Vishweshwar Bhat Column: ದುರಂತಗಳ ಮೌನಜಾಡು
ದೊಡ್ಡ ತಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆ ಬಾರಿಸುತ್ತವೆ, ಚೆಕ್ಲಿಸ್ಟ್ಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸು ತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಪೈಲಟ್ ತಕ್ಷಣದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ದೋಷಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಒಂದು ಸೆನ್ಸರ್ ವಿಮಾನದ ವೇಗವನ್ನು ಕೇವಲ ಶೇ.5ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಪೈಲಟ್ ಗೆ ಅದು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
-
ಸಂಪಾದಕರ ಸದ್ಯಶೋಧನೆ
ವಿಮಾನಯಾನದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಾತಿದೆ- ‘ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ವಿಮಾನ ಅಪಘಾತಗಳು ದೊಡ್ಡ ಸದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವು ಮೌನದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭ ವಾಗುತ್ತವೆ’. ವಿಮಾನದ ಎಂಜಿನ್ ಸ್ಫೋಟಗೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ತುಂಡಾಗುವುದು ಪೈಲಟ್ʼಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲೇನಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ, ವಿಮಾನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢ ಬದಲಾವಣೆ ಗಳು ಪೈಲಟ್ಗಳನ್ನು ದಿಕ್ಕೆಡಿಸುತ್ತವೆ. ವಿಮಾನಯಾನದಲ್ಲಿ ಪೈಲಟ್ಗಳು ನಾಟಕೀಯ ಘಟನೆ ಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ‘ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಅಸಹಜತೆ’ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆತಂಕ ಪಡುತ್ತಾರೆ.
ದೊಡ್ಡ ತಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆ ಬಾರಿಸುತ್ತವೆ, ಚೆಕ್ಲಿಸ್ಟ್ಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಪೈಲಟ್ ತಕ್ಷಣದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ದೋಷಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಒಂದು ಸೆನ್ಸರ್ ವಿಮಾನದ ವೇಗವನ್ನು ಕೇವಲ ಶೇ.5ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಪೈಲಟ್ಗೆ ಅದು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದು ವಿಮಾನದ ಹಾರಾಟದ ಹಾದಿಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ. ಪೈಲಟ್ನ ಮುಂದಿರುವ ಪರದೆ ಮತ್ತು ಕೋ-ಪೈಲಟ್ನ ಮುಂದಿರುವ ಪರದೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವೇಗವನ್ನು ತೋರಿಸಲಾ ರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಯಾವುದು ಸರಿ ಎಂಬ ಗೊಂದಲ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Vishweshwar Bhat Column: ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬೇಕು
ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾ, ಒಳಗಿನಿಂದ ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಮಾನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದು ಪೈಲಟ್ನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ವಿಮಾನದ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಆದ ಹಾನಿಗಿಂತ, ಪೈಲಟ್ಗಳಿಗೆ ಉಂಟಾದ ಗೊಂದಲ ಹೆಚ್ಚು ಅಪಘಾತಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ವಿಮಾನವು ಹಾನಿಗೊಳಗಾದಾಗ ಪೈಲಟ್ ‘ಸರ್ವೈವಲ್ ಮೋಡ್’ಗೆ ಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಉಪಕರಣಗಳು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಲು ಶುರುಮಾಡಿದಾಗ, ಪೈಲಟ್ ತನ್ನ ಕಣ್ಣು ಗಳನ್ನು ನಂಬಬೇಕೋ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಮುಂದಿರುವ ಮಿಷನ್ ಅನ್ನು ನಂಬಬೇಕೋ ಎಂಬ ದ್ವಂದ್ವ ಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದರೆ ಏರ್ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಫ್ಲೈಟ್ 447.
ಅಲ್ಲಿ ವಿಮಾನದ ವೇಗವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಪೈಪ್ಗಳು ಹಿಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗಿದ್ದವು. ಪೈಲಟ್ ಗಳಿಗೆ ವಿಮಾನದ ವೇಗ ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಸಣ್ಣ ಗೊಂದಲವು ಕೊನೆಗೆ ವಿಮಾನವು ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ದೊಡ್ಡ ಎಂಜಿನ್ ವೈಫಲ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರು ಬಹುಶಃ ವಿಮಾನವನ್ನು ಇಳಿಸಬಹುದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಈ ಸಣ್ಣ ‘ಮೌನ’ ವೈಫಲ್ಯ ಅವರನ್ನು ಕಂಗಾಲು ಮಾಡಿತು. ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಆಧುನಿಕ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಶೇಷ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
ವಿಮಾನದ ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಿನ್ನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಒಂದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತವೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಉಳಿದವುಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ಅಂಕಿ-ಅಂಶ ನೀಡಿದರೆ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕೂಡಲೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಕೇವಲ ಒಂದು ಮೂಲ ವನ್ನು ಬಳಸದೇ, ವಿಭಿನ್ನ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದರಿಂದ ಒಂದು ಸೆನ್ಸರ್ ಕೆಟ್ಟರೂ ಇನ್ನೊಂದು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವ ಬದಲು, ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಉಂಟಾದ ತಕ್ಷಣವೇ ಪೈಲಟ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಮಾನ ಅಪಘಾತಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗದ್ದಲ ದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ.
ವಿಮಾನದ ಹಾರಾಟದ ಮಧ್ಯೆ ಕಾಕ್ಪಿಟ್ ಒಮ್ಮೆಗೆ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಯಿತು ಎಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಪೈಲಟ್ಗಳು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೋಷವನ್ನು ಅತಿಯಾದ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳು ಮೌನವಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ, ದಿನನಿತ್ಯದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯೊಳಗೆ ಬೆರೆತು ಹೋಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಅಂಚನ್ನು ಕಿರಿದಾಗಿಸುತ್ತವೆ.
ದೊಡ್ಡ ಅಗ್ನಿ ಅವಘಡಗಳಿಗಿಂತ ಇಂಥ ‘ಸಣ್ಣ ಪಿಸುಮಾತು’ಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವುದೇ ಒಬ್ಬ ಸಮರ್ಥ ಪೈಲಟ್ನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಈ ಪಾಠ ಹೇಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ? ಈ ವಿಮಾನ ಯಾನದ ಸತ್ಯವು ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದಾಗ ನಾವು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಹೋರಾಡುತ್ತೇವೆ.
ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾಡುವ ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳು, ತಪ್ಪಾದ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ನಮಗೆ ಅಪಾಯದ ಸೂಚನೆ ನೀಡದೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತವೆ. ದೊಡ್ಡ ಶತ್ರುವಿಗಿಂತ ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ವಿಮಾನಯಾನ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ.
ವಿಮಾನಯಾನದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷತೆ ಎಂದರೆ ಎಂಜಿನ್ಗಳನ್ನು ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಡುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿ ಬರುವ ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದೃಢವಾದ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ಹೊಂದುವುದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾಕ್ಪಿಟ್ನಲ್ಲಿ ಮೌನವಿದ್ದಾಗ ಪೈಲಟ್ಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗರೂಕ ರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
