ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೆಯಾದ ವಿಶ್ವವಾಣಿಯ ʼತುಂಟರಗಾಳಿʼಯ ಅಂಕಣಕಾರ ಹರಿ ಪರಾಕ್ ಅವರು ಸಿನಿಮಾ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. 800ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಿನಿಮಾಗಳ ವಿಮರ್ಶೆ, ಸಿನಿಮಾ ಪುರವಣಿಯ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತು ಹಲವಾರು ಸಿನಿಮಾ ಸಂಬಂಧಿತ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದು, ಚಿತ್ರರಂಗದ ಸಾಧಕರನ್ನು, ಎಲೆ ಮರೆಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದಾರೆ. ಕನ್ನಡಪ್ರಭ, ವಿಶ್ವವಾಣಿ, ಪ್ರಜಾ ಟಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ. ಕನ್ನಡಪ್ರಭದ ಪಂಚಕಜ್ಜಾಯ ಅಂಕಣದ ಮೂಲಕ ಅಂಕಣಕಾರರಾಗಿ ಪರಿಚಿತರು. ನಂತರ ಹರಿಕಥೆ, ತುಂಟರಗಾಳಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇದೇ ಅಂಕಣ ಮುಂದುವರಿಕೆ. ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾರಂಗದಲ್ಲೂ ಗೀತ ಸಾಹಿತಿ, ಸಂಭಾಷಣೆಕಾರರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ.
ನಿರ್ದೇಶಕ ಎಪಿ ಅರ್ಜುನ್ ಕೂಡಾ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಸಿನಿಮಾ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡುವ ಯೂಟ್ಯೂಬರ್ ಗಳ ಮೇಲೆ ಪೊಗರು ಚಿತ್ರದ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಹಾಯ್ದಿದ್ದರು. ಆದಿತ್ಯ ಅವರದ್ದು ಅದರ ಮುಂದುವರೆದ ಅಧ್ಯಾಯ ಆಗಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ. ಆದಿತ್ಯ ತಮ್ಮ ಚಿತ್ರದ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದುವರಿದು ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಂಡಳಿಯ ಛೇಂಬರ್ವರೆಗೂ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು.
ಕೋರ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಜಡ್ಜ್ ತುಂಬಾ ಸಂಭಾವಿತರು. ಹಾಗಾಗಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಜತೆಯಾಗಿ ಬದು ಕೋಕೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ರು. ನೋ ಯೂಸ್, ಖೇಮು, ಖೇಮುಶ್ರೀ ಇಬ್ರೂ ಸುತರಾಂ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಂತರ ಜಡ್ಜ್ ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಡೈವೋರ್ಸ್ ಕೋಡೋಕೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ರು, ಈಗ ವಿಷಯ ಜೀವನಾಂಶಕ್ಕೆ ಬಂತು.
ರಾಜೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಬಾಬು ಹೊಸ ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ಮಾತಿಗೆ ಚಿತ್ರಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುವ ತಾಕತ್ತು ಇತ್ತು. ಆದರೆ, ಈಗ ಅದೇ ಮಾತು ಹೇಳಿದರೆ, ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೆ ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಮಾಡ್ತಾರಾ, ಮಾಡಿದ್ರೆ ಕಂಪ್ಲೀಟ್ ಮಾಡ್ತಾರಾ, ಮಾಡಿದ್ರೆ ರಿಲೀಸ್ ಮಾಡ್ತಾರಾ ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಿನಿಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಬಂದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ.
ಜನ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳೋದಿರಲಿ, ಸ್ವತಃ ಉಪೇಂದ್ರ ಅವರೇ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಲು ರೆಡಿ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತುಕೊಂಡ್ರೆ ಜನ ನನ್ನ ಮರೆತು ಬಿಡ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವರು ಆಗಾಗ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ. ಪಾಪ ಈಗಲೂ ಶೂಟಿಂಗ್ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬಿಡುವು ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು ಅಂತ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಖಾಲಿ ಕೂತಿದ್ದೀನಲ್ಲ ಅಂತ ಬಂದು ಒಂದಷ್ಟು ಖಾಲಿ ಪಲಾವ್ ಮಾತನಾಡಿ ಎದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ.
