K V Chandramauli Column: ಕಾವೇರಿ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸಂಕಷ್ಟ ಸೂತ್ರವೇ ಮದ್ದು

ಜಲಜಾಗೃತಿ

ಕೆ.ವಿ.ಚಂದ್ರಮೌಳಿ

ಕಾವೇರಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ನದಿಯಲ್ಲ; ಅದು ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರ ಜೀವನಾಡಿಯಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲ. ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳು ಒಂದೇ ನದಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಿಹಾರವು ಘರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಸಹಕಾರದಲ್ಲಿ, ವೈeನಿಕ ನಿರ್ವಹಣೆ ಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.

ನವದೆಹಲಿದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿರ್ವಹಣಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ (CWMA ) ಸಭೆಯು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಾವೇರಿ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆ ವಿವಾದವನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದಿದೆ. ಜುಲೈ ಅಂತ್ಯದೊಳಗೆ ಸುಮಾರು 40 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ ನೀರನ್ನು ಹರಿಸಬೇಕೆಂದು ತಮಿಳುನಾಡು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕವು ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಜಲಾಶಯಗಳಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರಿನ ಹರಿವಿನಿಂದಾಗಿ ಸಂಕಷ್ಟದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ.

ಭಾರತೀಯ ಹವಾಮಾನ ಇಲಾಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಚುರುಕುಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜಸಾಗರ (ಕೆಆರ್‌ಎಸ್), ಕಬಿನಿ, ಹೇಮಾವತಿ ಮತ್ತು ಹಾರಂಗಿ ಜಲಾಶಯಗಳಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರು ಹರಿದು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಇದೆ ಎಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ವಾದಿಸಿದೆ.

ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ: ಮಳೆ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಜಲಾಶಯ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟಿನಡಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಕಾವೇರಿ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು 2007ರ ಕಾವೇರಿ ನೀರು ವಿವಾದ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ (CWDT) ತೀರ್ಪು ಮತ್ತು 2018ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 16ರಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತವೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ:K V Chandramouli Column: ಅರಸು ಮತ್ತು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ: ಒಂದು ಹೋಲಿಕೆ

ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ಮೂಲತಃ ನೀರನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿತ್ತು:

ತಮಿಳುನಾಡು - 419 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ

ಕರ್ನಾಟಕ - 270 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ

ಕೇರಳ - 30 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ

ಪುದುಚೇರಿ -7 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ

ನಂತರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ 14.75 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ ನೀರನ್ನು ನೀಡಿತು.

ತಿದ್ದುಪಡಿ ನಂತರದ ಹಂಚಿಕೆ:

ಕರ್ನಾಟಕ - 284.75 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ

ತಮಿಳುನಾಡು - 404.25 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ

ಕೇರಳ - 30 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ

ಪುದುಚೇರಿ - 7 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ

ಅದೇ ವೇಳೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿರ್ವಹಣಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಮಿತಿ (CWRC) ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇಂದಿಗೂ ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿದಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಳೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಂಚುವ ವಿಧಾನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೂ, ಬರ ಅಥವಾ ಮಳೆ ಕೊರತೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಸಂಕಷ್ಟ ಸೂತ್ರ (Distress Sharing Formula) ಇನ್ನೂ ಅಂತಿಮಗೊಂಡಿಲ್ಲ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ವಾದ

ಕರ್ನಾಟಕದ ವಾದವು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಲ್ಲ, ವಾಸ್ತವಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತ ವಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಜಲಾಶಯಗಳಾದ ಕೆಆರ್‌ಎಸ್, ಕಬಿನಿ, ಹೇಮಾ ವತಿ ಮತ್ತು ಹಾರಂಗಿಗಳು ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೈಸೂರು, ಮಂಡ್ಯ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತವೆ. ಭಾರತೀಯ ಹವಾಮಾನ ಇಲಾಖೆಯ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಈ ವರ್ಷ ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ವಾಡಿಕೆಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಜಲಾಶಯಗಳಿಗೆ ಹರಿದು ಬರುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ.

ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ನೀರು ಮೊದಲು ಕುಡಿಯುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾಗಿರ ಬೇಕು. ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೈಸೂರು, ಮಂಡ್ಯ, ರಾಮನಗರ ಸೇರಿದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದು ರಾಜ್ಯದ ಮೊದಲ ಕರ್ತವ್ಯ ವಾಗಿದೆ. ನೀರಿನ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ತತ್ವವೂ ಇದೇ. ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಕೃಷಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತಮಿಳುನಾಡಿನ ವಾದ

ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ತಮಿಳುನಾಡು ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ತೀರ್ಪಿನ ಪ್ರಕಾರ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಮಾಸಿಕ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತದೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಾವೇರಿ ಡೆಲ್ಟಾ ಪ್ರದೇಶವು ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಕೃಷಿ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ತಂಜಾ ವೂರು, ತಿರುವಾರೂರು, ನಾಗಪಟ್ಟಣಂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ರೈತರು ಕಾವೇರಿ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ತಮಿಳುನಾಡು ಸರಕಾರದ ವಾದದ ಪ್ರಕಾರ, ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಮಾಸಿಕ ಹಂಚಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಜೂನ್ ಮತ್ತು ಜುಲೈ ತಿಂಗಳ ನೀರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವುದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಬೇಡಿಕೆ ಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಸಹ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಮಿಳುನಾಡು ತನ್ನ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪಾಲಿನ ನೀರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಅಸಹಜವಲ್ಲ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿವಾದವು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಳೆ ಕಡಿಮೆ ಯಾದಾಗ ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಯಾವ ರಾಜ್ಯ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಭರಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು- ನಿಜವಾದ ಮಳೆಯ ಪ್ರಮಾಣ, ಜಲಾಶಯಗಳ ಸಂಗ್ರ ಹಣೆ, ನೀರಿನ ಹರಿವು, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯ, ಬೆಳೆಗಳ ಸ್ಥಿತಿ, ಪರಿಸರದ ಅಗತ್ಯಗಳು. ಇಂತಹ ಸೂತ್ರವು ವಾರ್ಷಿಕ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು.

ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕವು ದೃಢವಾಗಿಯೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿಯೂ ವಿವೇಕದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಭಾವೋದ್ರೇಕದಿಂದಲ್ಲ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಮಳೆಯ ಪ್ರಮಾಣ, ಜಲಾಶಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹಣೆ, ನೀರಿನ ಹರಿವು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಎಂಎ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಸ ಬೇಕು.

ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜಲಾಶಯಗಳ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ನಿಯಮಿತ ವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಸಂಕಷ್ಟ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ರೂಪಿಸುವಂತೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರಬೇಕು. ನಾಲ್ಕನೆ ಯದಾಗಿ, ನೆರೆ ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ವೈಮನಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂತಹ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ರೈತರಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಕಾವೇರಿ ವಿವಾದಗಳು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ವಿಗ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ ವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮಳೆಯನ್ನು ತರಲಾರವು. ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾರವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರಕಾರ ರೈತ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ನೀರಾವರಿ ಬಳಕೆದಾರರ ಸಂಘಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ತಜ್ಞರೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸಂವಾದ ನಡೆಸಬೇಕು. ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ರೈತರಿಗೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರೆ ಅನಗತ್ಯ ಆತಂಕವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು.

ರೈತ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವು ದರಿಂದ ರೈತರು ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೆಳೆ ವೈವಿಧ್ಯೀ ಕರಣ, ಭತ್ತ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿನಂತಹ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೀರು ಬೇಡುವ ಬೆಳೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ರಾಗಿ, ಸಜ್ಜೆ, ಕಾಳುಗಳು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆ ಬೀಜಗಳ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು.

ಹನಿ ಮತ್ತು ತುಂತುರು ನೀರಾವರಿ ವಿಧಾನಗಳು 30 ರಿಂದ 50 ಶೇಕಡಾವರೆಗೆ ನೀರನ್ನು ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡಬಹುದು. ಮಳೆ ನೀರು ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಆಗಬೇಕು. ಕೃಷಿ ಹೊಂಡಗಳು, ಚೆಕ್ ಡ್ಯಾಂಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಗರ್ಭ ಜಲ ಮರುಪೂರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಸಮುದಾಯ ಆಧಾರಿತ ನೀರಿನ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಗ್ರಾಮ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಸಮರ್ಪಕ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಅನಿಶ್ಚಿತ ಮಳೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾದ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ವಾಸ್ತವಿಕ ಬೆಳೆ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ಕಾವೇರಿ ವಿವಾದದ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ಕಾಲುವೆಗಳ ಆಧುನೀ ಕರಣ, ಮಳೆನೀರು ಸಂಗ್ರಹಣೆ, ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನೀರಿನ ಮರುಬಳಕೆ, ನೀರು ಉಳಿತಾಯ ಕೃಷಿ, ವೈeನಿಕ ಜಲಾಶಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಇವುಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಕಾವೇರಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ನದಿಯಲ್ಲ; ಅದು ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರ ಜೀವನಾಡಿ ಯಾಗಿದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲ. ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳು ಒಂದೇ ನದಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಿಹಾರವು ಘರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಸಹಕಾರ ದಲ್ಲಿ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನಿರ್ವಹಣೆ ಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.

ತಮಿಳುನಾಡಿನ 40 ಟಿಎಂಸಿ ಅಡಿ ನೀರಿನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಮಳೆಯ ಪ್ರಮಾಣ, ಜಲಾಶಯ ಗಳ ಸಂಗ್ರಹಣೆ, ಕಾನೂನು ಬದ್ಧ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಅಗತ್ಯಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಮಳೆ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ನೀರಿನ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ತನ್ನ ವಾದವನ್ನು ದೃಢವಾದ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಂಡಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಹೊಂದಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಇದೆ.

ಘರ್ಷಣೆಯೂ ಬೇಡ, ಶರಣಾಗತಿಯೂ ಬೇಡ. ಪಾರದರ್ಶಕ ಮಾಹಿತಿ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಶ್ಲೇ ಷಣೆ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ರಕ್ಷಣೆ, ರೈತರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನೆರೆ ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ರಚನಾ ತ್ಮಕ ಸಂವಾದವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗ. ಕೊನೆಗೆ, ಸಮೃದ್ಧಿಯ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಕೊರತೆಯ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸವಾಲು. ಅದರ ಉತ್ತರವು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ ಸೂತ್ರ, ಉತ್ತಮ ನೀರಿನ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಸಹಕಾರಾತ್ಮಕ ಫೆಡರಲಿಸಂನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.