ಇದೇ ಅಂತರಂಗ ಸುದ್ದಿ
ಮೊನ್ನೆ ನಾನು ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ‘ಸನ್ ಸಿಟಿ’ಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಮನು ಷ್ಯನ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮರುಭೂಮಿಯಂಥ ಬಂಜರು ನೆಲ ಒಂದಾದಾಗ ಇಂಥ ದ್ದೊಂದು ಪವಾಡ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೂ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುವಂತಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಅಪ್ರತಿಮ ಕನಸುಗಾರ ಇಲ್ಲಿನ ಧೂಳಿನ ನಡುವೆ ಹಸಿರು ಹಾಸಿ, ಆಕಾಶದ ನೀಲಿಯನ್ನು ತಂದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿದಂತಿದೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ಐಷಾರಾಮಿ ಕಟ್ಟಡಗಳ ಸಮೂಹವಲ್ಲ; ಒಣಗಿದ ನೆಲದ ಹಣೆಬರಹವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನ ಹಠ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ವಿಶ್ವಾಸಪತ್ರ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆ ಬೋಳು ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವಿಸ್ಮಯ ಲೋಕ ನಿರ್ಮಾಣ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಸೋಲ್ ಕೆರ್ಜ್ನರ್!
ಇದು ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದ ನಕ್ಷೆಯನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿ, ಹೊಸ ಲೋಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಅಪ್ರತಿಮ ಕನಸುಗಾರನ ಹೆಸರು. ಈತ ‘ದಿ ಸನ್ ಕಿಂಗ್’ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತ. ಜೋಹಾನ್ಸ್ಬರ್ಗ್ನ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ, ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಐಷಾರಾಮಿ ರೆಸಾರ್ಟ್ ಗಳ ಪಿತಾಮಹನಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಸೋಲ್ ಕೆರ್ಜ್ನರ್ ಕಥೆ ಅತ್ಯಂತ ರೋಚಕ. ಆತ ಕೇವಲ ಹೋಟೆಲ್ಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಜನರ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ನಿಲುಕದ ‘ಅನುಭವ’ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ.
ಸೋಲ್ ಕೆರ್ಜ್ನರ್ 1935ರ ಆಗ 23ರಂದು ರಷ್ಯಾದಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದ ಯಹೂದಿ ದಂಪತಿ ಗಳಿಗೆ ಜನಿಸಿದ. ಅವನ ಪೋಷಕರು ಕೆಫೆ ಮತ್ತು ಹೋಟೆಲ್ಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಬಡತನದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿದ್ದರೂ ಸೋಲ್ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದ. ಆತ ಚಾರ್ಟರ್ಡ್ ಅಕೌಂಟೆಂಟ್ (ಸಿಎ) ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದ. ಆದರೆ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಿಗಿಂತ ಅವರಿಗೆ ಸೃಜನಶೀಲ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿಯಿತ್ತು. ತನ್ನ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆತ ಒಬ್ಬ ಬಾಕ್ಸರ್ ಕೂಡ ಆಗಿದ್ದ ಎಂಬುದು ವಿಶೇಷ. ಈ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಕಿಚ್ಚು ಆತನ ಉದ್ಯಮದ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲೂ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Vishweshwar Bhat Column: ಹ್ಯಾನ್ಲನ್ಸ್ ರೇಜರ್ ಮತ್ತು ಆಕಮ್ಸ್ ರೇಜರ್ ಎಂದರೇನು ?
1962ರಲ್ಲಿ ಸೋಲ್ ತನ್ನ ಮೊದಲ ಹೋಟೆಲ್ ‘ಅಸ್ಟ್ರಾ’ ಅನ್ನು ಡರ್ಬನ್ನಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸಿದ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಆತನ ಯಶಸ್ಸಿನ ಸರಣಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. 1969 ರಲ್ಲಿ ಆತ ‘ಸನ್ ಇಂಟರ್ ನ್ಯಾಷನಲ್’ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ.
ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಕರಾವಳಿ ತೀರದಲ್ಲಿ ಆತ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಹೋಟೆಲ್ಗಳು ದೇಶದ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಕಳೆ ತಂದವು. ಕೆರ್ಜ್ನರ್ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸವೆಂದರೆ ಸನ್ ಸಿಟಿ. 1970ರ ದಶಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಭೇದ ನೀತಿ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಜೂಜಾಟದ ಮೇಲೆ ನಿಷೇಧವಿತ್ತು.