ಆಸ್ತಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸತ್ಯ ಘಟನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ತಗೊಂಡು ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಕಥೆ ನನ್ನದು ಅಂತ ಹೇಳೋ ಹಕ್ಕು ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕ ಮಾಡಿ ನಿನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅವನಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಯಾರಾದರೂ ಆ ಕಥೆ ನನ್ನದು ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಹಾಗಂತ ಈ ರೀತಿ ಯಾರೂ ಬರೆದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಅನೇಕರು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೊಲಸು ಹಾಡು, ಸಂಭಾಷಣೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರೆಲ್ಲ ಯಾರೋ ‘ಬಿ ಗ್ರೇಡ್’ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡು ವವರು. ಆದರೆ, ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ನಿರ್ದೇಶಕರ ಹೆಸರುಗಳು ಬಂದಾಗ ‘ಎ ಗ್ರೇಡ್’ನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರೇಮ್ ಅವರಿಗೆ ಇಂಥ ಹಾಡು ಬರೆಯೋ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಖಂಡಿತ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಇದೇನೂ ಹೊಸದಲ್ಲ ಬಿಡಿ, ಮೇರುನಟ ಡಾ.ರಾಜ್ಕುಮಾರ್ ಅವರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಂದಿನ ಯುವಪೀಳಿಗೆಯ ನಟರನ್ನೂ ಈ ಗೀಳು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ನಟರು ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು, ತಮ್ಮ ದುಡ್ಡನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ತಮ್ಮ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ವಿಲನ್ ಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದೋಡಿಸಿದಂತೆ ಒಂದೇ ಸಲ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಬೇಕು ಎಂಬೆಲ್ಲ ಪ್ರಲಾಪ ಗಳು ಶುರುವಾಗಿವೆ.
ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವಂಥ ‘ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್’ ಹೊಸ ಅಲೆಯ ಚಿತ್ರಗಳ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದೋ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಅಂಥ ಚಿತ್ರಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ಬರೋ ಪ್ರಮುಖ ಚಿತ್ರ ಅಂದ್ರೆ ದೇವರಾಜ್, ಅರ್ಚನಾ ಅಭಿನಯದ ‘ಹುಲಿಯಾ’. ಆದರೆ ಈಗಲೂ ಕೆ.ವಿ. ರಾಜು ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಮೂರು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ ಅಂದ್ರೆ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ಖಂಡಿತಾ ‘ಹುಲಿಯಾ’ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
‘ಸೂರಿ ಅಣ್ಣ’ ಅನ್ನೋ ಸಿನಿಮಾ ತಂಡ ತಮ್ಮ ಚಿತ್ರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಶೂಟಿಂಗ್ ಸಮಯ ದಿಂದಲೇ ಇಂಥ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು, ಗಿಮಿಕ್ಗಳನ್ನು ಮಾಡ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಮೊನ್ನೆ ಅಂತೂ ಅವನ್ಯಾರೊ ಅಮುಕು ಡುಮುಕು ಅಂತ ಕರೆಂಟ್ ಶಾಕ್ ಹೊಡೆವನಂತೆ ಆಡೋ ಹುಡುಗ ನನ್ನು ಕರ್ಕೊಂಡು ಬಂದು ಅವನಿಂದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕುಡಿಯೋ ನಾಟಕ ಆಡಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಸಿನಿಮಾನ ಜನರಿಗೆ ತೋರಿಸೋ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿತ್ತು ಈ ತಂಡ.
ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಮಾತಾಡೋದು, ನಂತರ, ‘ನಾನು ಹಾಗೆ ಹೇಳೇ ಇಲ್ಲ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನ ತಿರುಚಲಾಗಿದೆ’ ಅಂತ ಹೇಳೋದು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಹಣೆಬರಹ. ಇನ್ನುಳಿದವರಿಗೆ, ಏನೇನೋ ಮಾತಾಡೋದು, ನಂತರ ತಪ್ಪಾಯ್ತು ಅಂತ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳೋದು ಚಾಳಿ. ಇದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಚಿತ್ರರಂಗ ದಲ್ಲಿ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿದೆ. ಚಿತ್ರರಂಗದ ದೊಡ್ಡವರ ಬಗ್ಗೆ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ನಾಲಿಗೆ ಹರಿಬಿಡೋದು, ನಂತರ ನಾನು ಹಾಗೆ ಮಾತಾಡಬಾರದಿತ್ತು.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಇಂಥ ಚಿತ್ರಗಳ ಅಬ್ಬರ ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಮರುಳಾಗೋದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ವೇನಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದು ಸತ್ಯ ಅಲ್ಲ. ಸಿನಿಮಾರಂಗದಲ್ಲಿ ಏನ್ ಪ್ರಯೋಗಗಳಾಗಲೀ, ಎಷ್ಟೇ ಹೈ ಬಜೆಟ್ ಸಿನಿಮಾಗಳು, ಏನೇ ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್ ಕಂಟೆಂಟ್ ಬೇಸ್ಟ್ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಬಂದರೂ ಮಾನವೀ ಯತೆ ಟಚ್ ಇರೋ ಹ್ಯೂಮ್ಯಾನಿಟಿ ಓರಿಯೆಂಟೆಡ್ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಾವಿಲ್ಲ.
ಸರಿ ಅಂತ ಇಬ್ಬರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ವೀಲ್ ಹತ್ತಿದರು. ಆ ರೈಡರ್, ಇವರನ್ನು ಹೆದರಿಸೋಕೆ ಅಂತ ಏನೆ ಸರ್ಕಸ್, ಗಿಮಿಕ್ ಮಾಡಿದ, ಪಲ್ಟಿ ಹೊಡೆಸಿದ. ಆದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ಕಮಕ್-ಕಿಮಕ್ ಅನ್ನಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ, ಸಾಕಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸುತ್ತಾ ರೈಡರ್ ಹೇಳಿದ, “ಮೆಚ್ಚಬೇಕು ಕಣ್ರೀ, ನಾನು ಏನೇ ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಹೆದರಿಸೋಕೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಗುಡ್ ಜಾಬ್".
ವಿಮರ್ಶೆ ಬರೆಯುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೀಳಾಗಿ ಮಾತಾಡೋದು, ಅವರನ್ನ ಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡೋದು ಆಗ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಸ್ಟಾರ್ ಸಿನಿಮಾಗಳಾದ್ರೆ ಅವರ ಕಡೆಯವರು ಮತ್ತು ಪೇಯ್ಡ್ ಅಭಿಮಾನಿ ಗಳ ಕಾಟಕ್ಕೆ ವಿಮರ್ಶಕರು ಕಂಗಾಲಾಗಿzರೆ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಇದರ ಹಾವಳಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದುವರೆಗೆ ಕೇವಲ ಒಳಗೊಳಗೇ ಇದ್ದ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಈಗ ಇನ್ನೊಂದು ಆಯಾಮಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಕೊಂಡಿದೆ.
‘ಬಾಕ್ಸ್ ಆಫೀಸ್ ಸುಲ್ತಾನ್’ ಜೈಲಲ್ಲಿ ಇರೋದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಸಿನಿಮಾಗಳೂ ಬಾಕ್ಸ್ ಆಫೀಸ್ನಲ್ಲಿ ಸೋಲ್ತಾ ಇವೆ. ಇವರ ಪ್ರಕಾರ ದರ್ಶನ್ ಹೊರಗೆ ಇzಗ ಎಲ್ಲ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾಗಳೂ ಸೂಪರ್ಹಿಟ್ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ವು ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಮತ್ತು ದರ್ಶನ್ ಜೈಲಿಂದ ಶಿಫ್ಟ್ ಆಗಿ ಹೊರಬಂದಿದ್ದೇ ತಡ, ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನ ಮನೆ ಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳಿಗೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆಗಿ ಎಲ್ಲ ಸಿನಿಮಾಗಳೂ ‘ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿ ಹಿಟ್’ ಆಗೋದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಅನ್ಸುತ್ತೆ
ಆದರೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ವಿಷಾದದ ವಿಷಯವಿದೆ; ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ನನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳು ಅಂದ್ರೆ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಗೋದು ಹೆಸರುಘಟ್ಟದ ‘ಫಿಲ್ಮ್ ಸಿಟಿ’ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಸ್ಮಾರಕ. ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ, ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿದೇ ಹೋಯಿತು, ಎಲ್ಲ ಫೈನಲ್ ಎಂಬ ಹಂತದ ಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೂ ಮತ್ತೆ ಲೀಗ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಹಂತಕ್ಕೆ ಹೋಗು ವಂಥ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳು ಇವು.
‘ಹೌದಾ, ಅಷ್ಟೊಂದ್ ಕಲೆಕ್ಷನ್ ಆಗಿದೆಯಾ, ನಮಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ಸ್ವತಃ ನಿರ್ಮಾಪಕರೇ ಹೇಳ್ತಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಆದ ಚಿತ್ರಗಳ ಕಥೆಯೂ ಇದೇ. 10 ಕೋಟಿ, 15 ಕೋಟಿ, ಅಂತ ಶುರು ಆಗಿ ನೂರು ಕೋಟಿ ಮಾಡುತ್ತೆ ಅಂತೆ ರಿಪೋರ್ಟುಗಳು ಬಂದಿ ದ್ದವು. ಅದಾದ ನಂತರ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ತಮ್ಮ ಅಫಿಷಿಯಲ್ ಸೋಷಿಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಪೇಜ್ಗಳಿಂದ ಅಂಥ ರಿಪೋಟ್ʼಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಿದ್ದರು.
ಪ್ರತಿ ಸಲ ಸುದೀಪ್ ಸಿನಿಮಾ ಬಿಡುಗಡೆ ಆದಾಗ ಪೈರಸಿ ಮಾಡೇ ಮಾಡ್ತೀವಿ ಅಂತ ಹಠ ತೊಟ್ಟು ಕಿರುಕುಳ ನೀಡುವವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಿಚ್ಚನ ಕಿಚ್ಚು ಅರ್ಥ ಆಗುವಂಥದ್ದೇ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಿಚ್ಚ ಗುಡುಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ‘ಡೆವಿಲ್’ ಸಿನಿಮಾದ ಫಲಿತಾಂಶದಿಂದ ಮೊದಲೇ ಬೇಸರ ಗೊಂಡಿದ್ದ ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವರಿಗೆ ಇದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಸರ ತರಿಸಿರಬಹುದು.
ಚರ್ಚ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ 20 ವರ್ಷದ ಡ್ರೋನ್ ಪ್ರದೀಪ ತಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕನ್ ಫ್ಯೂಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಚರ್ಚಿಗೆ ಹೋದ. ಅಲ್ಲಿ ಫಾದರ್ ಅವರನ್ನು ಕಂಡು “ಫಾದರ್ ನಾನು ಒಂದು ಹುಡುಗಿಯ ಜತೆ ದೈಹಿಕ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ನನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ಅದನ್ನು ಕನ್ ಫ್ಯೂಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ" ಅಂದ. ಕನ್ ಫ್ಯೂಷನ್ ಫಾರ್ಮಾಲಿಟಿ ಗಳನ್ನೆ ಮುಗಿಸುವ ಮುಂಚೆ ಫಾದರ್ “ಸರಿ ಪ್ರದೀಪ್, ನಿನ್ನ ಕನ್ ಫ್ಯೂಷನ್ಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡು ತ್ತೇನೆ
ಸಿಂಗಲ್ ಥಿಯೇಟರ್ ಮತ್ತು ಮಲ್ಟಿಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಬುಕ್ಕಿಂಗ್ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತೀರಾ ಅಧ್ವಾನವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣವೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಬುಕ್ಕಿಂಗ್ʼಗಳೇ ಇಲ್ಲದೆ ಸಿನಿಮಾ ನಲುಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ‘ಡೆವಿಲ್’ ಸಿನಿಮಾ ‘ಸಾರಥಿ’ ಥರ ಆಗದೇ ಅವರ ಇನ್ನೊಂದು ಫ್ಲಾಪ್ ಚಿತ್ರ ‘ಕ್ರಾಂತಿ’ ಥರ ಆಗಿದೆ. ಹಾಗಾ ಗಿಯೇ “ಹಸಿರುಕ್ರಾಂತಿ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ, ಎವ್ವೆರಿ ಡೇ ಈಸ್ ನಾಟ್ ‘ಫ್ರೈಡೇ’.... " ಅಂತ ಅವರ ವಿರೋಧಿಗಳು ಆಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಕೂಲವಾದಂತಿದೆ.
ಸ್ಟಾರ್ ಸಿನಿಮಾಗಳೂ ಕಾಸು ಮಾಡದೆ, ಗಲ್ಲಾಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತುಂಬುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮೊದಲೇ ಸಂಕಷ್ಟ ದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳು ಗಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು ಕೂತಿವೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ಇವೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ಸಿಂಗಲ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಥಿಯೇಟರ್ಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ. ಇನ್ನೋವೇಟಿವ್ ಮಲ್ಟಿಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಗಳು ಹೇಗೋ ಬಚಾವಾ ಗಲು ಹಲವು ಇನ್ನೋ ವೇಟಿವ್ ದಾರಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದ್ರೆ ಸಿಂಗಲ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ಗಳ ಕತೆ ಹಾಗಿಲ್ಲ.
ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೋ ಇಷ್ಟೋ ಓಡಿ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದ ಅನೇಕ ಹೀರೋಗಳ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಕ್ಯಾರೇ ಅನ್ನದ ಈ ಓಟಿಟಿಗಳ ಹೆಡ್ಡುಗಳು ತಲೆ ಬುಡ ಇಲ್ಲದೆ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಿದ ಇಂಥ ಹೀರೋಗಳ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ತಗೋತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಓಟಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ರೇಟು ಅಂತ ಫಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ ಆ ಬಜೆಟ್ಟಿಗಿಂತ ಕಮ್ಮಿ ದುಡ್ಡಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತಮಗೆ ದುಡ್ಡು ಮಿಗಿಸಿಕೊಂಡು ಎದ್ದು ಹೋಗೋ ಪದ್ಧತಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿದೆ.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಥಿಯೇಟರ್ನಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಆದ ತಿಂಗಳಿಗೇ ಅಮೆಜಾನ್ ಪ್ರೈಮ್ ವಿಡಿಯೋ ಓಟಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅದು ರೆಂಟ್ ಬೇಸಿಸ್ ಮೇಲೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸಿನಿಪ್ರಿಯರು, ವಾರ್ಷಿಕ ಚಂದಾದಾರರಾದ ಮೇಲೂ ಮತ್ತೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ನೋಡ ಬೇಕಾ ಅಂತ ವರಾತ ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಸಹಜ ಕೂಡಾ.
ಎರಡೂ ಗಿಳಿಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಾಲೆ ಇತ್ತು. ಎರಡೂ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿದ್ದವು. ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿ, “ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡು. ನಿನ್ನ ಗಿಳಿಗಳನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಈ ಗಿಳಿಗಳ ಜತೆ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಬಿಡು. ಅವು ತಾವಾಗೇ ಸರಿ ಹೋಗ್ತವೆ" ಅಂದ್ರು. ಸರಿ ಅಂತ ಖೇಮು ಮರುದಿನ ತನ್ನ ಎರಡೂ ಗಿಳಿಗಳನ್ನು ತಂದು ಆಶ್ರಮದ ಗಿಳಿಗಳ ಪಂಜರ ದೊಳಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟ
