ವಿಡಿಯೋ ಫೋಟೋ ಗ್ಯಾಲರಿ ಫ್ಯಾಷನ್​ ಕ್ರೈಂ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಶ್ವವಾಣಿ ಪ್ರಾಪರ್ಟಿ ಪ್ರವಾಸಿ ಪ್ರಪಂಚ ವಿದೇಶ ಸಂಪಾದಕೀಯ ಉದ್ಯೋಗ
Ad

Vishweshwar Bhat Column: ತಾಯಿ ಜತೆ ತಾಲೀಮು ಸಲ್ಲ

ತಾಯಿಯ ಎದುರು ಸತತವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಮಗುವಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನೀಡ ಬಹುದು. ಇದು ಅಸಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಬಹುದು. ತಾಯಿ ಮಗುವಿಗೆ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಬಲ್ಲಳೇ ಹೊರತು, ಜಗತ್ತಿನ ಕ್ರೂರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಲು ಆಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ.

Vishweshwar Bhat Column: ತಾಯಿ ಜತೆ ತಾಲೀಮು ಸಲ್ಲ

-

ಸಂಪಾದಕರ ಸದ್ಯಶೋಧನೆ

‘ತಾಯಿಯ ಜತೆ ಯಾವುದೇ ಆಟವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ (Practice) ಮಾಡಬಾರದಂತೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆಕೆ ಮಗ ಅಥವಾ ಮಗಳು ಸೋಲುವುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ’ ಎಂಬ ಈ ಮಾತಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮುಖಾಮುಖಿ ಯಾದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಹಂಬಲವಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗ/ಮಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೇ ಬೇರೆ.

ಇಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿನ ಎದುರಾಳಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಜತೆ ಆಟವಾಡಲು ಹೋದಾಗ, ಆಕೆ ಆಟದ ನಿಯಮಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಗ/ಮಗಳ ಮುಖದ ಮೇಲಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಮಗ/ಮಗಳು ಗೆದ್ದಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುವ ಸಂಭ್ರಮ ಆಕೆಗೆ ತನ್ನ ಗೆಲುವಿಗಿಂತ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಆಕೆ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ ಸೋಲುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಆಟದ ಕೌಶಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಬದಲು, ಕೇವಲ ಮಮತೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ತಾಯಿ ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ರಕ್ಷಕಿ. ಜಗತ್ತು ಏಟು ನೀಡಿದಾಗ, ಸೋಲು ಉಣಿಸಿದಾಗ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗುವವಳು ಆಕೆ. ಇಂಥ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಯೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೋಲುಣಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಮಾತು.

ಜೀವನದ ಯಾವುದೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಸೋತು ಬಾಡಿದರೆ ಆಕೆ ಅತೀವವಾಗಿ ನೊಂದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಆಟದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಅದನ್ನು ತಿದ್ದಿ, ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿ ಆಟದ ನಿಯಮ ಕಲಿಸುವ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಎದುರಾಳಿಯಾಗಲು ಆಕೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Vishweshwar Bhat Column: ಸುಮನ್‌ ಕಲ್ಯಾಣಪುರ ಒಂದು ನೆನಪು

ಆಕೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಸದಾ ‘ವಿಜೇತ’ನಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು. ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಅಥವಾ ಅಭ್ಯಾಸದ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವೇ ನಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಎದುರಾಳಿ ಯ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಜ್ಜಾಗುವುದು. ಮಗು ಗೆಲ್ಲಲಿ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆಕೆ ತನ್ನ ಆಟವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಇದರಿಂದ ಮಗುವಿಗೆ ತನ್ನ ನೈಜ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಅರಿವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಗು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಆಕೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತು ಅಥವಾ ಅಸಲಿ ಎದುರಾಳಿ ಮಗುವಿನ ತಪ್ಪನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ತಾಯಿಯ ಎದುರು ಸತತವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಮಗುವಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಇದು ಅಸಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಬಹುದು. ತಾಯಿ ಮಗುವಿಗೆ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಬಲ್ಲಳೇ ಹೊರತು, ಜಗತ್ತಿನ ಕ್ರೂರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಲು ಆಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ.

ಏಕೆಂದರೆ ಆಕೆಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ‘ತಂತ್ರ’ಗಳಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ‘ಮಮತೆ’ ಇದೆ. ಆಕೆ ಮಗುವಿಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ, ಸೋತಾಗ ಬೆನ್ನು ಸವರುತ್ತಾಳೆ, ಹಸಿದಾಗ ಉಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಮಗುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಆ ಮೂಲಕ ಬಲಿಷ್ಠಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಆಕೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆಕೆಗೆ ತನ್ನ ಮಗುವಿನ ಗೆಲುವು ಒಂದು ಹಬ್ಬವಿದ್ದಂತೆ.

ಒಬ್ಬ ಗುರು ಅಥವಾ ಕೋಚ್ ಮಗುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಅದರ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸು ತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ತಾಯಿ ಮಗುವಿನ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಬೇಕಾದ ತಾಲೀಮನ್ನು ಹೊರಗಿನವ ರೊಂದಿಗೇ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಯುದ್ಧದ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕಲ್ಲ. ತಾಯಿಯ ಎದುರು ಆಟವಾಡಬೇಡ ಎನ್ನುವುದರ ಅರ್ಥ ಆಕೆಯನ್ನು ದೂರವಿಡು ಎಂದಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಅಳತೆಗೋಲಿನಿಂದ ಅಳೆಯಬೇಡ ಎಂದರ್ಥ. ಆಕೆ ಮಗುವಿನ ಗೆಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದವಳು.

ಮಗುವನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಆಕೆಗೆ ಇಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಮಗುವಿನ ದೊಡ್ಡ ಗೆಲುವು. ಜೀವನದ ಕಠಿಣ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಬೇಕಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಕೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಆಕೆಯೊಂದಿಗಿನ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲಲ್ಲ. ತಾಯಿ ಮಗುವಿನ ಗೆಲುವಿನ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ದೀಪವೇ ಹೊರತು, ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಡೆತಡೆಯಾಗುವ ಎದುರಾಳಿಯಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಮಗುವನ್ನು ಅಸಲಿಗೆ ಸೋಲಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಆಟದ ಮೈದಾನದ ಸೋಲಿನಿಂದಮಗುವೇ ಕಲಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.