Dr Sadhanashree Column: ಆಹಾರ-ಆಸನ-ಆಯುಷ್ಯ: ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ

ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವೆಂಬ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ

ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಕೇವಲ ಪುರಾತನ ಭಾರತೀಯ ಆಚರಣೆ ಎಂದು ಹಲವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ರೂಢಿಯಾಗಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಪದ್ಧತಿಗಳು ದೀರ್ಘ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅವಲೋಕನದಿಂದ ರೂಪು ಗೊಂಡಂಥವು. ಊಟ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರತಲ್ಲ. ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವ ರೀತಿಯು ದೇಹದ ಒಳಾಂಗಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ ಹಾಗೂ ಒಟ್ಟು ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ.

ನಾನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದು- ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿ, ನಮ್ಮ ಆಯುರ್ವೇದ ಗುರು ಮತ್ತು ಓರ್ವ ಹಿರಿಯ ಪಂಡಿತರಲ್ಲಿ. ಈ ಒಬ್ಬರಬ್ಬರಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಭ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೈ ಗಳಿಂದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅವರು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮೊದಲಿಗೆ ನಾನು ಹೀಗೆ ಭಾವಿಸಿದೆ- ಬಹುಶಃ ಅದು ಅವರು ಬೆಳೆದು ಬಂದ ರೀತಿಯಿರ ಬಹುದೆಂದು. ಆದರೆ, ಆಯುರ್ವೇದವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಈ ಸರಳ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಶಾರೀರಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು.

ಇದರಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ಮಹತ್ವದ ಅನುಭವವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರಿತಳಾದೆ. ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಊಟವೂ ಅತೀವ ತ್ವರಿತದ ಕೆಲಸವಾಗು ತ್ತಿದೆ. ನಿಂತುಕೊಂಡು, ನಡೆಯುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸು ವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ “ಕುಳಿತು, ಗಮನವಿಟ್ಟು ಊಟ ಮಾಡು" ಎಂಬ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವಿದೆ.

ಇದರ ಹಿಂದೆ ಶಿಸ್ತು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆಳವಾದ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನವೂ ಅಡಗಿದೆ. ಇದು ಸಂಪ್ರದಾಯವಲ್ಲ, ಶುದ್ಧ ವಿಜ್ಞಾನ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಕೇವಲ ಪುರಾತನ ಭಾರತೀಯ ಆಚರಣೆ ಎಂದು ಹಲವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಢಿಯಾಗಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಪದ್ಧತಿಗಳು ದೀರ್ಘ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅವಲೋಕನದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಗಳೇ ಆಗಿವೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Dr Sadhanashree Column: ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಅರಿವಿಗೆ: ಎಳ್ಳಿನ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂದೇಶ

ಊಟ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರತಲ್ಲ. ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವ ರೀತಿಯು ದೇಹದ ಒಳಾಂಗಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ ಹಾಗೂ ಒಟ್ಟು ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ.

ಸುಖಾಸನ ಮತ್ತು ದೇಹಭಂಗಿ

ಸುಖಾಸನದಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಸಹಜವಾಗಿ ನೇರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳು ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ. ಇದು ದೇಹದ ತೂಕವನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಹಂಚಿ, ಕತ್ತು, ಬೆನ್ನು ಹಾಗೂ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಅನಗತ್ಯ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಪ್ಪಾದ ದೇಹಭಂಗಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ನೋವುಗಳು ಮತ್ತು ಅಸೌಕರ್ಯ ಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಈ ಆಸನ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅನುಕೂಲಕರ ಆಸನ ಸುಖಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ರಕ್ತಪ್ರವಾಹವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜೀರ್ಣಾಂಗಗಳತ್ತ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಊಟ ಮಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾಲುಗಳತ್ತದ ರಕ್ತಸಂಚಾರವನ್ನು ಇದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ರಕ್ತಪ್ರವಾಹ ದೊರಕುವು ದರಿಂದ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಬಳಕೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ದೇಹವು ವಿಶ್ರಾಂತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಜೀರ್ಣಾಂಗಗಳಿಗೆ ರಕ್ತಪ್ರವಾಹ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ಸಕ್ರಿಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನೇರ ಆಸನದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಆಹಾರವು ಆಹಾರನಾಳದ ಮೂಲಕ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಅಜೀರ್ಣ, ಎದೆಯುರಿ ಹಾಗೂ ಆಸಿಡ್ ರಿಫ್ಲಕ್ಸ್‌ ನಂಥ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಸಹಜ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ಜೀರ್ಣರಸಗಳ ಸ್ರವಣೆ

ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ ತಟ್ಟೆಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಾಗಿ ಆಹಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ನೇರವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಈ ಸಣ್ಣ ಚಲನೆಗಳು ಹೊಟ್ಟೆ ಹಾಗೂ ಸ್ನಾಯುಗಳನ್ನು ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿ, ಜೀರ್ಣರಸಗಳ ಸ್ರವಣೆಗೆ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆಹಾರವು ಸರಿಯಾಗಿ ಜೀರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಮನಸ್ಸಿನ ನೆಮ್ಮದಿ, ಆರೋಗ್ಯದ ಮೂಲ

ಆಯುರ್ವೇದದ ಪ್ರಕಾರ, ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತ ವಾಗಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ. ಸುಖಾಸನವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಅಲಕ್ಷ್ಯ ಮತ್ತು ಆತುರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ದೇಹ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಊಟವನ್ನು ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಕ್ರಿಯೆಯಂತೆ ಕಾಣಲಾಗಿದೆ.

ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಆಹಾರದ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಕುಳಿತು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಊಟ ಮಾಡಿದಾಗ, ದೇಹವು ‘ವಿಶ್ರಾಂತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ’ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಪ್ಯಾರಾಸಿಂಪಥೆಟಿಕ್ ನರಮಂಡಲ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ, ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ಉತ್ತಮಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆಹಾರದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಪರ್ಕ ಗಾಢವಾಗುತ್ತದೆ.

ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದ ಸುಳಿವು

ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಸುಖಾಸನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕಾಲುಮಡಚಿ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಯಾವುದೇ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವತಃ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಒಟ್ಟು ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಸೂಚಕವೆಂದು ವಿವಿಧ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಸ್ನಾಯುಬಲ, ಸಮತೋಲನ ಹಾಗೂ ಸಂಧಿಗಳ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದರಿಂದ, ಇಂಥ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಕೇವಲ ಸಂಪ್ರದಾಯವಲ್ಲ; ಅದು ಆರೋಗ್ಯ ಕರ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನಯುತ ಜೀವನದ ಸರಳ ಆದರೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಊಟವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ; ಅದು ದೇಹ-ಮನಸ್ಸು-ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರ. ದಿನಕ್ಕೆ ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳಾದರೂ ಕುಳಿತು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಆರೋಗ್ಯದತ್ತ ಒಂದು ಸರಳ, ಆದರೆ ಮಹತ್ವದ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ.

ಕೈಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುವುದರ ಆರೋಗ್ಯ ಲಾಭಗಳು

ಭಾರತೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿಗೂ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವ ವಿದೆ. ಇದನ್ನು ಶಿಸ್ತು ಅಥವಾ ಅಭ್ಯಾಸವೆಂದು ಮಾತ್ರ ನೋಡದೇ, ಆರೋಗ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿ ಯಿಂದಲೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕೈಯಿಂದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವಾಗ ಬೆರಳುಗಳು ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ಕ್ಷಣದ ಮಿದುಳಿಗೆ ಸಂವೇದನಾತ್ಮಕ ಸಂದೇಶಗಳು ಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಇದರಿಂದ ದೇಹ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೈಯಿಂದ ಆಹಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅದರ ತಾಪಮಾನ, ಗಟ್ಟಿತನ ಹಾಗೂ ತೇವಾಂಶವನ್ನು ನಾವು ಸಹಜವಾಗಿ ಅರಿತು ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇದರಿಂದ ಅತಿಬಿಸಿ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಹಾನಿ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ.

ಜತೆಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ಉತ್ತಮಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಕೈಯ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸ ಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬೆರಳುಗಳು ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದ ಆ ಭೂತತತ್ತ್ವಗಳು ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಇದು ಆಹಾರ ಮತ್ತು ದೇಹದ ನಡುವೆ ಸಹಜ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ಕೈಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೆರಳು ಕೂಡ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಅಗ್ನಿ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ದೇಹದಲ್ಲಿನ ಜೀರ್ಣಾಗ್ನಿ, ಚಯಾ ಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆ ಹಾಗೂ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ತೋರು ಬೆರಳು ವಾಯು ತತ್ತ್ವದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಚಲನೆ, ನರಸಂಚಾರ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಂಚಲನವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳು ಆಕಾಶ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನ, ವಿಸ್ತರಣೆ ಮತ್ತು ಜೀರ್ಣಾಂಗದ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ. ಅನಾಮಿಕ ಬೆರಳು ಭೂಮಿ ತತ್ತ್ವದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದ್ದು, ದೇಹದ ಸ್ಥಿರತೆ, ಬಲ ಮತ್ತು ರಚನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕಿರು ಬೆರಳು ಜಲ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿ, ದೇಹದ ದ್ರವ ಸಮತೋಲನ ಮತ್ತು ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೈಯಿಂದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವಾಗ ಈ ಪಂಚತತ್ತ್ವಗಳ ಸಂಯೋಜನೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿವರಣೆ ಇದೆ. ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ಕ್ಷಣದ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಸಕ್ರಿಯಗೊಂಡು, ದೇಹವು ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ಉತ್ತೇಜಿತವಾಗಿ, ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಹೀರಿಕೆ ಉತ್ತಮವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಕೈಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಕೇವಲ ಸಂಪ್ರದಾಯವಲ್ಲ; ಅದು ಆಹಾರ ಮತ್ತು ದೇಹದ ನಡುವಿನ ಆಳವಾದ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸಮಗ್ರ ವಾಗಿ ಪೋಷಿಸುವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಯುರ್ವೇದ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಕೈಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಆಹಾರದ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಚಮಚ ಅಥವಾ ಉಪಕರಣಗಳ ಮೂಲಕ ತಿನ್ನುವಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಅತಿಹಾರ ತಪ್ಪಿ, ತೃಪ್ತಿಯ ಭಾವನೆ ಬೇಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೈಯಿಂದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವಾಗ ಸ್ಪರ್ಶ, ವಾಸನೆ, ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ರುಚಿ ಎಂಬ ಹಲವು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಸಂವೇದನಾತ್ಮಕ ಅನುಭವದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯ ಭಾವನೆ ಬೇಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಹಾರದಲ್ಲಿಯೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದ ಅನುಭವ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಇದು ಅತಿಹಾರವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ, ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಯ ತೊಂದರೆಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾದ ಅಧಿಕ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಒತ್ತಡ ಕಡಿತ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್ ನಿಯಂತ್ರಣ

ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಒತ್ತಡಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಆಳವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿವೆ. ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ನಿಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆಉಬ್ಬರ, ಆಮ್ಲಪಿತ್ತ ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಹೀರಿಕೆ ಕುಂದುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಕೈಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿಯು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಅರಿವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸು ತ್ತದೆ. ಈ ಅರಿವು ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್ ಎಂಬ ಒತ್ತಡ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿಡಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ಸುಧಾರಿಸಿ, ದೇಹವು ಆಹಾರದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪೋಷಣೆ ಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಕೈಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಕೇವಲ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಮತೋಲನಕ್ಕೂ ಸಹಕಾರಿ.

ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂಬುದು ಆರೋಗ್ಯದ ಸ್ಮರಣೆ

ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬಹುಸಾರಿ ಆಚರಣೆಗಳ ಸಂಕಲನವೆಂದು ಮಾತ್ರ ನೋಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಹರಿದುಬಂದ ಜೀವನ ವಿeನದ ಸಂಗ್ರಹಗಳಾಗಿವೆ. ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುವುದು, ಕೈಯಿಂದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದು, ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಪೂಜ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದು- ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಂಧ ಅನುಸರಣೆಗಳಲ್ಲ; ಅವು ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಜ್ಞಾನಗಳೇ ಆಗಿವೆ.

ಆಧುನಿಕ ಜೀವನಶೈಲಿ ನಮಗೆ ವೇಗವನ್ನು ಕಲಿಸಿದರೂ, ಆರೋಗ್ಯದ ಲಯವನ್ನು ಮರೆಸಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಆ ಲಯವನ್ನು ಮರಳಿ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆಹಾರವನ್ನು ಕೇವಲ ಕ್ಯಾಲೊರಿಗಳಾಗಿ ನೋಡದೇ, ಅದು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲವೆಂದು ಅರಿಯಲು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಇಂದು ವಿಜ್ಞಾನವೂ ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಸರಳ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು- ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡು ವುದು, ಕೈಯಿಂದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದು - ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮರುಸ್ಥಾಪಿತ ವಾಗಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ. ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಸದನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಮೊದಲು, ನಮ್ಮದೇ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರುಅಳವಡಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲ ಇದು. ಏಕೆಂದರೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂಬುದು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ನೆನಪಲ್ಲ; ಅದು ಭವಿಷ್ಯದ ಆರೋಗ್ಯದ ದಾರಿ.