Executive Editor and Columnist
naveensagar2709@gmail.com
ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ವೃತ್ತಿ ಬದುಕು . ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರ್. ಕನ್ನಡಪ್ರಭ, ವಿಶ್ವವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ವರದಿಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಪಾದಕೀಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಕ್ರೈಂ, ರಾಜಕೀಯ, ಕ್ರೀಡೆ ಮತ್ತು ಸಿನಿಮಾ ಬರವಣಿಗೆ ಮೂಲಕ ಓದುಗರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸಿ ದ್ದಾರೆ. ಹಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಕಣಕಾರರಾಗಿಯೂ ಗುರುತಿಸಿ ಕೊಂಡವರು. ರಂಗಭೂಮಿ, ರೇಡಿಯೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ನಟನೆ, ಸಿನಿಮಾ/ಧಾರಾವಾಹಿ ಬರವಣಿಗೆ, ನಿರ್ಮಾಣ, ಕಂಠದಾನ ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಅನುಭವ. ಖಾಸಗಿ ಮನರಂಜನಾ ವಾಹಿನಿ ಯಲ್ಲಿಯೂ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಶ್ವವಾಣಿ ಸಮೂಹದ ಪ್ರವಾಸಿ ಪ್ರಪಂಚ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಸಂಪಾದಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಲಾಂಬಾಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಏನಾಯ್ತು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಹೊರಗಣ್ಣಿಗೆ ಏನೂ ಗಾಯ ಕಾಣಿಸೋದಿಲ್ಲ. ಆಗಷ್ಟೇ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅಮಿನುಲ್ ಇಸ್ಲಾಂ ‘ಆರ್ ಯೂ ಓಕೆ?’ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಆ ನೋವಿನ ‘ಬುಲ್ಲಿ.. ಮೈ ತೋ ಮರ್ ಗಯಾ’ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೇ ಕೊನೆ. ಲಾಂಬಾ ಕೋಮಾಗೆ ಜಾರುತ್ತಾನೆ. ಮೂರು ದಿನ ಕೋಮಾದಲ್ಲಿದ್ದು ಫೆಬ್ರವರಿ 23ಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಮುಂದಿನ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೊರಡಲು ಸೈಕಲ್ ಹತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅ ಕೊಂಚ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗ ಕಾಣ್ತಾನೆ. ಆಸೆಗಣ್ಣಿನಿಂದ ಬಲೂನನ್ನೇ ನೋಡ್ತಿದಾನೆ. ಬಲೂನ್ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಅವನತ್ತ ನೋಡಿ, “ಏನೋ ಮರಿ? ಅ ನಿಂತ್ಕೊಂಡ್ ಏನ್ ನೋಡ್ತಿದೀಯ? ಬಲೂನ್ ಬೇಕಾದ್ರೆ ಬೇಗ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ತಗೊಂಡ್ ಹೋಗು" ಅಂತಾನೆ. ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗ ಚೂರು ಧೈರ್ಯ ತಗೊಂಡು, “ಆ ಬಲೂನಿ ಗೆಷ್ಟು" ಅಂತ ಕೇಳ್ತಾನೆ.
ಅಲೆಕ್ಸ್ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳದೇ, ಯಾವುದೇ ಸುರಕ್ಷತೆ ಸಲಕರಣೆ ಧರಿಸದೇ, ಗ್ರಿಪ್ ಇರುವ ಶೂ ಒಂದನ್ನೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡು 1667 ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ತೈವಾನ್ನ ತೈಪೈ 101 ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಏರಿದ. ಅದು ಹವ್ಯಾಸ. ಅದಕ್ಕೆ ನೆಟ್ಫ್ಲಿಕ್ಸ್ ಲೈವ್. ಅವನ ಸಾಹಸ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಸೇರಿರ್ತಾರೆ. ಈ ಒಂದೂವರೆ ತಾಸಿನ ಅವನ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಅವನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು 4.5 ಕೋಟಿ ರುಪಾಯಿ.
ಇಂದು ನಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರಾ ಯಶ್ ಎಂದು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಯಶ್ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಇಡೀ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರರಂಗವೇ ಯಶ್ರ ‘ಟಾಕ್ಸಿಕ್’ ಚಿತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರಾ ದರ್ಶನ್ ಅಂತಲೂ ನಾನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ದರ್ಶನ್ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತು. ಅ ಇರಲಿ ಬಿಡಿ. ಆದರೆ ‘ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರಾ ಸುದೀಪ್’ ಎಂದು ನಾನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ
ರೆಹಮಾನ್ ಮತ್ತೊಂದು ಹಿಟ್ ಆಲ್ಬಮ್ ಕೊಡದಿದ್ದರೂ ನಮಗ್ಯಾರಿಗೂ ಆತನ ಮೇಲೆ ಗೌರವ, ಪ್ರೀತಿ ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕಂದರೆ ಆತ ಇದುವರೆಗೆ ಕೊಟ್ಟ ನೂರಾರು ಹಾಡುಗಳ ಋಣ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿದೆ. ಆದರೆ ಇಂಥ ಮಾತು ಗಳಿಂದ ಆತ ತನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಆತನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವಾಗಲೂ ಇವೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ಲೀಸ್ ಗೆಟ್ ವೆಲ್ ಸೂನ್ ರೆಹಮಾನ್...
