ಭೂತಾನ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಪತ್ರಿಕೆ, ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗು ತ್ತಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವುಗಳನ್ನು ಓದುವ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ ನನಗೆ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಕೃತಿ. ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ದೇಶಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನೇ ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಅಡುಗೆಯನ್ನು, ಹೊಲಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಭ್ರಮ. ಬಿದರಿನ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಸುಣ್ಣ, ಕೆಂಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ರ ಬರೆದು, ಸಿಂಗರಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ತುಂಬಿಡುವರು. ಟೋಪಶರಗ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು, ನತ್ತು, ಝಮಕಿ, ಬೋರಮಳ, ಅವಲಕ್ಕಿ ಸರ ಸೊಂಟದ ಪಟ್ಟಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡ ತುರುಬ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಸೇವಂತಿ ಹೂವಿನ ಮಾಲಿ ಸುತಗೊಂಡ ಹೆಂಗಸರು ತಯಾರಾದರ, ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳು ಜರದ ಲಂಗಾ ಧಾವಣಿ ಹಕ್ಕೊಂಡ ಉದ್ದ ಜಡೆಯನ್ನು ಸೇವಂತಿಗೆ ಊವಿಂದ ಹೆಣೆದುಕೊಳ್ಳುವರು.
ಶಾಖದಿಂದ ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಗೆ ಸೌದೆ ಒಲೆಯ ಶಾಖವಾದರೇನು, ಗ್ಯಾಸ್ ಅಥವಾ ವಿದ್ಯುತ್ ಒಲೆಯ ಶಾಖವಾದರೇನು, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂದರಾಯಿತು, ರುಚಿ ಅದೇ ತಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಲಾಜಿಕ್ ಇದೆ. ಆದರೂ, ಅದೇಕೋ, ಇಂದಿಗೂ ದಾವಣಗೆರೆ ಬೆಣ್ಣೆ ದೋಸೆ ಮೊದಲಾದ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಸೌದೆ ಒಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ ತಿಂದರೆ, ಭಾರೀ ರುಚಿ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ನಗರದಲ್ಲೂ ಇದೆ!
ಬತ್ತಿ ಹೋದ ಬಾವಿಗಳು, ನೀರಿನ ಕುರುಹೇ ಇಲ್ಲದ ಹೊಳೆಗಳು, ಒಣಗಿ ಹೋದ ಅಡಿಕೆ-ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳು, ಮನೆಯ ಗೇಟಿನ ಮುಂದೆ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿ ನೀರಿಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ಖಾಲಿ ಕೊಡಗಳ ಸಾಲು... ಇದು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಅಥವಾ ಬಯಲು ಸೀಮೆಯ ದೃಶ್ಯವಲ್ಲ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಸಾಲು ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ನದಿಗಳ ಬೀಡಾಗಿರುವ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಹಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳ ಸ್ಥಿತಿ!
ಹಿಮಾಲಿಯನ್, ಬೆಂಗಾಲಿಯಂತಹ ಸ್ವದೇಶಿ ತಳಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸೈಬೀರಿಯನ್, ಪರ್ಷಿಯನ್ ತಳಿಯ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಜೀವಿ ಸುತ್ತಿವೆ. ಬೆಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಆಹಾರ, ಶುದ್ಧಗಾಳಿ ಮತ್ತು ನೀರು ಪೂರೈಸುವ ಮೂಲಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಪಶು ವೈದ್ಯಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ಲಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತ್ರಿವೇಣಿಯವರು ಸಾಮಾಜಿಕ, ಕೌಟುಂಬಿಕ, ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಕೌಟುಂಬಿಕ, ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾದಂಬರಿಗಳೂ ಆಗಿರ ಬಹುದು. ತ್ರಿವೇಣಿಯವರ ಎಲ್ಲಾ ಕೃತಿಗಳ ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯರು. ಅಂದಿಗೆ ಹೊಸದಾದ ‘ಮನೋ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂವೇದನೆ’ಯನ್ನು ಸೃಜನಶೀಲ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ದುಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ತ್ರಿವೇಣಿಯವರ ಅಪರೂಪದ ಕಲಾಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.
ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ‘ಗಂಗಮ್ಮನ ಪೂಜೆ’ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅಂದರೆ, ಕೆರೆಗೆ ಬಾಗಿನ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ಕೆರೆ ಪೂರ್ತಿ ತುಂಬಿ ದಾಗ, ಅದನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಉಲ್ಲಾಸದ ಅನುಭವ. ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆ ಏರಿ ಮೇಲೆ ವಾಕಿಂಗ್ ಬರಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ತುಂಬಿ ಬಂತು. ಅದೆಲ್ಲಿದ್ದವೋ, ನೂರಾರು ಹೆಬ್ಬಾತು, ಚಿಕ್ಕ ಬಾತು, ಗುಳಮುಳುಕ, ನೀರು ಕಾಗೆಗಳು, ಕೆರೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಈಜಾಡತೊಡಗಿದವು.
