Roopa Gururaj Column: ವಿಕ್ರಮ ಬೇತಾಳ 9: ವೀರಬಾಹು ಮಹಾರಾಜನ ನ್ಯಾಯ ತೀರ್ಮಾನ

ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಮಾತು

ಅನಂಗಪುರ ನಗರವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ವೀರ ಬಾಹು ಮಹಾರಾಜನ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ನೆಮ್ಮದಿ ಯಿಂದಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ ನಗರದ ಧನಿಕ ವ್ಯಾಪಾರಿಯೊಬ್ಬನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಕಳವು ನಡೆಯಿತು. ಕಳ್ಳರು ಅಪಾರ ಚಿನ್ನಾಭರಣಗಳನ್ನು ದೋಚಿಕೊಂಡು ಪರಾರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಕಳ್ಳರ ಶೋಧಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ನಗರಪಾಲಕನ ಸೈನಿಕರು, ನಗರದ ಹೊರ ವಲಯದ ನಿರ್ಜನ ಛತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಡ ವಿದೇಶಿ ಯಾತ್ರಿಕನೊಬ್ಬ ನನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಆತನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಗಂಟಿನಲ್ಲಿ ಕಳುವಾದ ಒಡವೆಗಳ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಆಭರಣ ಪತ್ತೆಯಾಯಿತು.

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ನಿಜವಾದ ಕಳ್ಳರು ಓಡುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು; ಯಾತ್ರಿಕನು ಅದು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಮುಗ್ಧವಾಗಿ ತನ್ನ ಬಳಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಸೈನಿಕರು ಆತನ ಯಾವುದೇ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದೆ, ಆತನೇ ಕಳ್ಳನೆಂದು ರಾಜನ ನ್ಯಾಯಸಭೆಗೆ ಎಳೆದು ತಂದರು.

ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಧಾನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶನು, ದೊರೆತ ಆಭರಣವೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ತನಿಖೆ ನಡೆಸದೆ, ಆ ಯಾತ್ರಿಕನನ್ನು ಶೂಲಕ್ಕೇರಿಸುವ ದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿದನು. ರಾಜ ವೀರಬಾಹುವು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ತೀರ್ಪನ್ನು ಕುರುಡಾಗಿ ನಂಬಿ, ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ಆಪಾದನೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಗಮನಿಸಿ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಮುದ್ರೆಯೊತ್ತಿದನು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Roopa Gururaj Column: ವಿಕ್ರಮ ಬೇತಾಳ 8: ಮದನಸೇನೆಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗೆ ಕರಗಿದ ಕಳ್ಳನ ಕೆಟ್ಟತನ

ಸೈನಿಕರು ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಂತೆ ಆ ಮುಗ್ಧ ಯಾತ್ರಿಕನನ್ನು ಶೂಲಕ್ಕೇರಿಸಿ ಕೊಂದರು. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಕಳ್ಳರು ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದು, ಶೂಲಕ್ಕೇರಿದವನು ನಿರಪರಾಧಿ ಎಂಬ ಕಟು ಸತ್ಯ ಬಯಲಾಯಿತು. ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಬೇತಾಳನು ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯನಿಗೆ ಕಠಿಣ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಡ್ಡುತ್ತಾನೆ: ಹೇ ರಾಜಾ, ಆ ಮುಗ್ಧ ಯಾತ್ರಿಕನ ಅನ್ಯಾಯದ ಸಾವಿಗೆ ಯಾರು ಹೊಣೆ? ತಪ್ಪು ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬಂಧಿಸಿದ ಸೈನಿಕರೋ? ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡದೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ ನ್ಯಾಯಾ ಧೀಶನೋ? ಅಥವಾ ಅಂತಿಮ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದ ರಾಜ ವೀರಬಾಹುವೋ? ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ರಾಜ ವೀರಬಾಹುವೇ ಈ ಮಹಾಪಾಪದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಣೆಗಾರ!

ಸೈನಿಕರು ತಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನಗೊಂಡು ಆತನನ್ನು ಸಭೆಗೆ ತಂದರು; ನ್ಯಾಯಾಧೀಶನು ಲಿಖಿತ ನಿಯಮಗಳಂತೆ ತೀರ್ಪು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯ ಪರಮೋಚ್ಛ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತಿರುವವನು ರಾಜ. ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜನು, ಎಲ್ಲ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ವಿವೇಚಿಸದೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮಾತು ಮತ್ತು ಕಾಗದದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ನಂಬಿ ಪ್ರಾಣದಂಡನೆಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದನು.

ಅಧಿಕಾರದ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯರಾಗಿರಲಿ, ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಾಯಕರಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಾನದ ಯಾರೇ ಇರಲಿ; ನನಗೆ ಕೆಳಗಿನವರು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದರು, ಕಾನೂನು ಹೀಗಿದೆ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಿಯಮ ಹೀಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಮರ್ಥನೀಯ ವಾದ ನಿರ್ಧಾರವಲ್ಲ.

ಕೇವಲ ಹೊರಗಿನ ಮಾತುಗಳು ಅಥವಾ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ನಂಬಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಜೀವನ, ನಂಬಿಕೆ ಅಥವಾ ಗೌರವವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಬಾರದು. ಅಧಿಕಾರ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಆದೇಶ ಕೊಡುವ ಹಕ್ಕಲ್ಲ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವದ ನೋವು- ನಲಿವಿಗೆ ಕಣ್ಣಾಗುವ ನೈತಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕೂಡ. ನಿಯಮಗಳಿಗಿಂತ ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡದ್ದನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಂಬದೆ, ಸತ್ಯದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ವಿವೇಕವಂತರ ಲಕ್ಷಣ.