ಸ್ಲಮ್ನಿಂದ ಎದ್ದು ಬಂದಂತೆ ಕಾಣುವ, ರೌಡಿಸಂ ಸಿನಿಮಾದ ಪುಡಿ ವಿಲನ್ನಂತಿರುವ ತಮಿಳ ನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬೆವರಿದ್ದಾನೆ, ಕೆರಳಿದ್ದಾನೆ. ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಯಾಕೆ ಜಾಮ್ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ನೋಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಕೆಜಿ ತೂಕದ ದಪ್ಪ ಕಲ್ಲನ್ನೆತ್ತಿ ಒಂದು ಕಾರಿನ ವಿಂಡ್ ಶೀಲ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಕುಕ್ಕುತ್ತಾನೆ.
ಅಲೋಕ್ ತಾನೇ ಹಾಡು ಬರೆದು, ತಾನೇ ಪಾತ್ರವಾಗಿ, ತಾನೇ ಹಾಡಿ, ತಾನೇ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ ಹಾಡು ಗಳನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ತನ್ನ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮಡಿ ವಂತಿಕೆಯ ಶ್ರೋತೃಗಳಿಗೆ ಆತನ ಹಾಡು ಜೀರ್ಣವಾಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಗದ್ದಲ ಅನಿಸಬಹುದು. ಸುಮ್ಮನೆ ಆಡ್ಕೊಳೋ ಮಾತನ್ನೆಲ್ಲ ಹಾಡಿನ ಥರ ಹಾಡಿದ್ರೆ ಅದೂ ಒಂದು ಹಾಡಾಗತ್ತಾ ಅಂತಲೂ ಅನಿಸಬಹುದು.
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ಛೂ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಕ್ರಿಯರಾದ ಗುಲಾಮಿ ಪಡೆ, ಧುರಂಧರ್ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಾಯ್ಕಾಟ್ ಮಾಡಲು ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿತು. ಈ ಹಿಂದೆ ಉರಿ, ಕಾಶ್ಮೀರ್ ಫೈಲ್ಸ್, ತಾಷ್ಕೆಂಟ್ ಫೈಲ್ಸ್, ಕೇರಳ ಸ್ಟೋರಿ, ವ್ಯಾಕ್ಸಿನ್ ವಾರ್, ಬೆಂಗಾಲ್ ಫೈಲ್ಸ್, ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿ ಚಿತ್ರವನ್ನೂ ಅಬಾರ್ಷನ್ ಮಾಡಲು ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿತ್ತು ಈ ಪಟಾಲಮ್. ಆದರೆ ಈ ಕಂಸನಾಟ ನಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ಧುರಂಧರ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದಿರೋದು ಕೃಷ್ಣ.
ಇನ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟ್ ನನಗೆ ಗುಲ್ಝಾರ್ ಪರಿಚಯವಾದದ್ದೇ ರಾಖೀ ಮೂಲಕ. ‘ರಾಖೀ ಗಂಡ ಅಂತೆ’ ಅಂತ ದೊಡ್ಡವರು ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡದ್ದಷ್ಟೆ. ಅದು ಹಿಂದೂ ಹೆಸರೆಂದು ಅನಿಸಿರ ಲಿಲ್ಲ. ಅದೆಷ್ಟೋ ವರ್ಷ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಅಂತಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯ ಬರಹ ಓದಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ ಪರಿಚಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಗಾಲಿಬ, ಸಾಹಿರ್ ಲೂಧಿಯಾನ್ವಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಗುಲ್ಝಾರ್ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ಉಮೇಶ್ ನನ್ನ ಚೈಲ್ಡ್ ಹುಡ್ ಹೀರೋ. ಹೇಗೆ ಅಂತ ಕೇಳ್ತೀರಾ? ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ ಮೊದಲ ಸಿನಿಮಾ ‘ಮಕ್ಕಳ ರಾಜ್ಯ’. ಶಾಲೆಯ ದೊಡ್ಡ ಹಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪುಹಲಗೆ ಮೇಲೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಪರದೆ ಹಾಕಿ, ಉಚಿತವಾಗಿ ಸಿನಿಮಾ ತೋರಿಸಿದ ಕಪ್ಪುಬಿಳುಪಿನ ಸಿನಿಮಾ. ಟಾಕೀಸ್ನಲ್ಲಲ್ಲದೇ ಬೇರೆ ಕಡೆಯೂ ಸಿನಿಮಾ ಮೂಡಬಲ್ಲದು ಅನ್ನೋದೇ ಅವತ್ತಿನ ಅಚ್ಚರಿ.