ಓದುಗರಿಗೆ ಈ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಮತ್ತು ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುವಂತಹುದನ್ನು ಸಂಪಾದಕ ರಾದವರು ಶೋಧಿಸಿ ಕೊಡುವುದೇ ಸಂಪಾದಕರ ಸದ್ಯ ಶೋಧನೆ. ಒಂದು ಟನ್ ಮಣ್ಣನ್ನು ಶೋಧಿಸಿ ದರೆ ಒಂದು ಗ್ರಾಂ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಲೇಖಕರು ಚಿನ್ನದ ಗಣಿಯಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಮಿಕನ ರೀತಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೇ ಶೋಧಿಸಿ ತೆಗೆಯ ಬೇಕಾದಾಗ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಓದಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಹಳೆಯ ಹ್ಯಾಂಡ್‌ಬ್ಯಾಗ್‌ಗಳು, ವಾಚ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಕ್ಸೆಸರೀಸ್‌ಗಳೂ ಮತ್ತೆ ಟ್ರೆಂಡ್‌ಗೆ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಈಗ ಅಜ್ಜಿಯ ವಾರ್ಡ್‌ರೋಬ್ ನಮ್ಮದ ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಫ್ಯಾಷನೇ ಬಲ್ ಆಗಿರಬಹುದು! ಒಂದು ದಿನ ಸ್ಕಿನ್ನಿ ಜೀನ್ಸ್‌ಗಳದ್ದೇ ಹವಾ; ಮರುದಿನ ಅವು ಹಾಕಿಕೊಂಡರೆ ಫ್ಯಾಷನ್ ಲೋಕಕ್ಕೇ ಅಪಮಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ!
ದಿನವಿಡೀ ಕುಳಿತೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ನಾವು, ಅವಶ್ಯಕತೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಯಾಲೊರಿ ಇರುವ ಸ್ನ್ಯಾಕ್ಸ್ ಹಾಗೂ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ತಿಂದದ್ದನ್ನು ಕರಗಿಸಲು ದೇಹಕ್ಕೆ ಶ್ರಮವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಈ ಲಿವರ್, ತಾನು ಕೂಡಿಟ್ಟ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ತುರುಕಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನೇ ನಾವು ಫ್ಯಾಟಿ ಲಿವರ್ ಎನ್ನುವುದು.
ಇಂದು ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪಾದಕರು ಅಥವಾ ಮಹತ್ವದ ವರದಿಗಾರರು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯವರೇ; ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಮೊದಲೇ ವಿಧವಾ ವಿವಾಹವಾಗಿ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ ಸಿರಸಿಯ ಅಕ್ಕದಾಸರು, ಇಗ್ಗಪ್ಪ ಹೆಗಡೆ ವಿವಾಹ ಪ್ರಸಂಗ ಬರೆದ ಕರ್ಕಿಯ ಸೂರಿ ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಶಾಸಿ, ಬಾರ್ಡೋಲಿ ಹೋರಾಟವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದ ಅಂಕೋಲೆಯ ಉಪಿನ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅರಳಿದ್ದು.
ಒಮ್ಮೆ ಕೇರಳದ ತೇಕ್ಕಡಿಯ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಹೌಸೊಂದರಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದೆವು. ವಿಶಾಲವಾದ ಹಜಾರ. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಯ ಆಸುಪಾಸಿನ ರಾತ್ರಿ. ಕಾಡಿನ ಕತ್ತಲೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದು ವಿವರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಬಂಗಲೆಯ ಸುತ್ತಲಿನ ಆಕಾಶದಿಂದ ತೂರಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಕ್ಷೀಣ ಬೆಳಕು. ಬಂಗಲೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳು. ಕತ್ತಲನ್ನು ನಿರುಕಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು. ಕೀಟಗಳ ಚೀರು, ಇರುಳು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೆಲ್ಲೂ ಯಾವ ಚಲನೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಯಾವ ಸದ್ದೂ ಇಲ್ಲ.
ಟೆನಿಸ್ ಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ನೋವಾಕ್ ಜೊಕೊ ವಿಚ್ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಇವರೊಬ್ಬ ಸೋಲಿ ಲ್ಲದ ಸರದಾರ, ಇವರ ಲೈಫ್ ಎಷ್ಟೊಂದು ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ! ಅಬ್ಬಾ ಅದೆಂತಾ ಅಗ್ರೆಶನ್ ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಮೂವತ್ತೊಂಬತ್ತರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಅವರು ಇಡೀ ಕೋರ್ಟನ್ನು ಆವರಿಸುವ ರೀತಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಬ್ಬದಂತಿ ರುತ್ತದೆ. ಟೆನ್ನಿಸ್ ಲೋಕವನ್ನು ನಡಾಲ್ ಹಾಗೂ ಫೆಡೆರರ್ ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಿಂಹ ಸ್ವಪ್ನವಾಗಿದ್ದ ನೊವಾಕ್ ಈಗ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಸಿನ್ನರ್ ಹಾಗೂ ಅಲ್ಕರಾಜ್ ಅವರನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ
ಮೊನ್ನೆ ತಾನೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಗಲಿದ ಗಾಯಕಿ, ಎಸ್.ಜಾನಕಿಯವರನ್ನು ನಾನು ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಅವರ ಕೈ ತುತ್ತು ತಿಂದಿದ್ದೇನೆ, ಅವರ ಅಸದಳ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಎಸ್.ಜಾನಕಿಯವರು ಸಂಗೀತಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವತರಿಸಿದವರು. ಹಾಡನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಇರಲಿಲ್ಲ. ದೇವರು ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಂತಿದ್ದ ರಾಮಪ್ರಸಾದ್ ಅವರಂತಹ ಪತಿ, ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಯಾಕೆ ಉಪವಾಸ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ, ಏನವರ ಬೇಡಿಕೆ, ಹಾಗೆ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಅವರ್ಯಾರು? ಅದನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು, ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸು ವುದು ಬೇಡ. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ನೈತಿಕ, ಸಾತ್ವಕ ಬಲ ವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಟ್ಟ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದೇ. ಆದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರೂ ಇದ್ದಾರೆ- ಅವರೇ ಪೊಟ್ಟಿ ಶ್ರೀರಾಮುಲು. ಅವರ 58 ದಿನಗಳ ಉಪವಾಸ ಭಾರತ ದೇಶದ ಭೂಪಟವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿತು.
ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಟೈಪ್ 2 ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಅನ್ನು ಒಂದು ‘ಮಲ್ಟಿ-ಫ್ಯಾಕ್ಟೋರಿಯಲ್’ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅಂದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಾರಣದಿಂದ ಬರುವಂಥ ದ್ದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಹಲವಾರು ಕಾರಣಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವಿದು! ವಯಸ್ಸು, ಅತಿಯಾದ ತೂಕ, ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದ ಜೀವನಶೈಲಿ, ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಅನುವಂಶೀಯತೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಥವಾ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಮಾಡುವ ಕಿತಾಪತಿ ಇದು.
ಶಶಿಧರ ಹಾಲಾಡಿ ಅವರದು ಪರಿಸರ ಪ್ರತಿಭೆ. ಇದಕೆ ಹಲವು ಅರ್ಥಗಳಿವೆ. ಪರಿಸರದ ಬಗ್ಗೆ, ಹಕ್ಕಿ ಮರ ಗಿಡ ಹೂವು ಹಣ್ಣು ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದೊಂದು. ಪರಿಸರದ ಬಗ್ಗೆ ಅದಮ್ಯ ಕಾಳಜಿಯ ಬರಹಗಾರ ಎಂಬುದು ಇನ್ನೊಂದು. ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರು ಎಂಬುದೂ ನಿಜ. ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಆಯಾಮವಿದೆ. ತಮ್ಮ ಒಂದು ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಅವರು, ತಾವು ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಹೋದಾಗ ಕಂಡ ಒಂದು ಬಳ್ಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದರು
ಮೌನವಾಗಿ ಆ ಮರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ತುಸು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿ, ಪುನಃ ವಾಪಸಾಗಿ, ಅದೇ ತಿರುವು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದೆ. ಈಗ ಆ ಎತ್ತರವಾದ ಮರದ ಕಾಂಡವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವ ಮತ್ತು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕಾಂಡದ ಚೂರು ಗಳನ್ನು ದೂರ ಸರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಭರದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಹಣ್ಣಿನ ಅಂಗಡಿ ಗಳ ಗಾಡಿಗಳು, ಅಲ್ಲೇ ಎದುರು ಭಾಗದ, ರಸ್ತೆಯಂಚಿನ ಖಾಲಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಸದ ರಾಶಿಯ ಪಕ್ಕ ನಿಂತಿದ್ದವು.
ಎನ್.ಎಸ್.ಶ್ರೀಧರ ಮೂರ್ತಿ ಕಳೆದ ತಿಂಗಳಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ‘ಇನ್ಸ್‌ʼಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟ್ರಾನ್ಸಲೇಷನ್ ಸ್ಡಡೀಸ್’ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ‘ಅನುವಾದದ ಸವಾಲುಗಳ’ ಕುರಿತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು ಚಿಂತನಶೀಲ ಉಪನ್ಯಾಸ ನೀಡಿ, ಇಡೀ ದಿವಸ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಕಳೆದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ ಎನ್.ಎಸ್.ಶಂಕರ್ ಇನ್ನಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸುದ್ದಿ ಬರಸಿಡಿಲಿನಿಂತೆ ಬಂದೆರಗಿದೆ.
ಸುಮಾರು 80 ರಿಂದ 100 ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೆರೆಯಲ್ಲಿನ ಲಭ್ಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರಾ ನ್ವೇಷಣೆ ನಡೆಸಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ಆಹಾರ, ಗೊತ್ತಲ್ಲ, ಮೀನು ಮತ್ತು ಇತರ ಜಲಚರಗಳು! ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದ ಈ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಇರುವ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರಿನಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಅತ್ತಿತ್ತ ಹಾರಾಡುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.
