K V Chandramouli Column: ಎಸ್‌ʼಐಆರ್:‌ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಉರುಳೋ, ಶುದ್ದೀಕರಣವೋ ?

ಮತಾವಲೋಕನ

ಕೆ.ವಿ.ಚಂದ್ರಮೌಳಿ

ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೃಷಿ ಸಚಿವರೂ ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲಾ ಉಸ್ತುವಾರಿ ಸಚಿವರೂ ಆಗಿರುವ ಎನ್. ಚೆಲುವ ರಾಯಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಅ.13ರಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ‘ಎಸ್‌ಐಆರ್ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಉರುಳು’ ಎಂಬ ಅಭಿಮತ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ತೀವ್ರ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ- ಎಸ್‌ಐಆರ್ ಕುರಿತು ಗಂಭೀರ ಆತಂಕಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅರ್ಹ ಮತದಾರರ ಹೆಸರು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಕೈಬಿಡಬಾರದು ಎಂಬ ಅವರ ಕಾಳಜಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಎಸ್ ಐಆರ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಚು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಮೊದಲು, ಲೇಖನದಲ್ಲಿನ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಕಾನೂನು, ಅಂಕಿಅಂಶ ಮತ್ತು ತಾರ್ಕಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.

1. ಎಸ್‌ಐಆರ್ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಉಸಿರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ?: ಮತದಾನ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಜೀವಾಳ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ರಕ್ಷಣೆ ಎಂದರೆ ಅರ್ಹ ಮತದಾರರ ಹೆಸರನ್ನು ಉಳಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯ ನಿಖರತೆಯನ್ನೂ ಕಾಪಾಡುವುದು. ಮೃತರ ಹೆಸರುಗಳು, ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಡೆ ನೋಂದಾಯಿತ ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡವರ ಹಳೆಯ ನೋಂದಣಿಗಳು ಮುಂದುವರಿದರೆ ಪಟ್ಟಿಯ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯೇ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಎಸ್‌ಐಆರ್‌ನ ಉದ್ದೇಶವೇ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವಿರೋಧಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಅದೇ ವೇಳೆ, ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಹ ಮತದಾರರ ಹೆಸರು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲೇಬೇಕು. ವಿವಾದದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಎಸ್ ಐಆರ್ ಇರಬೇಕೇ ಬೇಡವೇ ಎಂಬುದಲ್ಲ; ಅದು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಹ ಮತದಾರರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

2. ಕೇರಳದ ಚುನಾವಣಾ ಅನುಭವವೂ ಚರ್ಚೆಗೆ ಅರ್ಹ: 2026ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ದಿ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಪತ್ರಿಕೆಯು 2026ರ ಮೇ 6ರಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕೇರಳದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಶಾಸಕ ಮ್ಯಾಥ್ಯೂ ಕುಳನಾಡನ್ ಅವರು ಎಸ್‌ಐಆರ್‌ನಿಂದ ನಕಲಿ ಮತದಾರರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಇದರಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುನೈಟೆಡ್ ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್ ಫ್ರಂಟ್ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಲು ನೆರವಾಯಿತು ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: K V Chandramouli Column: ಕಾವೇರಿ: ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಿತಿಯ 5 ಲೋಪಗಳು

ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷದವರು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ಅವರು ಆರೋಪಿಸಿದ ನಕಲಿ ಮತದಾರರ ನೋಂದಣಿ ಗಳನ್ನು ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ತಡೆಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ ಎಂಬ ವಾದವನ್ನೂ ಅವರು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ದೃಢಪಟ್ಟ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶದ ಕಾರಣ-ಪರಿಣಾಮ ಸಂಬಂಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ಇದು ಎಸ್‌ಐಆರ್‌ನಿಂದ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಯಿತು ಎಂಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಶಾಸಕರ ರಾಜಕೀಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ; ನಕಲಿ ಮತದಾರರ ನೋಂದಣಿಗಳ ಹಿಂದಿನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ತನಿಖಾ ವರದಿ ಅಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಈ ಹೇಳಿಕೆ ಎಸ್‌ಐಆರ್‌ನ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾಗಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ನಕಲಿ ನೋಂದಣಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಹ ಮತದಾರರ ಹೆಸರು ತಪ್ಪಾಗಿ ಕೈಬೀಳುವ ಅಪಾಯ-ಎರಡನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಎಸ್‌ಐಆರ್‌ನ ನಿಜವಾದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಹೇಳಿಕೆಗಳಲ್ಲ; ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳು, ಮರುಸೇರ್ಪಡೆಯ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಪರಿಶೀಲನೆಯೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ಈ ಮಾನದಂಡವು ಎಸ್‌ಐಆರ್ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರಿಗೂ ವಿರೋಽಸುವವರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು.