‘ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಬೀದಿದೀಪದ ಕೆಳಗೆ ಕೂತು ಓದ್ತಾ ಇದ್ರಂತೆ’ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೆ ‘ಹಗಲು ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಓದೋದ್ ಬಿಟ್ಟು ಏನ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು?’ ಅಂತ ಕೇಳೋ ಜಮಾನಾ ಇದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಸೋಷಿ ಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಎಂಬ ಅತಿರಂಜಿತ ಕರಪ್ಟೆಡ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹಿಂದಿನ ಶ್ರಮದ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ಸುಲಭಕ್ಕೆ ನಂಬುವಂತಿಲ್ಲ ವಾಗಿದೆ.
ಕಂಬ್ಯಾಕ್, ಬೌನ್ಸ್ ಬ್ಯಾಕ್ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅಟಪಟ್ಟು ಕೆರಿಯರ್ ಉದಾಹರಣೆ. ಸೋಲು ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿನಿಂತು ಯಶಸ್ಸು ಗಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಿದರ್ಶನ ವಾಗಬಹುದು ಅಟಪಟ್ಟು ಜೀವನಗಾಥೆ. ಮರಳಿ ಯತ್ನವ ಮಾಡು, ಕೈಚೆಲ್ಲಿ ಕೂರದಿರು, ಸೋಲೊಪ್ಪಿ ಕೊಳ್ಳದಿರು ಎಂದು ಯಾರಿಗೇ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಹೊರಟಾಗ ಅಟಪಟ್ಟು ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು.
ಇಂಥ ಕಥೆಗಳ ನಡುನಡುವೆ ನನ್ನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗಮನ ಸೆಳೆದದ್ದು ಭಾರತದ ಥ್ರೋಡೌನ್ ಸ್ಪೆಷಲಿಸ್ಟ್ ರಾಘವೇಂದ್ರ ದಿವಗಿಯ ಜೀವನ. ಅನ್ಸಂಗ್ ಹೀರೋ, ಎಲೆಮರೆಯ ಕಾಯಿ ಇಂಥ ಪದಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಒಂದಿದ್ದರೆ, ಅದು ರಾಘವೇಂದ್ರ ದಿವಗಿ. ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಈತನ ಬಗ್ಗೆ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಮಂದಿ ಈಗಾಗಲೇ ಓದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅಸಲಿ ಪ್ರಪಂಚದ ಓದುಗರಿಗೆ ಈತನಿನ್ನೂ ಅಜ್ಞಾತ. ಯಾರೂ ನಂಬಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇದು ಸತ್ಯ; ರಾಘವೇಂದ್ರ ದಿವಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಲೋಕದ ದಂತಕಥೆ.
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ದೃಷ್ಟಿ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೊಂದು ಬಹಳ ಇಷ್ಟದ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಕಾರಣ, ಇದು ಒದೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗವೂ ಆಗಿತ್ತು. ವಿಪರೀತ ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದು, ಊಟ ತಿಂಡಿ ಮಾಡದೇ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾಗೆಲ್ಲ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಏಟು ಕಾಯಂ. ಆದರೆ ಏಟುಕೊಟ್ಟ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದುಃಖ ಪಡ್ತಾ ಇದ್ದದ್ದು ಅಮ್ಮ.
20 ನಿಮಿಷದ ಎಪಿಸೋಡನ್ನು ಫ್ರೇಮ್-ಟು-ಫ್ರೇಮ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನೋಡಿ ತಪ್ಪು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ. ಹುಡು ಕೋದು ಎಂಥ ತಪ್ಪು ಅಂತೀರಿ. ನೀವು ಅವರ ಹಾಗೆ ಆ 20 ನಿಮಿಷದ ಎಪಿಸೋಡನ್ನು ಎರಡೂವರೆ ಗಂಟೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುವಂಥ ತಪ್ಪು. ಆ ತಪ್ಪಿಗೆ ರೀಶೂಟ್ ಮಾಡಿಸಿ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿಸೋವ್ರೂ ಇದ್ದಾರೆ ಇಲ್ಲಿ. ಇಂಥವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಿರೋದು ಶೂಟಿಂಗ್ ಸೆಟ್ನಲ್ಲಿ. ಆಗ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಹಣವೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ತಪ್ಪುಗಳೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂಥವರೇನಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳಾದ ಮೇಲೆ ತಪ್ಪುಹುಡುಕಬಲ್ಲ ಬುದ್ಧಿವಂತರೇ ಹೊರತು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ಯಾವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಇವರಿಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ತಪ್ಪು ಹುಡುಕೋದು ಸುಲಭ, ತಪ್ಪಾಗದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದು ಕಷ್ಟ.
ಆ ದೃಶ್ಯ ಕೊನೆಗೂ ಬಂದಾಗ ಒಂದು ವರ್ಗದ ಹಸಿವು ತೀರಿದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಗಕ್ಕೆ ನಿರಾಸೆಯಾಗಿದೆ. ವಿಷಯ ಇಷ್ಟೆ. ಸೀಕ್ವೆಲ್ ಇರಲಿ ಪ್ರೀಕ್ವೆಲ್ ಇರಲಿ, ಒಂದರ ಯಶಸ್ಸಿನ ಲಾಭ ಪಡೆಯಲು ಹುಟ್ಟುವ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಾಡಕ್ಟ್ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿಯೂ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಬಹಳ ರಿಸ್ಕಿ ನಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಹಗ್ಗದ ಮೇಲಿನ ನಡಿಗೆಯೇ. ರಿಷಬ್ ತಮ್ಮದೇ ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಮೊದಲ ಕಾಂತಾರ ಗೆದ್ದಿದ್ದರೂ, ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಂತಾರ ಮಾಡುವ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರ ಲಿಲ್ಲ.
ನವೀ, ನಾನೊಂದ್ ಸಲ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡ್ತೀನೋ" ಅಂತ ನನ್ನಕ್ಕ ಕ್ರಿಕೆಟಿನ ಅಂಗಳದ ಮಧ್ಯ ಬಂದು ನಿಂತುಬಿಡ್ತಿಡ್ಳು. “ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಕೊಡದೇ ಹೋದ್ರೆ ಆಡೋಕೆ ಬಿಡಲ್ಲ. ಅಮ್ಮಂಗೆ ಬ್ಯಾಟ್ ಸುಟ್ಟಾಕೋಕೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ. ಓದ್ಕೊಳೋದು ಬಿಟ್ಟು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ದ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀನಿ..." ಹೀಗೆಲ್ಲ ಧಮಕಿ ಹಾಕಿ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಗಿಟ್ಟಿಸ್ಕೋತಾ ಇದ್ಳು ಅಕ್ಕ.
ಸತ್ತಿರೋ ಹಾವಲ್ಲದೇ ಹೋದ್ರೂ ಅದು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಸತ್ತಂತಿರೋ ಹಾವು. ಅದನ್ನು ಮೇಲೇಳದಂತೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸಾಕು ಎಂಬುದು ಭಾರತದ ಸದ್ಯದ ಧೋರಣೆ. ಆ ಹೊತ್ತಿನ ಬಂದಿರುವುದು ಏಷ್ಯಾಕಪ್. ಪಾಕ್ ಜೊತೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬೇಕಾ ಎಂಬುದು ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿ ಸಮಯದಿಂದ ಹರಿದಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಖಂಡಿತ ಇದು ಯಾರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದ್ದು.
ಪ್ರತ್ಯೇಕ ದೇಶ ಸಿಕ್ಕರೂ ಪಾಕಿಗಳಿಗೆ, ಬಾಂಗ್ಲನ್ನರಿಗೆ ದಾಹ ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅನಿಸಿತು- ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಮಧ್ಯೆ ಬಹಳ ಹೋಲಿಕೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇರುವ ಒಂದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅಂದರೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ನ ಜನರಿಗೆ ದೇಶಪ್ರೇಮವಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇರೋದು ದೇಶಪ್ರೇಮದ್ದು. ಇನ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟ್ ದೇಶ ಪ್ರೇಮ ಭಾರತದ ಅನ್ನ ತಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಕೆಲವೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬೇರೆ ದೇಶದ ಮೇಲಿದೆ ಅಷ್ಟೆ.
ಹೂವಿನ ಜತೆ ನಾರು ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರುವುದು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಹೂವನ್ನೇ ಒದರಿ ನಾರು ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರುವು ದನ್ನು ಬಾನು ಮುಷ್ತಾಕ್ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಗ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ ಆದರೆ, ಹುಟ್ಟೋಕೆ ಕಾರಣ ಆದವರು ಎಂದು, ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಗಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಸರಕಾರದ ವಿವೇಚನೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡು ವುದೇ ವ್ಯರ್ಥ. ಇದು ವಿವಾದವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ವಿವಾದ ಆಗಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರ ಇದು. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಹೇಳಿಕೆ ಗಮನಿಸಿದೆ.