ಸೋಲ್ ‘ಬೋ-ತತ್ಸ್ವಾನಾ’ ಎಂಬ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪ್ರಾಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ದರ್ಜೆಯ ರೆಸಾರ್ಟ್ ಕಟ್ಟಲು ಮುಂದಾದ. ಅದು ಬಂಜರು ಭೂಮಿ, ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯ ಹಳೆಯ ಕುಳಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ಅಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಗಾ್ಫ್ ಕೋರ್ಸ್ಗಳು, ಕೃತಕ ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ಐಷಾರಾಮಿ ಹೋಟೆಲ್ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.
‘ದಿ ಪ್ಯಾಲೇಸ್ ಆಫ್ ದಿ ಲಾ ಸಿಟಿ’ ಎಂಬ ಅವರ ಕನಸಿನ ಅರಮನೆ ಜಗತ್ತಿನ ಎಂಟನೇ ಅದ್ಭುತದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸಿತು.ಇಲ್ಲಿನ ‘ಪ್ಯಾಲೇಸ್ ಆಫ್ ದಿ ಲಾ ಸಿಟಿ’ಯ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ, ಯಾವುದೋ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮರೆತುಹೋದ ಕಥೆಯೊಂದು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಜೀವತಳೆದು ಎದುರು ನಿಂತಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಎತ್ತರದ ಗೋಪುರಗಳು, ಆನೆಗಳ ಬೃಹತ್ ಶಿಲ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಹ್ಯಾಂಡ್-ಪೇಂಟೆಡ್ ಸೀಲಿಂಗ್ ಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ವರ್ತಮಾನದ ಗಡಿಯಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ದೂರ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ನಾಗರಿಕತೆ ಯಿಂದ ತುಸು ದೂರವಿರುವ ಈ ಅರಮನೆ, ಕಳೆದುಹೋಗುವುದರಲ್ಲೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಂಭ್ರಮವಿದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಲು ಕೂಡ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಕಾಡಿನ ಮೌನವನ್ನು ತನ್ನ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ಕೊಂಡು ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವ ಅಚ್ಚರಿಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಮುದ್ರದಿಂದ ನೂರಾರು ಮೈಲಿ ದೂರವಿರುವ ಈ ಒಳನಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ‘ವ್ಯಾಲಿ ಆಫ್ ವೇ’ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕೌತುಕ. ಯಂತ್ರದ ಪೆಟ್ಟಿನಿಂದ ಏಳುವ ಕೃತಕ ಅಲೆಗಳು ನಿಜವಾದ ಸಮುದ್ರದ ತೀರವನ್ನೇ ತಂದು ಇಲ್ಲಿಟ್ಟಂತೆ ನಮಗೆ ಭ್ರಮೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ದಣಿವನ್ನಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೂರದ ಸಾಗರವನ್ನೇ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಈ ಮರುಭೂಮಿಯ ನಡುವೆ ಇರಿಸಿದ್ದಾನೆಯೇನೋ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
ಮರಳಿನ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಈ ಅಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, ಬದುಕಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆ ಗಳೆ ಆ ನೀರಿನ ಬಿಳಿ ನೊರೆಯಂತೆಯೇ ಕರಗಿ ಹೋಗಿ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಬಾಲ್ಯದ ಮುಗ್ಧತೆಗೆ ಮರಳುತ್ತದೆ.
ಸನ್ ಸಿಟಿಯ ಐಷಾರಾಮದ ಪಕ್ಕದ ಪಿಲಾ ನೆಸ್ಬರ್ಗ್ ಎಂಬ ಕಾಡು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಮೃತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯ ಕುಳಿಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆದಿರುವ ಈ ಅರಣ್ಯವು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆದಿಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ. ಅಲ್ಲಿ ಸಿಂಹವೋ, ಚಿರತೆಯೋ ಗಾಂಭೀರ್ಯ ದಿಂದ ನಡೆದು ಹೋಗುವಾಗ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅಹಂಕಾರಗಳು ತಾವಾಗಿಯೇ ಕರಗತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಕಾಡಿನ ಈ ಅನಿರ್ವಚನೀಯ ಮೌನಕ್ಕೂ ಒಂದು ಭಾಷೆಯಿದೆ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸನ್ ಸಿಟಿಯ ಈ ಪರಿಸರ ನಮಗೆ ಕಿವಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಚೆಟವಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಧ್ಯಾನ. ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡ ಮೇಲೆ ಸೋಲ್ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ ಇಟ್ಟ. ಬಹಾಮಾಸ್ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಆತ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ‘ಅಟ್ಲಾಂಟಿಸ್ ಪ್ಯಾರಡೈಸ್ ಐಲ್ಯಾಂಡ್’ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಕಣ್ಮಣಿಯಾಯಿತು.
ನೀರಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅಕ್ವೇರಿಯಂಗಳು ಮತ್ತು ಭವ್ಯವಾದ ವಿನ್ಯಾಸ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಗಣ್ಯವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗಾಗಿ ಆತ ‘ಒನ್ ಆಂಡ್ ಓನ್ಲಿ’ ಎಂಬ ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಆರಂಭಿಸಿದ. ಇದು ದುಬೈ, ಮಾರಿಷಸ್ ಮತ್ತು ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್ನಂಥ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಐಷಾರಾಮಿ ರೆಸಾರ್ಟ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ದುಬೈನ ಕೃತಕ ದ್ವೀಪದ ಮೇಲೆ ಆತ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಈ ಹೋಟೆಲ್ ಇಂದಿಗೂ ದುಬೈನ ಐಕಾನ್ ಆಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.
ಸನ್ ಸಿಟಿಗೂ, ಬಾಲಿವುಡ್ಗೂ ಒಂದು ನಂಟಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾಲಿವುಡ್ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ನಡೆದಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅನಿಲ್ ಕಪೂರ್ ನಟನೆಯ ‘ರೇಸ್’ ಚಿತ್ರದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರೀಕರಣಗೊಂಡಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆಡಮ್ ಸ್ಯಾಂಡ್ಲರ್ ನಟನೆಯ ‘ಬ್ಲೆಂಡೆಡ್’ ಚಿತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಾಗಿ ಸನ್ ಸಿಟಿಯ ಚಿತ್ರೀಕರಣಗೊಂಡಿದೆ.
ಸನ್ ಸಿಟಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ‘ಮಿಸ್ ವರ್ಲ್ಡ್’ ಸೌಂದರ್ಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸಿದೆ. 2000ದ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ‘ಐಫಾ’ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪ್ರದಾನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆದಿತ್ತು. ಇಂದಿಗೂ ಇದು ಜಾಗತಿಕ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ನೆಚ್ಚಿನ ತಾಣ. ಸೋಲ್ ಕೆರ್ಜ್ನರ್ ಕೆಲಸದ ಶೈಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಆತ ಪ್ರತಿ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ.
ಹೋಟೆಲ್ನ ಗೋಡೆಯ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅಲ್ಲಿನ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಸಮವಸದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆತನೇ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ‘ಸಾಮಾನ್ಯವಾದುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದುದೇ ನನ್ನ ಗುರಿ’ ಎಂುದು ಅವನ ಮಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು.
ಅವನ ಧೈರ್ಯ ಎಷ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ, ವಿವಾದಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಏರುಪೇರುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಆತ ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋದ. ಸೋಲ್ ಜೀವನವು ಕೇವಲ ಯಶಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅನೇಕ ಏರಿಳಿತಗಳನ್ನು ಕಂಡ. ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದ ಆತ, ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಬುಚ್ ಕೆರ್ಜ್ನರ್ ಸಾವಿನಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ನೊಂದಿದ್ದ. ಬುಚ್ ತಂದೆಯ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿದ್ದ. ಮಗನ ಸಾವು ಸೋಲ್ಗೆ ತುಂಬಲಾರದ ನಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ, ಆತ ಧೃತಿಗೆಡದೆ ಕೆಲಸ ಮುಂದು ವರಿಸಿದ.
ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಅದ್ವಿತೀಯ ಕೊಡುಗೆಗಾಗಿ ಆತನಿಗೆ ಅನೇಕ ಅಂತಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಸಂದಿವೆ. 2010ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾ ಸರಕಾರವು ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗೌರವಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿತು. ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ನೀಡಿದ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ ಕೀರ್ತಿ ಅವನಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.
2020ರ ಮಾರ್ಚ್ 21ರಂದು ಸೋಲ್ ಕೆರ್ಜ್ನರ್ 84ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಕಾಯಿಲೆ ಯಿಂದ ನಿಧನನಾದ. ಆತ ಇಂದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಆತ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಭವ್ಯ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಮತ್ತು ರೆಸಾರ್ಟ್ಗಳು ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಅಮರವಾಗಿಸಿವೆ. ದೂರದೃಷ್ಟಿ ಇರುವವನಿಗೆ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ನಂದನವನ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸೋಲ್ ಕೆರ್ಜ್ನರ್ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ.
