೇಶವಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿರ್ಧಾರ ಕೇಂದ್ರಗಳು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಸ್ಥಳ, ಆತ ಇರುವ ಕಟ್ಟಡ ಅಥವಾ ಆತ ಭಾಗ ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಭೆಯ ಕುರಿತ ನಿಖರ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಅದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೇ ಇಂದಿನ ಯುದ್ಧತಂತ್ರದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.
ಈ ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಆಯುಧಗಳಲ್ಲ; ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಗುಪ್ತಚರ ಜಾಲ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿಯ ಸಂಗ್ರಹವೇ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಗುಪ್ತಚರ ಸಂಸ್ಥೆ ‘ಮೊಸ್ಸಾದ್’ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಇಂತಹ ಯಶಸ್ವಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ಹಿಂದೆ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾದ ಮಾಹಿತಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಸಂಪರ್ಕಗಳು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಸಿದ್ಧತೆ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಇಸ್ರೇಲ್ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇರಾನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಇಟ್ಟಿತ್ತು. ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ನಡುವಿನ ವೈಮನಸ್ಸು, ಪರೋಕ್ಷ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪೈಪೋಟಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದ ರಾಜಕೀಯದ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ತನ್ನ ಭದ್ರತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇಸ್ರೇಲ್ ಇರಾನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೇಲೂ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವ ಗುಪ್ತಚರರು ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಂತೆ ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರದೊಳಗೆ ಬೆರೆತು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಜೀವನಶೈಲಿ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಸ್ಥಳೀಯರ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಹೊರಗಿನಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು; ಆದರೆ ಅವರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ತಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭದ್ರತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ರವಾನಿಸುವು ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಯದ ಮಹತ್ವ ಅಪಾರ. ಒಂದು ಸಭೆ ಯಾವಾಗ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಯಾರು ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತಹ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯುದ್ಧದ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಂದಿನ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲ ಆಯುಧವಾಗಿದೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಆಧುನಿಕ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಆತುರ ಕ್ಕಿಂತ ‘ನಿಖರತೆ’ ಎಂಬ ತತ್ವಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ಯುದ್ಧ ಗಳು ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಇಂದು ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಿಂದೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ, ಉಪಗ್ರಹ ನಿಗಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಗುಪ್ತಚರ ಜಾಲಗಳ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದೆ.
ಯಶಸ್ವಿ ಗುಪ್ತಚರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಅದರ ಗೌಪ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ನಂತರವೇ ಅದರ ಪರಿಣಾಮದ ಅರಿವು ಎದುರಾಳಿಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ ರಕ್ಷಣೆ ಎರಡೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿವೆ.
ಸದ್ಯ ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಕೇವಲ ಎರಡು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ವಿವಾದಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮ ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ, ಭದ್ರತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ಸಮೀಕರಣಗಳ ಮೇಲೂ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ವಿವಿಧ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿವಿಧ ಬಣಗಳ ಪರ ನಿಂತಿರುವುದರಿಂದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ.
ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ತನ್ನ ಭೌಗೋಳಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನ ದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ರೂಪಿಸಿರುವ ತಂತ್ರಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಭದ್ರತಾ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಅದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ನೀತಿಗಳು, ಗುಪ್ತಚರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಆಧಾರಿತ ಭದ್ರತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಇಂದು ಅದರ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿವೆ.
ಆತುರಕ್ಕಿಂತ ನಿಖರತೆ ಮುಖ್ಯ
ಆಧುನಿಕ ಯುದ್ಧಗಳ ಮೂಲಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ‘ಆತುರಕ್ಕಿಂತ ನಿಖರತೆ ಮುಖ್ಯ’ ಎಂಬುದು. ಹಿಂದೆ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಬಳಸುವುದು, ವ್ಯಾಪಕ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವುದು ಹಾಗೂ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ವಿನಾಶ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಶತ್ರುವಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸುವ ಬದಲು, ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗಗಳನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಗುಪ್ತಚರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವವರು ಪ್ರತಿದಿನ ಅಪಾಯದ ಅಂಚಿನ ಬದುಕು ತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರದೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪು ಸಹ ಅವರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸ ಬಹುದು. ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಮ್ಮಾನ, ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ದೊರೆಯದೇ ಇರಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರೆ ತಮ್ಮದೇ ರಾಷ್ಟ್ರ ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮವರಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಸಂದರ್ಭಗಳೂ ಬರಬಹುದು. ಆದರೂ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭದ್ರತೆಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಅವರು ಅನಾಮ ಧೇಯವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ನೈಜ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ದುರಂಧರರು ಎಂದಿಗೂ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ತೆರೆಯ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಯಶಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಅವರ ಹೆಸರು ಸುದ್ದಿ ಯಾಗದಿರುವುದು. ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಚರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಯಶಸ್ಸು ಎಂದರೆ, ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಮಾಡುವುದು.
ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಭದ್ರತಾ ನೀತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ವಿಷಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಸೇನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲ; ಅದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಮಗ್ರ ಮನೋ ಭಾವದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಅಪಾಯವು ತಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾಯದೆ, ಅಪಾಯದ ಮೂಲವನ್ನೇ ಹುಡುಕಿ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ತಂತ್ರವನ್ನು ಇಸ್ರೇಲ್ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಂದರೆ, ಶತ್ರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಲಿಷ್ಠನಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಅವನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವುದು ಅವರ ಭದ್ರತಾ ನೀತಿಯ ಗುರಿ. ಇದು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ದಾಳಿಯಲ್ಲ; ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಶತ್ರುವಿನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ಆಗಿದೆ.
ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಯುದ್ಧತಂತ್ರಗಳು
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು, ಕತ್ತಿ, ಕುದುರೆ ಹಾಗೂ ಆನೆಗಳು ಯುದ್ಧದ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಧನಗಳಾಗಿದ್ದವು. ನಂತರ ಬಂದೂಕುಗಳು, ಫಿರಂಗಿಗಳು ಮತ್ತು ತೋಪುಗಳು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆದವು. ನಂತರ ವಾಯುಪಡೆಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳು, ಬಾಂಬರ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ಷಿಪಣಿ ಗಳು ಯುದ್ಧದ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದವು. ಆದರೆ ಈಗ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಡ್ರೋನ್ಗಳು, ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ, ಉಪಗ್ರಹಗಳು, ಸೈಬರ್ ಯುದ್ಧ, ಮಾಹಿತಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮತ್ತು ನಿಖರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ಆಧುನಿಕ ಯುದ್ಧತಂತ್ರದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿವೆ.
ಭವಿಷ್ಯದ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಭೂಸೇನೆ ಅಥವಾ ವಾಯುಪಡೆಯ ಶಕ್ತಿಯೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಲಿದೆ. ಇಂದಿನ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ರಾಷ್ಟ್ರದ ನಾಯಕತ್ವ, ಸೇನಾ ಕಮಾಂಡ್ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ಸಂವಹನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಡುವುದು ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಯುದ್ಧತಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆ ಅಂದರೆ, ಯುದ್ಧದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ಶತ್ರುವಿನ ನಿರ್ಧಾರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಸಂವಹನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡರೆ, ಎದುರಾಳಿಯ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ ಎರಡಕ್ಕೂ ದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತ ಬೀಳುತ್ತದೆ.
ಭಾರತ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಪಾಠಗಳು
ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಗಳು ಇದೇ ರೀತಿಯ ಹೊಸ ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾರತವು ತನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತಾ ತಂತ್ರವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನವೀಕರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾರತವು ತನ್ನ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಯಕತ್ವ, ಸೇನಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ರಕ್ಷಣಾ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಭದ್ರತೆಯತ್ತ ವಿಶೇಷ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕು.
ಭವಿಷ್ಯದ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮೊದಲ ಗುರಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬಹುಪದರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಇಂದು ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಕೇವಲ ಗಡಿಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಅಪಾಯ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸೈಬರ್ ದಾಳಿಗಳು, ಮಾಹಿತಿ ಕಳವು, ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡಗಳು ಹಾಗೂ ಗುಪ್ತಚರ ಜಾಲಗಳ ಮೂಲಕವೂ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭದ್ರತೆ ಯನ್ನು ಸವಾಲಿಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬಹುದು.
ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಬಳಿ ಎಷ್ಟು ಫೈಟರ್ ಜೆಟ್ಗಳಿವೆ? ಎಷ್ಟು ಸೈನಿಕರಿದ್ದಾರೆ? ಎಷ್ಟು ಟ್ಯಾಂಕ್ಗಳಿವೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆಧುನಿಕ ಯುದ್ಧಗಳ ಸ್ವರೂಪವೇ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ಈ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಅದರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಣೆ, ಸೈಬರ್ ಸುರಕ್ಷತೆ, ಗುಪ್ತಚರ ಜಾಲ ಮತ್ತು ತ್ವರಿತ ನಿರ್ಧಾರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಭವಿಷ್ಯದ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯೆಗಳಿಗಿಂತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ನಿಖರತೆ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯಲಿವೆ.
ಭಾರತದ ನಿಲುವು
ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಮೀಕರಣಗಳ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿವೆ. ವಿವಿಧ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನಿಲುವು ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ರಷ್ಯಾ, ಇರಾನ್, ಇಸ್ರೇಲ್, ಅಮೆರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಮುಖ ಪಾಲುದಾರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾಗಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಭಾರತವು ತನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಮತೋಲಿತ ನಿಲುವು ಅನುಸರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.
ಭಾರತವು ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಕೆಲವು ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದು ಯಾವುದಾ ದರೂ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಅಂಧಾನುಕರಣ ಮಾಡುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರ ಯಶಸ್ಸಿನ ಹಿಂದಿರುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ದೂರದೃಷ್ಟಿ, ಗುಪ್ತಚರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆಯ ಕುರಿತ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.
ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ವದೇಶಿ ಸಂಶೋಧನೆ, ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ, ಡ್ರೋನ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಸೈಬರ್ ಸುರಕ್ಷತೆ ಹಾಗೂ ಗುಪ್ತಚರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ಭಾರತದ ಯುವಶಕ್ತಿ ಯನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ನಾವೀನ್ಯತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳ ಬೇಕು.
ಈ 21ನೇ ಶತಮಾನದ ಯುದ್ಧಗಳು ಕೇವಲ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಡೇಟಾ ಕೇಂದ್ರ ಗಳಲ್ಲಿ, ಉಪಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಜಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ಮಾಹಿತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಯುದ್ಧದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಅನುಭವಗಳು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪಾಠವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಆಯುಧಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಲ್ಲ; ಅದು ದೂರದೃಷ್ಟಿ, ಸಿದ್ಧತೆ, ಮಾಹಿತಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಮಗ್ರ ಸಂಕಲ್ಪದ ಫಲಿತಾಂಶವಾಗಿದೆ. ಭಾರತವು ಈ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಭವಿಷ್ಯದ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಸಜ್ಜಾಗಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಮುಂಬರುವ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಹೊಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಲ್ಲ; ಯುದ್ಧದ ಹೊಸ ವ್ಯಾಕರಣವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಓದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರ.