K V Chandramouli Column: ಕಾವೇರಿ: ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಿತಿಯ 5 ಲೋಪಗಳು

ಜೀವನದಿ

ಕೆ.ವಿ.ಚಂದ್ರಮೌಳಿ

ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತರು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಯಿರುವ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಾಸ್ತವ ಅಗತ್ಯ, ಲಭ್ಯ ನೀರು ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯ ಬಳಕೆಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಮಾನದಂಡದಲ್ಲಿ ಅಳೆಯುವುದೇ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಹಾಗೂ ಪಾರದರ್ಶಕ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯ ಆಧಾರವಾಗಬೇಕು.

ಕಾವೇರಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ಇತ್ತೀಚಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಮಿತಿ (ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಆರ್‌ಸಿ) ಕರ್ನಾಟಕವು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 25ರಿಂದ 15 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರತಿದಿನ 4000 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ ನೀರನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಹರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದ್ದು, ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿರ್ವಹಣಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ (ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಎಂಎ) ಅದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದೆ. 4000 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ ಎಂದರೆ 15 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 5.18 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರು. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಸಾಂಬಾ ಬೆಳೆ, ಕುರುವೈ/ಥಲಾಡಿ ಬೆಳೆ ಮತ್ತು ನೀರಾವರಿ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಕರ್ನಾಟಕದ ವಾದವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ನಿಂತಿರುವ ಖಾರೀಫ್ ಬೆಳೆ, ಪರಿಸರ ಹರಿವು, ಜಲಾಶಯಗಳ ಕನಿಷ್ಠ ಅಗತ್ಯ ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಮಳೆಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗಳನ್ನೂ ಸಮಾನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾನದಂಡದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಆರ್‌ಸಿಯ ನಿರ್ಧಾರದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ನೀರಿನ ವಾಸ್ತವ

ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಕಾರ ಕಾವೇರಿ ಕಣಿವೆಯ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಜಲಾಶಯಗಳಾದ ಕೆಆರ್‌ಎಸ್, ಕಬಿನಿ, ಹೇಮಾವತಿ ಮತ್ತು ಹಾರಂಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಸಂಗ್ರಹ ಸುಮಾರು 49.775 ಟಿಎಂಸಿ, ಅಂದರೆ ಒಟ್ಟು ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಸುಮಾರು 47.60% ಮಾತ್ರ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: K V Chandramouli Column: ಕಸ್ತೂರಿ ರಂಗನ್‌ ವರದಿ: ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣೆ ಎಂದರೆ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ

ಜೂನ್ 1ರಿಂದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 22ರವರೆಗೆ ಮಳೆ ಸುಮಾರು 406.5 ಮಿ.ಮೀ., ಸಾಮಾನ್ಯ 643.4 ಮಿ.ಮೀ.ಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸುಮಾರು 36.82% ಕೊರತೆ ಇದೆ ಎಂದು ರಾಜ್ಯದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಒಳಹರಿವು ಸುಮಾರು 2200 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಲೆಕ್ಕದ ಪ್ರಕಾರ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ 29 ಟಿಎಂಸಿ, ಪರಿಸರ ಹರಿವಿಗೆ 10 ಟಿಎಂಸಿ ಮತ್ತು ನಿಂತಿರುವ ಖಾರೀಫ್ ಬೆಳೆಗೆ 23.40 ಟಿಎಂಸಿ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಈ ಅನಿವಾರ್ಯ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ನಂತರ ನೀರಾವರಿಗೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುವ ನೀರು ಕೇವಲ 4.775 ಟಿಎಂಸಿ, ಆದರೆ ಖಾರೀಫ್ ಬೆಳೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾಗಿರುವುದು 23.40 ಟಿಎಂಸಿ. ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು 18.625 ಟಿಎಂಸಿ ಕೊರತೆ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು 5.18 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರನ್ನು ಹೊರಹರಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರವು ಕರ್ನಾಟಕದ ಉಳಿದ ನೀರಿನ ಸಮತೋಲನದ (ವಾಟರ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್) ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಆರ್‌ಸಿಯ ನಿರ್ಧಾರದ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಲಸಮ ತೋಲನದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ (Complete Water Balance Calculation) ಸಾರ್ವ ಜನಿಕವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗ ಬೇಕು. ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಮಿತಿಯ ಐದು ಪ್ರಮುಖ ಲೋಪಗಳು.

1. ಸಂಪೂರ್ಣ ನೀರಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸದಿರುವುದು: 49.775 ಟಿಎಂಸಿ ಸಂಗ್ರಹ, 23.40 ಟಿಎಂಸಿ ಬೆಳೆ ಅಗತ್ಯ, 4.775 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರಾವರಿಗೆ ಲಭ್ಯತೆ ಮತ್ತು 29 ಟಿಎಂಸಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಆರ್‌ಸಿ ಹೇಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಿತು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕು.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರೆ, ಯಾವ ಅಂಕಿಅಂಶ ಮತ್ತು ಯಾವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಧಾನದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಯಿತು? ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, 4000 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ ಹೇಗೆ ಸಮರ್ಥಿಸ ಲಾಯಿತು? ನಿರ್ಧಾರದ ಹಿಂದಿರುವ ಜಲಸಮತೋಲನದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕಗೊಳಿಸಬೇಕು.

1.3000 ರಿಂದ 4000 ಕ್ಯೂಸೆಕ್‌ಗೆ ಏರಿಕೆಯ ಆಧಾರವೇನು?: ಕರ್ನಾಟಕವು ತನ್ನ ನೀರಿನ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ 4000 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ ಬದಲಿಗೆ 3000 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ ಹರಿಸಲು ಮನವಿ ಮಾಡಿತ್ತು. 15 ದಿನಗಳಿಗೆ 3000 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ ಸುಮಾರು 3.89 ಟಿಎಂಸಿ, ಆದರೆ 4000 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ ಸುಮಾರು 5.18 ಟಿಎಂಸಿ. ಅಂದರೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸುಮಾರು 1.30 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಹರಿಸಬೇಕಾ ಗಿದೆ. ಈ ಹೆಚ್ಚುವರಿ 1.30 ಟಿಎಂಸಿ ಏಕೆ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಆರ್‌ಸಿ ಹೇಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿತು? 3000 ಕ್ಯೂಸೆಕ್‌ನಿಂದ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಅಗತ್ಯ ಏಕೆ ಪೂರೈಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಉಳಿದ ಬೆಳೆ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಎಷ್ಟು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಲ್ಲ, ಸಂಖ್ಯಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಜಲವಿಜ್ಞಾನಾಧಾರಿತ ಉತ್ತರ ಬೇಕಾಗಿದೆ.

1. ಈಗಾಗಲೇ ಹರಿದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ?: ಜುಲೈ 29ರಿಂದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 23ರವರೆಗೆ ಬಿಳಿಗುಂಡ್ಲುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ಸುಮಾರು 2.219 ಟಿಎಂಸಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರು ಹರಿದಿದೆ ಎಂಬುದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ. ಈ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹರಿವನ್ನು ನಂತರದ ಸಂಕಷ್ಟದ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ (distress assessment) ನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ ಬಹಿರಂಗವಾಗಬೇಕು. ಹಿಂದಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೀರು ಹರಿದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಾಗಿ ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಹೊಸ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವುದು ಸಮಗ್ರ ಜಲ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರ (water accounting) ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಈಗಾಗಲೇ ಎಷ್ಟು ನೀರು ಹರಿದಿದೆ? ಮತ್ತು ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬೇಕು? ಎಂಬ ಎರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

4.ಒಟ್ಟು ಜಲಾಶಯ ಸಂಗ್ರಹವೇ ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಲಭ್ಯ ನೀರಲ್ಲ: ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ 49.775 ಟಿಎಂಸಿ ಇದೆ ಎಂದರೆ, ಆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣ ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಲಭ್ಯವಿದೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ಪರಿಸರ ಹರಿವು, ಆವೀಕರಣ ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯ ನಷ್ಟಗಳು, ನಿಂತಿರುವ ಬೆಳೆ, ಮುಂದಿನ ಮಳೆಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಹಾಗೂ ಕನಿಷ್ಠ ಸುರಕ್ಷತಾ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಿಸ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಒಟ್ಟು ಜಲಸಂಗ್ರಹ (ಟೋಟಲ್ ಸ್ಟೋರೇಜ್) ಮತ್ತು ಬಳಕೆಗೆ/ ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಲಭ್ಯ ನೀರು (Usable/Allocable Water) ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಈ ಮೂಲಭೂತ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ವಾಸ್ತವ ನೀರಿನ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಕೃತಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಅಂದಾಜು ಮಾಡುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

1. ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೂ ಒಂದೇ ಜಲಸಮತೋಲನ ಪರೀಕ್ಷೆ (Water- Balance Assessment) ಅನ್ವಯಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ?: ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ನೀರಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಯನ್ನು ಒಂದೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾನದಂಡದಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಅಂದರೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಲಾಶಯ ಸಂಗ್ರಹ (Current Reservoir Storage) ಕ್ಕೆ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಒಳಹರಿವು (Expected Inflow) ಸೇರಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯ (Drinking Water Require ment), ಪರಿಸರ ಅಗತ್ಯ (Environmental Requirement), ಅನಿವಾರ್ಯ ನಷ್ಟಗಳು (Unavoidable Losses) ಮತ್ತು ಉಳಿದ ನಿಂತಿರುವ ಬೆಳೆಯ ಅಗತ್ಯ (Remaining Standing- Crop Requirement) ಗಳನ್ನು ಕಳೆದು, ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಲಭ್ಯ ನೀರು (Water Available for Sharing) ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು.

