Vishweshwar Bhat Column: ಎಗ್ಲಾಫ್ ಎಂದರೇನು?
ಇದು ಭಾಷೆಯ ಒಂದು ‘ಖಾಲಿ ಚೆಕ್’ ಇದ್ದಂತೆ. ಸಂದರ್ಭ ಮತ್ತು ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇದರ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊರಿಸಬಹುದು. ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದಾಗ, ಎಗ್ಲಾಫ್ ಪದದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೇ ಒಂದು ಆಕರ್ಷಕ ವೈರುಧ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಸಂವಹನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನಿಖರವಾಗಿಸಲು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು.
-
ಸಂಪಾದಕೀಯ ಸದ್ಯಶೋಧನೆ
‘ಎಗ್ಲಾಫ್’ (Eglaf) ಎಂಬುದು ಭಾಷಾ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟ, ವಿನೋದಮಯ ಹಾಗೂ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವ್ಯಾಕರಣ ಮತ್ತು ನಿಘಂಟುಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಮಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದಾದರೆ, ಯಾವುದೇ ಸ್ವಂತ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಪದವನ್ನೇ ‘ಎಗ್ಲಾಫ್’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾರಸ್ಯವಿರುವುದು ಇದರ ಶೂನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.
ಬದಲಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಪದದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಇದರ ಅಸಾಧಾರಣ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಬ್ದವೂ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಸ್ತುವನ್ನು, ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು, ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಹೆಸರಿಸಲು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಗ್ಲಾ- ಈ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಎಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಹರಿವಿ ನೊಳಗೆ ಬೆರೆತುಹೋಗುವ ಒಂದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಪರ್ಯಾಯ ಶಬ್ದವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದು ಭಾಷೆಯ ಒಂದು ‘ಖಾಲಿ ಚೆಕ್’ ಇದ್ದಂತೆ. ಸಂದರ್ಭ ಮತ್ತು ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇದರ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊರಿಸಬಹುದು. ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ದಾಗ, ಎಗ್ಲಾಫ್ ಪದದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೇ ಒಂದು ಆಕರ್ಷಕ ವೈರುಧ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಸಂವಹನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನಿಖರವಾಗಿಸಲು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು. ಆದರೆ ಎಗ್ಲಾಫ್ ಎಂಬುದು ಯಾವುದೇ ನಿಶ್ಚಿತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಿಲ್ಲದ ಪದವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಬದಲು ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಗತಿಯನ್ನು ಸರಾಗಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Vishweshwar Bhat Column: ವನರಾಜ್ ಭಾಟಿಯಾ ನೆನಪು
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಅಥವಾ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬಾರದ ಪದವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ನಿಲ್ಲುವ ಬದಲು, ಆ ಶೂನ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎಗ್ಲಾಫ್ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯು ಯಾವುದೇ ತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಅರ್ಥಹೀನತೆಯ ಹೊರಮೈಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಮತ್ತು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂವಹನ ಸಾಧನವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸುವ ‘ಪ್ಲೇಸ್ಹೋಲ್ಡರ್’ ಅಥವಾ ಪೂರಕ ಶಬ್ದಗಳ ಗುಂಪಿಗೆ ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಸೇರುತ್ತದೆ.
ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ‘thingamajig’, ‘whatchamacallit’ ಅಥವಾ ‘doodad’ ಮುಂತಾದ ಪದಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಸ್ತುಗಳ ಹೆಸರು ಮರೆತಾಗ ಬಳಸುವಂತೆಯೇ, ಎಗ್ಲಾಫ್ ಪದವು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳು, ಗುಣವಾಚಕಗಳು ಮತ್ತು ಅಮೂರ್ತ ಭಾವನೆಗಳಿಗೂ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ‘ಆ ಎಗ್ಲಾಫ್ ಅನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಡು’ ಎಂದಾಗ ಅದು ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಬಹುದು.
ಅದೇ ರೀತಿ ‘ಅವನ ನಡೆವಳಿಕೆ ತುಂಬಾ ಎಗ್ಲಾಫ್ ಆಗಿದೆ’ ಎಂದಾಗ ಅದು ಅವನ ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ವಭಾವ ವನ್ನು ಸೂಚಿಸಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಪದದ ಸ್ವಂತ ನಿಘಂಟು ಅರ್ಥ ಮುಖ್ಯವಾಗದೇ, ಮಾತನಾಡು ವವನ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಕೇಳುಗನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಸಂದರ್ಭವೇ ಪ್ರಧಾನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸಂಕೇತ ಶಾಸ್ತ್ರದ (Semiotics) ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಗ್ಲಾಫ್ ಪದವು ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನದ ಪಿತಾಮಹ ಫರ್ಡಿನಾಂಡ್ ಡಿ ಸಾಸ್ಯೂರ್ ಅವರ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾಷೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟಕವೂ ‘ವಾಚಕ’ (Signifier- ಶಬ್ದ ಅಥವಾ ಲಿಪಿ) ಮತ್ತು ‘ವಾಚ್ಯ’ (Signified- ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಅರ್ಥ ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನೆ) ಎಂಬ ಎರಡು ಅಂಶಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ.
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಾಚಕ ಮತ್ತು ವಾಚ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಒಪ್ಪಂದ ವಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಗ್ಲಾಫ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಾಚಕ ಮಾತ್ರ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಜೀವಂತ ವಾಗಿದ್ದು, ವಾಚ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಬಂಧರಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಭಾಷೆಯು ಮನುಷ್ಯನ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವ ಒಂದು ಜೈಲಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬಾಗುವ ಒಂದು ಜೀವಂತ ಮಾಧ್ಯಮ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಂದರ್ಭವೇ (Context) ಎಗ್ಲಾಫ್ʼನ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜೀವಾಳ. ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿ ಬರುವುದು ಅದು ಪ್ರಯೋಗವಾಗುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸನ್ನಿವೇಶ ದಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ‘ಆ ಎಗ್ಲಾಫ್ ತೆಗೆದುಕೋ’ ಎಂದರೆ ಅದು ಚಾಕು ಅಥವಾ ಸೌಟನ್ನು ಸೂಚಿಸಬಹುದು.