Nanjangud Mohan Column: ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಮಠದ ಗೋಡೆಗಳಿಲ್ಲ; ಮಾನವೀಯ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಗಡಿಗಳಿಲ್ಲ

ನಂಜನಗೂಡು ಮೋಹನ್

ಅಘಾತದಿಂದಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಉತ್ತರಾದಿ ಮಠದ ಶ್ರೀ ಸತ್ಯಾತ್ಮತೀರ್ಥ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರನ್ನು ಸುತ್ತೂರು ಮಠದ ಶ್ರೀ ಶಿವರಾತ್ರಿ ದೇಶಿಕೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಿಸಿದ ಕ್ಷಣ, ಸರಳ ಭೇಟಿಯೊಂದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿತ್ತು. ಈ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಔಪಚಾರಿಕತೆಯ ಆಡಂಬರವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅಧಿಕಾರ, ಸ್ಥಾನಮಾನ, ಪಂಥ, ಪರಂಪರೆಗಳ ಅಂತರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಉಳಿದದ್ದು ಕೇವಲ ಸಹೃದಯತೆ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿ. ಮಠಗಳು ಬೇರೆ. ಪರಂಪರೆಗಳು ಬೇರೆ. ಆರಾಧನಾ ವಿಧಾನಗಳು ಬೇರೆ. ಆದರೆ ನೋವಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ನಿಲ್ಲುವ ಹೃದಯ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳೇ ನಿಜವಾದ ಧಾರ್ಮಿಕತೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ. ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲ; ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಅರಿತು, ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದೇ ಧರ್ಮ.

ಸುತ್ತೂರು ಶ್ರೀಗಳ ಈ ನಡೆ, ಅವರ ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಂತಿದೆ. ಸುತ್ತೂರು ಶ್ರೀಗಳ ಈ ನಡೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪರಂಪರೆಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿಸ ಬಲ್ಲದು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Shashidhara Halady Column: ತೆರೆಮರೆಗೆ ಸರಿಯುತಿದೆ ಪೇಪರ್‌ ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ !

ಯತಿಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಮುಖ್ಯವಾದರೂ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯ. ಒಬ್ಬರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಕೇವಲ ಇಬ್ಬರು ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳಲ್ಲ-ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಜೊತೆ ನಿಲ್ಲುವ ಭಾರತೀಯ ಸನಾತನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಒಂದು ಸುಂದರ ಮುಖ.

ಮಾತುಗಳು ಮುಗಿದರೂ, ಆ ಭೇಟಿಯ ಮಾನವೀಯ ಅರ್ಥ ಬಹುಕಾಲ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ನೋವಿನಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುವ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು, ದೇವರ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರ. ಸುತ್ತೂರು ಶ್ರೀಗಳ ಈ ಸಹೃದಯ ನಡೆ, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿದೆ. ಮಠಗಳು ಬೇರೆ ಇರಬಹುದು; ಮನಸ್ಸುಗಳು ಬೇರೆ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ಪರಂಪರೆಗಳು ಬೇರೆ ಇರಬಹುದು; ಮಾನವೀಯತೆ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಔಷಧಿ ದೇಹದ ಗಾಯವನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಾಯವನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಸುತ್ತೂರು ಶ್ರೀಗಳ ಈ ಭೇಟಿ ಆ ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಪ್ರತೀಕ. ಸಂತರ ಜೀವನವನ್ನು ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತ್ಯಾಗ, ತಪಸ್ಸು, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಸಂತರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮತ್ತೊಂದು ಅಳತೆ ಇದೆ- ಅವರ ಹೃದಯ ಎಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು. ದೇಶಿಕೇಂದ್ರ ಶ್ರೀಗಳ ಈ ನಡೆ ನಮಗೆ ಅದನ್ನೇ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಂದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ. ಸಣ್ಣ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ದೊಡ್ಡ ಅಂತರ ಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆ, ವಿಚಾರ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಗಳ ಸುತ್ತ ನಾವು ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಆ ಗೋಡೆ ಗಳೆಲ್ಲ ಕುಸಿಯಬೇಕು. ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಮಠದ ಗೋಡೆ ಗಳಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸತ್ಯಾತ್ಮತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ ದೇಶಿಕೇಂದ್ರ ಶ್ರೀಗಳ ನಡೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಘಟನೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ ದೊಡ್ಡ ಸಂದೇಶ.

ಬಹುಶಃ ದೇಶಿಕೇಂದ್ರ ಶ್ರೀಗಳು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದಿರಬಹುದು. ಮಾತುಗಳೂ ಹೆಚ್ಚು ಇರದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಭೇಟಿಗಳಿಗೆ ದೀರ್ಘ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೃದಯದಿಂದ ಬಂದ ಒಂದು ಭೇಟಿ ಸಾಕು. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಕಾಳಜಿ ಸಾಕು. ಒಂದು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತು ಸಾಕು.

ಸತ್ಯಾತ್ಮತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಗಳು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರ ಹಾರೈಕೆ. ಅವರ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅವರ ನೋವಿನ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ದೇಶಿಕೇಂದ್ರ ಶ್ರೀಗಳ ಸಹೃದಯತೆಯೂ ನಮ್ಮ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಿ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಆ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆ ಭೇಟಿ, ಬಹುಶಃ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಉಳಿದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ಭಾವನೆ-ದೇವರನ್ನು ಕಾಣಲು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗ ಬಹುದು; ಆದರೆ ದೇವರ ಗುಣವನ್ನು ಕಾಣಲು, ನೋವಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಹೃದಯವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕು. ಸುತ್ತೂರು ಶ್ರೀಗಳ ಈ ಸಹೃದಯ ನಡೆ, ಅಂತಹ ಒಂದು ಹೃದಯದ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ನಮನ