ಸೋಲ್ ಕೆರ್ಜ್ನರ್ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ದೇಶವಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ವಿಶ್ವದ ಪ್ರವಾಸಿ ಕೇಂದ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ. ಇಂದು ನಾವು ಸನ್ ಸಿಟಿಯ ಭವ್ಯತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಆ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಚಲ ನಿರ್ಧಾರದ ಸೋಲ್ ಕೆರ್ಜ್ನರ್ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳಿಲ್ಲದ ಮನದ ಪಯಣ
ಆಫ್ರಿಕಾದ ‘ಗಾರ್ಡನ್ ರೂಟ್’ನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರತಿ ಸಲ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಹೊಸ ಅನುಭವ. ನನ್ನ ನೂರನೇ ಕೃತಿ ‘ವಿದೇಶಕಾಲ’ದಲ್ಲಿ ಗಾರ್ಡನ್ ರೂಟ್ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೂ ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಯಣಿಸುವಾಗ, ಹೊಸತಾದ ಅನುಭವ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಭೂಮಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ಕಾಡು ಗಳು ಪರಸ್ಪರ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಹಾದಿ. ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳಿಲ್ಲದ ಈ ಪಯಣದಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿಯು ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಕಾಡುಹೂವುಗಳ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದು ನಮ್ಮ ಕಿಟಕಿಗೆ ಬಡಿಯುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ತಿರುವೂ ಒಂದು ಹೊಸ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲಿನಂತೆನಮಗೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಕಡಲಿನ ಮೊರೆತ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ನಡುವೆ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಗದ್ದಲ ಗಳನ್ನು ಮರೆತು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುವ ಕ್ಷಣವಿದು.
‘ಮಾಸೆಲ್ ಬೇ’ನಿಂದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗ, ಕಾಲವು ತನ್ನ ವೇಗವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಕೊಂಡಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ‘ಪೋ ಆಫೀಸ್ ಟ್ರೀ’ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಯಾರೋ ನಾವಿಕ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದು ಇಂದಿಗೂ ಆ ಮರದ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಅನ್ನಿಸುವುದು ಸಹಜ.
ಹಳೆಯ ಬೂಟಿನೊಳಗೆ ಅಡಗಿದ ಸಂದೇಶಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಇಮೇಲ್ಗಳಿಗೂ ಇರುವ ಅಂತರವನ್ನು ಈ ಸಮುದ್ರ ತೀರದ ಗಾಳಿ ನವಿರಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಇತಿಹಾಸವು ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕಾಡು ಉದ್ಯಾನದ ಹೂವುಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆಯೇನೋ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಜಾರ್ಜ್ ನಗರದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ ಔಟೆನಿಕ್ವಾ ಪರ್ವತಗಳು ಬೆಳ್ಳಕ್ಕಿಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ.
ಈ ಪರ್ವತಗಳ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ಹಬೆ ಎಂಜಿನ್ನಿನ ರೈಲು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳ ನೆನಪು, ಹಳೆಯ ಫೋಟೋ ಆಲ್ಬಂನಂತೆ ಕಣ್ಮುಂದೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಗಳು ಯಾವುದೋ ಪುರಾತನ ದಂತಕಥೆಯ ಮುನ್ನುಡಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಹಸಿರು ಕೇವಲ ಬಣ್ಣವಲ್ಲ, ಅದು ಭೂಮಿಯ ಉಸಿರಾಟದ ಲಯ.
ನೈಸ್ನಾದ ಆ ‘ಹೆಡ್ಸ್’ ಬಂಡೆಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತು ನೋಡಿದರೆ, ಅಬ್ಬರಿಸುವ ಸಮುದ್ರವು ಶಾಂತವಾದ ಲಗೂನ್ ಅನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದೃಶ್ಯ ಒಂದು ಅಪೂರ್ವ ಮಿಲನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಸಮುದ್ರ ಕುದುರೆಗಳು ನೀರಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ ಪುಟ್ಟ ಕನಸುಗಳಂತೆ. ನೈಸ್ನಾದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆನೆಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು ಈಗ ಕೇವಲ ಕಥೆಗಳಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ಕಾಡಿನ ನಿಗೂಢತೆ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆರಗನ್ನು ಉಳಿಸಿದೆ. ಬೆಳಗಿನ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಲಗೂನ್ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಾರಾಟ ಒಂದು ಚಲಿಸುವ ಚಿತ್ರಪಟ.
ಟ್ಸಿಟ್ಸಿಕಮ್ಮ ಎಂಬ ಸುಂದರ, ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ತೂಗು ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದಾಗ, ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುವ ಸ್ಟಾಮ್ಸ ನದಿ ನಮಗೆ ಬದುಕಿನ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಾಡು ಮತ್ತು ಕಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ಅಲೆಗಳ ಶಬ್ದವು ಯಾವುದೋ ವಿರಾಟರೂಪದ ಸಂಗೀತದಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಎತ್ತರದ ಹಳದಿ ಮರಗಳು ಶತಮಾನಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ನಿಂತಿವೆ.
ಅವುಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅತಿಥಿಗಳು ಎಂಬ ವಿನಯ ನಮಗೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ಲೆಟೆನ್ಬರ್ಗ್ ಬೇ ಕಡಲತೀರದಲ್ಲಿ ಡಾಲಿನ್ಗಳು ಜಿಗಿಯುವಾಗ, ನಿಸರ್ಗವು ತನ್ನ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ. ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೂಡುವ ನಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಗಳನ್ನು ಸಮುದ್ರವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಳಿಸಿಹಾಕುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಬರೆಯಲು ನಮಗೆ ಜಾಗ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿನ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳು ನೀರ ಮೇಲೆ ಚಿಮ್ಮುವಾಗ, ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಅದ್ಭುತವೊಂದು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಅನಾವರಣ ಗೊಂಡಂತೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇವಲ ಪ್ರವಾಸಿಗರಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.
ಬೌಕ್ರ್ಯಾ ಸೇತುವೆಯ ಎತ್ತರದಿಂದ ‘ಬಂಗೀ ಜಂಪಿಂಗ್’ ಮಾಡುವವರ ಕಿರುಚಾಟವು ಸಾಹಸದ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಆಳದ ಕಂದಕಕ್ಕೆ ಜಿಗಿಯುವಾಗ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಭಯಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸಂಕೋಲೆಗಳನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ರೂಪಕ. ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹಾರುವ ಆ ಕ್ಷಣವು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಲ್ಲದೆಯೂ ನಾವು ಹಾರಬವು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಗಾರ್ಡನ್ ರೂಟ್ನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಕೆ-ಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಮಂದ ಹಾಸವು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಪರಿಚಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹರಡಿರುವ ಪ್ರೋಟಿಯಾ ಹೂವುಗಳು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲೂ ಬದುಕಬಲ್ಲ ಹಠವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ.
ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆಂಬುದನ್ನು ಈ ಹೂವುಗಳು ನಮಗೆ ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಕಲಿಸುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ಹೂವಿನ ದಳದಲ್ಲೂ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣವೊಂದು ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದೆಯೇನೋ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ಔಟ್ಹಾರ್ನ್ನತ್ತ ತಿರುಗಿದಾಗ ಉಷ್ಟ್ರಪಕ್ಷಿಗಳ ವಿಚಿತ್ರಲೋಕ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮರಳಿನ ಹಾದಿ ಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ವೇಗದ ಓಟ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳ ಬೆರಗು ಒಂದು ಕೌತುಕ. ಕ್ಯಾಂಗೊ ಗುಹೆಗಳ ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹನಿಹನಿ ನೀರು ಕೆತ್ತಿದ ಕಲ್ಲಿನ ಶಿಲ್ಪಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ತಾಳ್ಮೆಗಿಂತ ಪ್ರಕೃತಿಯ ತಾಳ್ಮೆ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ಸಾರುತ್ತವೆ.
ಕತ್ತಲೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಕಲ್ಲುಗಳು ಹೊಳೆಯುವ ರೀತಿ ಬೆರಗು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಗಾರ್ಡನ್ ರೂಟ್ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಹೋಗಿಬರುವ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮೌನವನ್ನು ನಾವು ಆಲಿಸುವ ಒಂದು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ. ಮರಳಿ ಬರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗಿ ನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಫೋಟೋಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಹಸಿರು ಕಾಡಿನ ವಾಸನೆ, ಉಪ್ಪು ನೀರಿನ ತಂಪು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳ ಘನತೆ ನಮ್ಮ ಭಾವದ ಭಾಗವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಹಾದಿಯು ನಮಗೆ ಹೇಳುವುದು ಒಂದೇ- ‘ಬದುಕು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ, ಅದನ್ನು ಸವಿಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಮ್ಮದಾಗಿರಲಿ’.
ನಿಜ, ಇದು ಜಗತ್ತಿನ ಒಂದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಖಜಾನೆ!