ಸಂಪಾದಕರ ಸದ್ಯಶೋಧನೆ
ಏರ್ಬಸ್ A380 ವಿಮಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣಿಕ ವಿಮಾನ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ‘ಹಾರುವ ದತ್ತಾಂಶ ಕೇಂದ್ರ’ (Flying Data Center) ಎಂದು ಕರೆಯು ವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತ. ಇದು ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವಾ ಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.
ಆದರೆ, ಈ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯೇ ಒಮ್ಮೆ ಈ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹಳಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಿತ್ತು. ಒಂದು ವಿಮಾನದ ಒಳಗೆ ಸುಮಾರು 500 ಕಿಮೀ (310 ಮೈಲಿ) ಉದ್ದದ ವೈರಿಂಗ್ ಇದೆ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ. ಇದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಚೆನ್ನೈಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೂರ!
ವಿಮಾನದ ಕಾಕ್ಪಿಟ್ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ರೆಕ್ಕೆಗಳ ತುದಿಯವರೆಗೆ, ಎಂಜಿನ್ ನಿಯಂತ್ರಣ ದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಯಾಣಿಕನ ಎಂಟರ್ಟೈನ್ಮೆಂಟ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ನವರೆಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಹರಿಯಲು ಈ ಜಾಲ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ತಾಮ್ರದ ತಂತಿಗಳು ವಿಮಾನದ ತೂಕವನ್ನು ವಿಪರೀತ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಏರ್ಬಸ್ ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ಕೇಬಲ್ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿತು, ಇದು ತೂಕವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರೂ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Vishweshwar Bhat Column: ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನ, ನಂಬಿಕೆಯಿದ್ದರೆ...
A380 ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಹಿ ಘಟನೆ ಎಂದರೆ ಅದರ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಿಳಂಬ. ವಿಮಾನದ ಬಿಡಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಯುರೋಪಿನ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ (ಜರ್ಮನಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಸ್ಪೇನ್, ಯುಕೆ) ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜರ್ಮನಿಯ ಹ್ಯಾಂಬರ್ಗ್ನ ಎಂಜಿನಿಯರ್ಗಳು ವೈರಿಂಗ್ ವಿನ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ CATIA V4 ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಆವೃತ್ತಿಯ ಸಾಫ್ಟ್ʼವೇರ್ ಬಳಸಿದರು. ಆದರೆ ಫ್ರಾನ್ಸ್ನ ಟೌಲೌಸ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ವಿನ್ಯಾಸಕರು CATIA V5 ಎಂಬ ಆಧುನಿಕ ಆವೃತ್ತಿ ಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಈ ಎರಡು ಸಾಫ್ಟ್ʼವೇರ್ʼಗಳ ನಡುವೆ ಸಮನ್ವಯದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ, ತಯಾರಾದ ವೈರಿಂಗ್ ಬಂಡಲ್ಗಳು ವಿಮಾನದ ಫ್ಯೂಸ್ಲೇಜ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ವೈರ್ ಗಳು ತೀರಾ ಉದ್ದವಾದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಜಂಕ್ಷನ್ಗಳಿಗೆ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯ ವಾಗದಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದಾದವು. ಈ ಸಣ್ಣ ತಾಂತ್ರಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದಾಗಿ ಇಡೀ ಉತ್ಪಾದನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿಳಂಬವಾಯಿತು.
ಇದು ಏರ್ಬಸ್ಗೆ ಸುಮಾರು 2 ಬಿಲಿಯನ್ ಯುರೋಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನಷ್ಟ ವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು. A380 ವಿಮಾನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು Integrated Modular Avionics (IMA) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ವಿಮಾನಗಳಂತೆ ಒಂದೊಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಒಂದೊಂದು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಇರುವ ಬದಲು, ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಇರುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ವಿಮಾನದ ಸಾವಿರಾರು ಸೆನ್ಸಾರ್ಗಳು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತವೆ. ಎಂಜಿನ್ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ, ಹವಾಮಾನ, ಇಂಧನ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ವಿಮಾನದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಈ ಕೇಂದ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತದೆ. AFDX ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ವಿಮಾನದ ಒಳಗೆ ಇರುವ ಒಂದು ಹೈ-ಸ್ಪೀಡ್ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಇದ್ದಂತೆ. ಇದು ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿಖರವಾಗಿ ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತದೆ.
A380 ವಿನ್ಯಾಸದ ಕುರಿತು ಇಂದಿಗೂ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಇಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ವಿಮಾನವನ್ನು ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಸುಗಮವಾಗಿ ಹಾರುವಂತೆ ಮಾಡು ವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ. ಇದರ ಗಾತ್ರದಿಂದಾಗಿ ಒಳಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಜಾಗ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾದ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ಐಷಾರಾಮಿ ಅನುಭವ ನೀಡುತ್ತದೆ.
500 ಕಿಮೀ ವೈರಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಒಂದು ಕಡೆ ಸಣ್ಣ ದೋಷವಾದರೂ ಅದನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ಈ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯೇ ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಗಗನಕ್ಕೇರಿ ಸಿತು, ಇದು ವಿಮಾನಯಾನ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹೊರೆಯಾಯಿತು. ಏರ್ಬಸ್ A380 ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಜಗತ್ತಿನ ಒಂದು ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅದು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವೆಂದರೆ, ವಿನ್ಯಾಸವು ಎಷ್ಟೇ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಉಪಕರಣಗಳ ನಡುವಿನ ಸಮನ್ವಯ (Software Compatibility) ಮತ್ತು ಸಂವಹನ ಸರಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಯೋಜನೆಗಳೂ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಬಹುದು.
ಇಂದು A380 ಉತ್ಪಾದನೆ ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ಅದರ ವೈರಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಏವಿಯಾನಿಕ್ಸ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಆಧುನಿಕ ವಿಮಾನಗಳಾದ A380 ವಿನ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಬುನಾದಿಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಲೋಹದ ಹಕ್ಕಿಯಲ್ಲ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಂಕೇತಗಳು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಕಿಮೀ ತಂತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಜೀವ ತಳೆದ ಒಂದು ‘ಡಿಜಿಟಲ್ ಅದ್ಭುತ’.