೩. 13 ಕೋಟಿ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದ 1.08 ಕೋಟಿ ಮತದಾರರ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು: ಸಚಿವರು ದೇಶದಲ್ಲಿ 13 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ 1.08 ಕೋಟಿ ಮತದಾರರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ದಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ಅ.5ರ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕರಡು ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಗಳಿಂದ ಸುಮಾರು 13 ಕೋಟಿ ಹೆಸರುಗಳು ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಹೊರಗುಳಿದ ಮತದಾರರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನೋಂದಾಯಿಸಲು 20 ರಾಜ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಅಭಿಯಾನ ನಡೆಸುವಂತೆ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಸೂಚಿಸಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಗುರುತಿಸಲಾದ ಹೆಸರುಗಳು, ಕರಡು ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅಳಿಸಲಾದ ಹೆಸರುಗಳು ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. 13 ಕೋಟಿ ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನೇ ಅರ್ಹ ಮತದಾರರ ಹಕ್ಕು ಕಸಿದುಕೊಂಡವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಅಷ್ಟೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹೆಸರುಗಳು ಕೈಬಿಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಾರಣವಾರು ಪರಿಶೀಲಿಸದೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ದಿ ನ್ಯೂ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಆಗ 17ರ ವೇಳೆಗೆ 1,08,31,945 ಮತದಾರರನ್ನು ಗೈರುಹಾಜರಿರುವವರು, ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡವರು, ಮೃತಪಟ್ಟವರು, ಪುನರಾವರ್ತಿತ ನೋಂದಣಿ ಹೊಂದಿರುವವರು ಮತ್ತು ಇತರರು (ASDDO&Absent, Shifted, Dead, Duplicate and Others) ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಅನರ್ಹರೆಂದಾಗಲಿ, ಅವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂದಾಗಲಿ ಅರ್ಥವಲ್ಲ.

ದಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, Absent ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾದ 85,267 ಮತ್ತು Shifted ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾದ 95,037 ಮತದಾರರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸ ಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ: ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಅಗತ್ಯ ವಾಗಿರಬಹುದು; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದರೊಳಗೆ ತಪ್ಪುಗಳೂ ಸಂಭವಿಸ ಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗವು ಮರಣ, ಸ್ಥಳಾಂತರ, ಪುನರಾವರ್ತಿತ ನೋಂದಣಿ ಮತ್ತು ಪತ್ತೆಯಾಗದಿರುವ ಕಾರಣಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೆಸರುಗಳ ಮರುಸೇರ್ಪಡೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಅಳಿಸುವಿಕೆಯ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು. ಸಚಿವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವಾಗ ಅವುಗಳ ಮೂಲ, ದಿನಾಂಕ, ವರ್ಗೀಕರಣ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಮಾನದಂಡ ವನ್ನು ಎಸ್ ಐಆರ್ ಪರವಾಗಿರುವ ವಾದಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು.

4.ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಉದಾಹರಣೆಗಳು: ಸಚಿವರು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಸೊಪುರ ದಕ್ಷಿಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ 65 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಮತದಾರರ ಕಡಿತ ಮತ್ತು 21 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಹೆಸರುಗಳ ಮರುಸೇರ್ಪಡೆ, ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ 60 ಲಕ್ಷ ಹೆಸರುಗಳ ಕಡಿತ ಹಾಗೂ 22 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಹೆಸರುಗಳ ಮರುಸೇರ್ಪಡೆಯ ಕುರಿತು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸುವಾಗ ಯಾವ ಅವಧಿಯ ಪಟ್ಟಿ, ಯಾವ ಹಂತದ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಮತ್ತು ಯಾವ ಭೌಗೋಳಿಕ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಂದು ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಂಕಿಅಂಶವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುವ 65 ಲಕ್ಷದ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಮೂಲ ದಾಖಲೆ ಪರಿಶೀಲನೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಕರಡು ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ 2,70,313 ಮತದಾರರ ವಯಸ್ಸು 101ರಿಂದ 150 ವರ್ಷಗಳ ನಡುವೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದು, ಜನನ ವರ್ಷವನ್ನು 1900 ಎಂದು ತೋರಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ದಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ.

ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ತಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷವನ್ನು ನಂತರ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಘಟನೆ ದತ್ತಾಂಶದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಪರಿಶೀಲನೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಒಂದು ದೋಷದಿಂದಲೇ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಮತದಾರರ ಅಳಿಸುವಿಕೆ ಸಾಬೀತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ದೋಷ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಮಗಳೂ ದೋಷರಹಿತ ವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

5.ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗವು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಕೈಗೊಂಬೆಯೇ?: ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗವು ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಪಕ್ಷದ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಗಂಭೀರ ರಾಜಕೀಯ ಆರೋಪ. ಅದನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು, ನಿರ್ಧಾರಗಳ ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಪಾತದ ಪರಿಶೀಲಿಸಬಹುದಾದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಅಗತ್ಯ. ಆಯೋಗದ ಕೆಲವು ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಟೀಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯನ್ನು ಪಕ್ಷದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವುದು ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಥನೀಯವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆಯೋಗವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಬಾರದು ಎಂದೂ ಹೇಳಲಾಗದು.

ಚುನಾವಣಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಅದರ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದು, ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೂ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಉದ್ದೇಶದ ಕುರಿತು ಊಹಾಪೋಹ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಫಲಪ್ರದ.

6. ಫಾರಂ 7ರ ದುರುಪಯೋಗದ ಆರೋಪ: ಫಾರಂ 7ರ ಮೂಲಕ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ, ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡ ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಅರ್ಹ ಮತದಾರರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸ ಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಸಚಿವರ ಆರೋಪ ತನಿಖೆಗೆ ಅರ್ಹವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಫಾರಂ 7 ಬಳಸಿ ಆಕ್ಷೇಪಣೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದೇ ಅಕ್ರಮವಲ್ಲ; ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಕಾರಣವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಸೇರ್ಪಡೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಆಕ್ಷೇಪಣೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಕಲಿ ಮಾಹಿತಿ, ದುರುದ್ದೇಶಪೂರಿತ ಅರ್ಜಿ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ಸಾಮೂಹಿಕ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಿತವಾಗಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಅಕ್ರಮ ಅರ್ಜಿಗಳು ವಾಪಸ್ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬುದೊಂದರಿಂದ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಫಾರಂ 7 ದುರುಪಯೋಗವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬರಲಾಗದು. ಎಷ್ಟು ಅರ್ಜಿಗಳು ಸಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಎಷ್ಟು ತಿರಸ್ಕೃತವಾದವು, ಎಷ್ಟು ವಾಪಸ್ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು, ಎಷ್ಟು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶ ಪೂರ್ವಕ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ಕಂಡುಬಂತು ಎಂಬ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಆಕ್ಷೇಪಣೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಉಳಿಯಬೇಕು; ಅದೇ ವೇಳೆ, ಅರ್ಹ ಮತದಾರರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುವ ದುರುಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿರಬಾರದು.

7.2023ರ ನೇಮಕಾತಿ ಕಾಯಿದೆ ಮತ್ತು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗದ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ: ಚೆಲುವರಾಯಸ್ವಾಮಿ ಅವರು 2023ರ ಕಾಯಿದೆಯ ಮೂಲಕ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಆಯೋಗದ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯ ಕುಸಿತದ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಕಾಯಿದೆಯ ಸರಿಯಾದ ಹೆಸರು The Chief Election Commissioner and Other Election Commissioners (Appointment, Conditions of Service and Term of Office) Act, 2023. ಇದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಾಯಿದೆಯ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಲ್ಲ. ಈ ಕಾಯಿದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 7ರ ಪ್ರಕಾರ ಆಯ್ಕೆ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ, ಲೋಕಸಭೆಯ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯವರು ನಾಮನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡುವ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಹಿಂದಿನ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ʼನ ಮಧ್ಯಂತರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತದ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಯ ಸ್ಥಾನ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯು ಕಾರ್ಯಾಂಗದ ಪ್ರಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾ ಗಿರುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ನೇಮಕಾತಿ ಸಮಿತಿಯ ರಚನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಳವಳವನ್ನೂ, ಎಸ್‌ಐಆರ್‌ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಮವೂ ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪವನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ನೇಮಕಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಣೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಪಾರದರ್ಶಕ ಆಯ್ಕೆ ಮಾನದಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನದ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಅದರಿಂದಲೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮತದಾರರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ದುರುದ್ದೇಶದಿಂದ ಅಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸಾಬೀತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

8.ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನಿಲುವು: 27 ಮೇ 2026ರಂದು Association for Democratic Reforms vs Election Commission of India ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಬಿಹಾರದ ಎಸ್‌ಐಆರ್ ನಡೆಸುವ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ವಿಶೇಷ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.

ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿರುವುದು ಎಸ್‌ಐಆರ್‌ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯಾ ಚರಣೆಯೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಸ್‌ಐಆರ್ ನಡೆಸುವುದೇ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಎಂಬ ವಾದಕ್ಕೆ ಇದು ಮಹತ್ವದ ಪ್ರತಿವಾದವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ನ್ಯಾಯಾಂಗವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಎಸ್‌ಐಆರ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಗ್ರಹಿಸುವು ದಕ್ಕಿಂತ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದೋಷಗಳು, ಅರ್ಹ ಮತದಾರರ ಹೊರಗಿಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ.