ಹಣಕಾಸು ಸಲಹೆಗಾರರೂ, ಅಂಕಣಕಾರರೂ ಆದ ಶ್ರೀ ರಂಗಸ್ವಾಮಿ ಮೂಕನಹಳ್ಳಿ ಅವರು 1300ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಲೇಖನ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. 32 ಪುಸ್ತಕಗಳ ಕರ್ತೃ, ಇನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಯುಟ್ಯೂಬ್ ವಿಡಿಯೋ, 930 ಮೋಟಿವೇಷನಲ್ ವಿಡಿಯೋಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಅವರು ಪ್ರಸಿದ್ದರು. 68 ದೇಶಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ, ಹಿಂದಿ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಜತೆಗೆ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್, ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಭಾಷೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ.
ರಸ್ತೆ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ನೂರು ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಆರು ಮಂದಿ ಹದಿನೆಂಟು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರುವವರು ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನುವುದು ತಿಳಿದು ಬಂದಿದೆ. ಹದಿನೆಂಟಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸಲು ಅನುಮತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಾನೂನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ಕಾನೂನು ಯಾರೂ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ತಪ್ಪು ಎನ್ನುವುದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ಕೂಡ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಕಳೆದ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಬಿಐ ಮಾಡಿದ ಈ ಕೆಲಸದಿಂದ ನಮ್ಮ ಫಾರಿನ್ ರಿಸರ್ವ್ ಕಡಿಮೆ ಆಯ್ತು. ಆದರೆ ರುಪಾಯಿ ಮಾತ್ರ ಚೇತರಿಕೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಎರಡನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಎನ್ಆರ್ಐಗಳು ಇತರೆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ರುಪಾಯಿ ಕುಸಿತದ ಬಗ್ಗೆ ಟ್ರೇಡ್ ಮಾಡುವುದನ್ನು, ಹೆಡ್ಜ್ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಏರಿಳಿತ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲೂ ಫಲಿತಾಂಶ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಒಳಿತು-ಕೆಡುಕಿನ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷ ಶತಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಸಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಈಕ್ವಿಲಿಬ್ರಿಯಂ ತಪ್ಪುವಂತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಇಂದೇನಾಗಿದೆ? ಉತ್ತಮರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮಕ್ಕಳು ಬೇಡ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಸ್ವಾರ್ಥ ನೋಡಿಕೊಂಡರೆ ಮುಂದಿನ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಥೆಯೇನು? ಮೆಲ್ಲಗೆ ಈ ಭೂಮಿ ರಾಕ್ಷಸಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಜನರ ಕೈ ಸೇರುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ.
ನೆಮ್ಮದಿಯ ಅರಸಿಕೊಂಡು ಆತ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದ ಹಣವನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ನೂರಾರು ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಗಂಗನ ಚುಂಬಿ ಕಟ್ಟಡ ಗಳು, ಐಷಾರಾಮಿ ಬದುಕು, ಕೆಲಸ ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಂಡ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಈ ಬದುಕು ಬಹು ಬೇಗ ಬೇಸರ ತಂದಿದೆ. ನೀವೇ ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷ ಕೃಷಿ, ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಮೂಲವಾಗಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕು ಎಂದಿಗೂ ಅವನಿಗೆ ಬೇಸರ ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.
ನಮ್ಮಲಿರುವ ಚೇತನ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದು ಕೂಡ ನಾವ್ಯಾಕೆ ಒಂದೇ ಸಮವಾಗಿಲ್ಲ? ನಮ್ಮಲಿರುವ ಆ ಚೇತನ ವನ್ನು ನಾವೇಗೆ ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ಷಮತೆ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವುದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಾವ್ಯಾರು ಎನ್ನುವುದು ಕೂಡ ನಿರ್ಧಾರಾವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಸರಳ ಸತ್ಯದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ನಮಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು. ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡುವ ಪ್ರಮೇಯ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
99 ಪ್ರತಿಶತ ಜನ ಇರುವ ತಲೆಯನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವು ದಿಲ್ಲ. ಇವರ ಪೌರುಷವೆಲ್ಲಾ ತರಕಾರಿ ಮಾರುವವರು, ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥರ ಮೇಲೆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ. ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥರಿಗೆ 20-25 ಪ್ರತಿಶತ ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ!
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವರು ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಬದುಕಿನ ಪಾಠ ಕೂಡ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಅವರು ಯಾವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಓಟವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಮಕ್ಕಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸು ವಂತೆ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಇದರರ್ಥ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳ ಬಾರದು ಎಂದಲ್ಲ, ಹೆತ್ತವರು ಹಾಕಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಾಗಬೇಕೂ ಎಂದಲ್ಲ.
ನಾವಿರುವುದು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡ ನಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆ, ಹೀಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಓದುವ ಪ್ರತಿ ಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಬೇಕು. ಹಿಂದಿ ಎನ್ನುವ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಬಿಡಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಮೂರನೇ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ಕೂಡ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿರ ಬೇಕು. ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಮಾತೃಭಾಷೆ ತೆಲುಗು ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಜತೆಗೆ ತೆಲುಗನ್ನು ಮೂರನೇ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು.
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ವಿಷಯಗಳಿವೆ, ನಾವು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ಯಾವುದಿದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಶ್ರದ್ದೆಯಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕು. ಇಂಥ ಔಪಚಾರಿಕ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮೂರು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಸಮಯದ ಸದ್ವಿನಿಯೋಗ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರೆ ನಾವು ತಲುಪುವ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೂಡ ಅಸಾಧ್ಯ. ಅಂಥ ಪ್ರಚಂಡ ಶಕ್ತಿ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.
ಪ್ರಥಮ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಟೈಮ್ಪಾಸ್ ಮಾಡುವುದು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ಓದುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷದಿಂದ ಇದೇ ಪ್ಯಾಟ್ರನ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹೋಗಲಿ ಮಕ್ಕಳು ತಾವು ಸೇರಿಕೊಂಡ ಇತರ ತರಗತಿ ಗಳಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಎಂದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ‘ಇಲ್ಲ’ ಎನ್ನುವುದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.
ಅಮೆರಿಕ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಇದರರ್ಥ ಬೇರೆ ದೇಶ ಗಳಿಗೆ ಆ ಶಕ್ತಿ ಬಂದಿದೆ ಎನ್ನುವುದೂ ಅಲ್ಲ. ಚೀನಾ, ಭಾರತ ಅಥವಾ ರಷ್ಯಾ ಯಾವೊಂದು ದೇಶಕ್ಕಾ ದರೂ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಈ ವೇಳೆಗೆ ಶಕ್ತಿ ಹಸ್ತಾಂತರ ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇವತ್ತಿನ ದಿನದ ವಿಪರ್ಯಾಸ ನೋಡಿ.
ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲದ ಮಹಿಮೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಳೆಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಹೊದ್ದ ಹೊಲಗದ್ದೆ ಚಂದ ಕಂಡರೆ, ಮುಳುಗುವ ಸೂರ್ಯನ ಹೊಂಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣಾದ ಎಲೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದರು. ಎವೆರಿ ಥಿಂಗ್ ಇಸ್ ಆ ಪ್ರಾಡಕ್ಟ್ ಆಫ್ ಟೈಮ್ ಎನ್ನುವ ಪದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಸಾಹೇಬರಿಗೆ ಈ ವಾರದ ನನ್ನ ವಿಶ್ವವಾಣಿಯ ಅಂಕಣ ಬರಹದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೀವು ನೀಡಿದಿರಿ ಧನ್ಯವಾದ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.
ಗಮನಿಸಿ ‘ಎಐ’ ಎನ್ನುವುದು ಅಮ್ಮ ಊಟ ಮಾಡದೆ ಹಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಗುವಿಗೆ ‘ಗುಮ್ಮ’ ಬರುತ್ತಾನೆ ಬೇಗ ತಿನ್ನು ಎಂದು ಹೆದರಿಸಿದ ಗುಮ್ಮನಲ್ಲ. ಅದು ರಿಯಾಲಿಟಿ. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಹಳ ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. 2030ರ ವೇಳೆಗೆ ಜಗತ್ತು ಬಹಳ ಬದಲಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇವತ್ತು ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಉದ್ಯೋಗಗಳು, ದಿನ ಐದಾರು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮೇಲಿನ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಬದುಕುವ ರೀತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ.
ಇವತ್ತಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಆತನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಯೋಚಿಸುತ್ತದೆ, ಆತನಿಗಾಗಿ ಮರುಗುತ್ತದೆ, ಇರಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಸ್ವಾದಿಸಿ ತಿನ್ನಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅನಿದ್ದರೂ ಗೆಲ್ಲುವ ತವಕ. ಹೀಗಾಗಿ ನಾನು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಗಾವುದ ದೂರವಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಇಡೀ ಜಯನ್ನ ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಸಿಗಿದು, ಅಗಿದು ರಸ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ.