ಈ ಜಲಸಮತೋಲನ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ (Water&Balance Assessment) ವನ್ನು ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸದೆ, ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಅನುಪಾತದ ಕೊರತೆ (Pro- Rata Shortfall) ಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ರಾಜ್ಯದ ಬಳಕೆಗೆ/ ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಲಭ್ಯ ನೀರು (Usable/Allocable Water) ದೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಲಿಸುವುದು ಸಮಾನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಾಸ್ತವ ಅಗತ್ಯ, ಲಭ್ಯ ನೀರು ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯ ಬಳಕೆಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಮಾನದಂಡದಲ್ಲಿ ಅಳೆಯುವುದೇ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಹಾಗೂ ಪಾರದರ್ಶಕ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯ ಆಧಾರವಾಗಬೇಕು. ತಮಿಳುನಾಡು ಬಿಳಿಗುಂಡ್ಲುವಿನಲ್ಲಿ 42.209 ಟಿಎಂಸಿ ಬಂದಿದ್ದು, ತನ್ನ ಅನುಪಾತದ ಕೊರತೆ 57.190 ಟಿಎಂಸಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ 14.981 ಟಿಎಂಸಿ ಕೊರತೆ ಇದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಕೊರತೆಯೇ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಪ್ರಸ್ತುತ ಉಳಿದ ಸಾಂಬಾ ಬೆಳೆ ಅಗತ್ಯ ಎಂಬುದಿಲ್ಲ.

ಬೆಳೆ ಪ್ರದೇಶ, ಕೊಯ್ಲಿಗೆ ಉಳಿದ ಅವಧಿ, ಮೆಟ್ಟೂರು ಸಂಗ್ರಹ, ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಈಶಾನ್ಯ ಮುಂಗಾರು ಮತ್ತು ಇತರ ಒಳಹರಿವುಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ನಂತರ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿಜವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಅಗತ್ಯ ಎಂಬು ದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು.

ಮೊದಲು ಸಂಕಷ್ಟ; ನಂತರ ಹಂಚಿಕೆ

ಕಾವೇರಿ ಸಂಕಷ್ಟದ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಷದ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿ ಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಮೊದಲು ಸಂಕಷ್ಟದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ನಂತರ ಲಭ್ಯ ನೀರನ್ನು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಹಂಚುವ ವಿಧಾನವೇ ಮುಖ್ಯ.

ಅದರ ಮೂಲಭೂತ ಕ್ರಮ ಹೀಗಿರಬೇಕು: ಮೊದಲು ಸಂಕಷ್ಟದ ಪ್ರಮಾಣ- ನಂತರ ಸಂಕಷ್ಟ ಹಂಚಿಕೆ- ನಂತರ ಬಿಡುಗಡೆ ಪ್ರಮಾಣ.

2023ರ ಅನುಭವವೂ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಪಾಠ ನೀಡುತ್ತದೆ: ಮಳೆ ಕೊರತೆ, ಜಲಾಶಯ ಸಂಗ್ರಹ, ಒಳಹರಿವು, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ಪರಿಸರ ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ನೀರಾವರಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವಧಿ ಅವಧಿಗೆ ಮರುಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುವುದು ಅಗತ್ಯ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಬೇಡಿಕೆ ನೀರು ನಿರಾಕರಿಸುವುದಲ್ಲ: ಕರ್ನಾಟಕದ ನಿಲುವನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ನೀರು ಕೊಡಬಾರದು ಎಂದು ಸರಳೀಕರಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಹೆಚ್ಚು ಮೂಲ ಭೂತವಾ ದದ್ದು. ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನಿಷ್ಠ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ಪರಿಸರ ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಂತಿರುವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ನಂತರ ಎಷ್ಟು ನೀರು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹಂಚಲು ಸಾಧ್ಯ? ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಪ್ರಸ್ತುತ ನಿಜವಾದ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯ ಎಷ್ಟು? ಮತ್ತು ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಜಲಸಮತೋಲನದ ಮಾನದಂಡದಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಲಾಗಿದೆಯೇ? 4000 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ ಪ್ರಮಾಣದ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ ಮುಖ್ಯ.

ನಿರ್ಧಾರವು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಬೇಡಿಕೆ ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಂದು ರಾಜ್ಯದ ಕೊರತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇರದೆ, ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಲಭ್ಯ ನೀರು, ಅನಿವಾರ್ಯ ಅಗತ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಬೆಳೆ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಬೇಕು. ಕಾವೇರಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವು ಅಂತಿಮ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ತಲುಪಿದ ಪಾರದರ್ಶಕ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಿದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ವೇ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಆಧಾರ. ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತರು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನೀರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಕರಿಸುವುದಲ್ಲ. ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಯಿರುವ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾದ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ.